Concertverslag André Rieu op Vrijthof Maastricht

Klazien opperde in september 2017 het idee om in juli 2018 naar één van de zomerconcerten van André Rieu op het Vrijthof in Maastricht te gaan. De entourage en de goede pers van de Maastrichtenaar trokken, zonder dat we ons spontaan zouden rekenen tot de typische Rieu fans of frequent bezoeker zijn van (licht) klassieke concerten. De populariteit van de Limburgse maestro en zijn Johan Strauss orkest betekent wel, dat je je driekwart jaar van tevoren moet melden bij de online kaartverkoop om voor een redelijke (€69 voor een plek in het derde vak vanaf het podium gezien) prijs in aanmerking te komen. We boeken meteen twee overnachtingen bij hotel De Griffier in Valkenburg erbij om een weekend weg te hebben.

Station ValkenburgDe receptioniste in De Griffier – hoe toevallig een Zwolse , overigens zonder te weten waar Balkbrug ligt – vermoedt dat we naar André Rieu gaan en is benieuwd hoe we over het vervoer denken. Ik heb uitgezocht dat een treinkaartje van Valkenburg naar Maastricht slechts €3,33 per persoon kost. De parkeergarage voor een uur over tien zal duurder zijn. We krijgen gelijk van haar – parkeergarage kost €25 en de Q-Park onder het Vrijthof zou je al vroeg in de middag moeten inrijden) en de tips over de vertrektijden van de twee laatste treinen terug. Dat Klazien desnoods ‘s nachts wel terug wil wandelen (12km langs de snelste route), siert haar, maar moet niet nodig zijn. In gedachten zie ik ons al een nachtwandeling maken door het Limburgse heuvelland.

Absis Onze Lieve Vrouw Sterre der Zee Basiliek MaastrichtZaterdagmiddag vertrekken we dus per trein vanaf Valkenburg naar het 12 minuten verderop gelegen Maastricht. We hebben nog genoeg tijd en lopen door het stadscentrum. Mijn linker kleine teen protesteert hevig en zo lijk ik meer op een mankepoot dan geoefend wandelaar. Het is alweer jaren geleden dat ik de Limburgse hoofdstad heb bezocht. Klazien is vijf jaar geleden met Henriëtte als afsluiting van groep 8 basisschool nog geweest. We passeren de van oorsprong 13e eeuwse stenen Sint Servaasbrug, lopen door de Bisschopsmolen en verwonderen ons over de warmte en hoeveelheid bidders in de Mariakapel bij de Sterre der Zee basiliek. Na inworp van €0,50 laat ik de verlichting in de absis en rond de pilaren rond het altaar branden en kan ik foto’s maken.

André Rieu klassiekertjes in winkelstraat MaastrichtEen strijkersensemble staat aan de Kersenmarkt van André Rieu bekende klassiekers te spelen. We flaneren door de winkelstraten, fotograferen opvallende gevels en nemen zo mogelijk wat achterafstraatjes rond de stadsomwalling en komen via winkelcentrum Mosae Forum via op de Markt uit. In het zicht van het 17e eeuwse stadhuis bekijken we op ons gemak vanaf een bankje het langstrekkende publiek, het afbreken van de marktkramen. Pizze op Markt MaastrichtAan de andere zijde van het stadhuis belanden we bij pizzeria Da Geppetto op het terras buiten. Je hoeft geen helderziende te zijn om te bepalen wie om je heen vanavond ook op het Vrijthof naar André Rieu zit te luisteren. Elders in de stad worden heuse Rieu Menu’s aangeboden. Op enkele terrassen is zelfs een beeldscherm geplaatst voor de live beelden vanaf het Vrijthof. Na de steenovenpizza’s zoeken we tevergeefs een gelaterie en gaan in het zonnetje aan de Maaspromenade zitten.

Nog veel lege stoelen een uur voor aanvang concert André Rieu Vrijthof MaastrichtNa half acht gaan we via de Jodenstraat en Grote Straat naar het Vrijthof. Mijn rugzak wordt gecontroleerd. Meegenomen glaswerk zou als enige problemen geven, hoewel we later de een na de andere concertganger opzichtig met flessen wijn en bier zien lopen. We rekenen uit, dat er snel 7.000 mensen kunnen zitten vanavond. En dat 13 optredens op rij, dan voorzie je echt in een behoefte! Op elke stoel ligt een flesje André Rieu water, een zaklampje van André Rieu Travel en een kraskaart om een VIP arrangement voor de 2019 concertserie te winnen. Ouwehoeren met publiek om ons heen, mensen kijken tot half negen een fanfarekorps het plein rondtrekt met marsmuziek om het nieuwsgierige publiek uit de stoelen te krijgen en de tijd te doden. Om negen uur is het de beurt aan André Rieu en orkest.

André Rieu concert 7 juli 2018 op het Vrijthof Maastricht 1Het bekend voorkomende gezicht van man in grijs pak en wit kapsel hoort bij Singing in the Brain auteur Erik Scherder die Rieu (en zijn cameraploeg) in het publiek aanwijst als onderbouwing waarom hij de meest gelukkige man op aarde is. Samen luisteren naar muziek zet knuffelhormonen vrij in de hersenen. Ik hoop alleen voor Scherder dat hij niet elk concert aanwezig hoeft te zijn voor deze inhaker. Muzikaal gaat het pad langs You Never Walk Alone, het door Andrew Lloyd Webber geschreven Pie Jesu (ik ken deze van Sarah Brightman‘s Symphony: Live in Vienna album uit 2009) door twee sopranen. Nessum Dorma, het laatste door Puccini geschreven aria. André Rieu concert 7 juli 2018 op het Vrijthof Maastricht 5aNa de pauze de Klompendans en Anton aus Tirol tot een gevoelige uitvoering van You Raised Me Up, geschreven door het Noors-Ierse duo Secret Garden. Menig koor, ook met christelijke signatuur, voert dit opbouwende stuk uit.

André Rieu concert 7 juli 2018 op het Vrijthof Maastricht 5bDe vanavond in het groen gestoken Enschedese sopraan Donij van Doorn reist de laatste jaren met Rieu mee om haar zangkunsten te vertonen en het publiek in te pakken. Muzikale visitekaartjes uit Nederland, Rusland, Griekenland en Oostenrijk met bijvoorbeeld Anna Majchrzak en The Platin Tenors. Met de Radetzkymars en An der schönen blauen Donau van Strauss hoef je weinig te doen om de mensen uit de stoelen te krijgen. In de gangpaden wordt naar hartelust gewalst. André Rieu concert 7 juli 2018 op het Vrijthof Maastricht 8Niemand wil naar huis of is moe. Laat Rieu c.s. vooral doorspelen, ook na het vuurwerk en de confettikanonnen.

Bij het ontbijt ‘s ochtends had een ‘stamgast’ die al voor de 13e keer op rij naar het Vrijthof was geweest, ons verklapt dat er twee zangers van een hit van tien jaar geleden zouden komen optreden, zoals in 2017 opeens KITT met Knight Rider‘s David Haselhoff ten tonele kwam. Het zijn de mannen van Los del Rio die de Macarena met orkest en danseressen voor de bijbehorende bewegingen komen opvoeren tot groot vermaak van het publiek. En ja, de eendagsvlieg is alweer uit 1993, anderhalf decennium geleden. Kinderdisco’s op de campings toen onze kinderen klein waren maakten meer kapot dan ons lief was 😉 Grappig om pianiste Stephanie Detry uit haar prinsessenjurk te zien springen en tap dansend op de vleugel verder te feesten.
Stoptrein Maastricht - ValkenbrugDe klok tikt door bij La Bamba. Tussen de op Can’t Help Falling in Love (Elvis e.v.a.) walsende stellen banen Klazien en ik ons na half twaalf een weg naar de uitgang. Het moet er toch bijna opzitten? Laten aankomen op de laatste trein naar Valkenburg willen we de terugreis niet, laat staan de al genoemde nachtwandeling. Niet lang nadat we op perron 5a zijn aangekomen komen ook andere concertgangers aan voor een rit terug naar de camping of het hotel in één van de dorpen en stadjes ten oosten van Maastricht.

Aan de ontbijttafel zondagmorgen worden videobeelden uitgewisseld, spreekt men enthousiast over het concert en vertrouwt een gast de uitbaatster vast toe, dat ze volgend jaar weer van de partij is, inclusief hotelovernachting. Zelf vonden we het leuk om een keer mee te maken. Er zijn nog zoveel dingen te doen of te bezoeken, dat we ons niet gaan vastpinnen op een volgende keer.