Kuieren tussen Kaštel en Kućibreg op de heuvels van Istrië

Als ik de kans krijg een flinke wandeling te maken op ons vakantieadres, benut ik deze. De vrouwen in het huis willen niet weg. Prima, laat ik nou net op wikiloc en kaarten voor inspiratie hebben gekeken en Croatian Istria: Garmin Oregon 700 challenge 🙂 van Neno G wel een mooi aanknopingspunt te vinden voor een eigen rondwandeling. Vanaf Kastel heb ik een aan- en uitloop nodig en de opmerkingen van Neno over de gevraagde expertise stemmen me niet gerust. In ruig heuvelgebied kan dat heel goed het geheel ontbreken van een wandelpad betekenen. Vrijdagochtend ga ik bijtijds op pad. Rond half acht is het alweer 20 graden, binnen enkele uren komen daar 10 graden Celcius bij.

Relive ‘Rondwandeling tussen Kastel en Kucibreg op de heuvels van Istrië’


Mariakapel langs weg in KastelIk wandel door het oostelijke deel van het dorp Kastel de bebouwing uit, de heuvels is. Op de dorpsgrens staat een Mariakapel, een beeld dat ik vandaag bij vrijwel alle dorpen kan vastleggen. Bij het zien van rood-witte markeringen word ik blij. Hier wordt de wandelaar geholpen bij z’n sport. Helaas is de verf verderop in het bos en de heuvels op. Met OSMAnd waarin ik de GPX versie van de track vna Neno G geladen heb houd ik de juiste paden aan in bosjes en open velden. Het pad daalt af naar de doorgaande weg. Even asfalt en dan weer onverhard verder naar Kremenje. Elke verzameling van twee of meer huizen heeft hier een naam. Verwacht van de buurtschappen of dorpen dus niet alle voorzieningen. Altijd weer een verrassing wat je aantreft. Waterval in ArdilaDe route volgt de zuidoever van de loop van de Ardila. Voor de volgende brug bij een kleine waterval wordt het pad echter onbegaanbaar. Met betonnen beschoeiing links en onkruid, laaghangende takken en geen duidelijk zicht op een pad, is het doorbuffelen. Aangekomen bij de brug kan ik mijn benen, sokken, veters en wandelbroek ontdoen van tientallen kleine klitten. Mensen met geschoren benen zijn op dit punt in het voordeel!

Kasteel Mamjon 2Goed, rechtsaf en omhoog. In de verte zie ik de contouren van een kasteelruïne. Het moet dat van Momjan zijn. Inderdaad, wat nu een niet-toegankelijke ruïne is, werd tot halverwege de 19e eeuw bewoond. De houten trap naar beneden brengt me weer in het beekdal van de Ardila. Een bord aan de trap van Wine & Walk van de regionale VVV stelt me gerust. Ze zullen wandelaars alleen over begaanbare paden door het bos laten gaan. Wijngaard KozlovicEven verderop is de wijngaard van Kozlovic. In de buurt moet ook een winery zijn, leuk voor een andere keer. De streek rond Momjan is bekend van goede muskaat wijnen.

Kerk en klokkentoren BrdoHet volgende dorp op de route naar het oosten is Brdo. De vervallen huizen en groen in plaats van muren bij de entree van het dorp geven een verlaten indruk, maar verderop zijn echt bewoonde huizen. Volgens de volkstelling van 2001 wonen er 13 mensen.

De klokkentoren had ik van een afstand al gezien. Van dichtbij staat deze los van de kerk, beide in 1924/25 gebouwd. Ik wijk nu af van de route, omdat ik op de kaart bij Kucibreg verderop op de heuvelrug ook een kerk wil zien. Kerk KucibregIn Kucibreg hangen de touwen om de klok te luiden buiten de kerk. Scheelt sleutelbeheer. De 19 inwoners van alle hoeven lijken op één terras bij elkaar te zitten als ik per abuis de verkeerde afslag neem door het dorp. Ik moet vóór de kerk langs de heuvels weer in. Van tijd tot tijd komt een paar fietsers op MTB’s voorbij zetten. Wel heb ik de indruk dat ze ondanks of omwille van hun dure uitrusting de makkelijke geasfalteerde routes nemen. Op de eveneens in Istria Bike Trails opgenomen wegen over losse stenen en rotsblokken naar beneden naar Vrnjak zie ik niemand meer.

Interieur kerk VrnjakNeno G heeft de kerk in Vrnjak als een soort uitje vanuit het zuiden in zijn route opgenomen. Het godshuis staat nog overeind, op het kerkhof vind je nog grafzerken uit de 19e en vroeg 20e eeuw. Het interieur is echter gesloopt. Aan de muurschilderingen te zien, moet het een vrolijke boel zijn geweest. Ik pauzeer tegen de uit leistenen bestaande buitenmuur van het terrein, vind ik wel zo netjes.

Ondanks camouflagekleuren valt caravan opWat ooit het buurtschap Vrnjak was, is nu een groep verlaten huizen, overwoekerd door groen. In 1991 woonden er nog 3 mensen, al enkele decennia niemand meer. Het pad gaat alsmaar naar beneden. Op de stukken door het bos trek ik de aandacht van hele zwermen muggen en (steek)vliegen die zich niet laten wegjagen door mijn adem, anti-muggen roller of gezwaai met m’n armen. Ik ga serieus hardlopend naar beneden, maar ook dat heeft geen zin. Pas een paar kilometer verder, in open terrein met de brandende zon, zijn de vliegende metgezellen achtergebleven.

Zandpaden met Buje als bakenMarušići is het volgende dorpje, waar wel mensen wonen en rondscharrelen rond hun huizen. De lokale mensen groeten hier allemaal vriendelijk en ook de fietsers onderweg groeten in het Italiaans. Vanaf hier is via Kave het afwisselend stijgen en dalen, langs akkerranden en wijngaarden, velden vol pompoenen, vijgenbomen en olijven in wording. Een ree springt voor me weg; het zal de rest van de dag weinig mensen zien hier. Om in Juki te komen is weer een stuk met distels, enzo te nemen. Bierbrouwer San Servolo in JukiIk pauzeer een laatste maal tegen de grashelling voor bierbrouwer San Servolo, die er een B&B en een heel beer resort heeft. Een bezoekje, proeverij of aankoop is verleidelijk, minder handig in wandel-outfit en badend in het zweet.
Kastel komt weer in zicht. De fruitsalade die de dames hebben klaargemaakt, laat ik me goed smaken. En het zwembad erna is een spetterend slot van deze rondwandeling.