Stryper – God Damn Evil

Controverse omringt de legendarische christelijke metalband Stryper al sinds de oprichting 35 jaar geleden. Met hun spandex broeken, het gooien met bijbels en To Hell With the Devil in de jaren ’80, het Against the Law album in 1990, covers van seculiere collega’s op The Covering (2011) tot de laatste uitbarsting: God Damn Evil. Natuurlijk is alles uit te leggen en is elke aandacht ook reclame zullen de mannen hebben gedacht. “It was actually considered quite a few years ago and it just didn’t feel like the right time. Now, with all the evil in the world that we see around us on a daily basis, it made perfect sense. It’s a very bold statement yet a prayer asking God to damn/condemn evil. Nothing more, nothing less,” aldus voorman en producer Michael Sweet.

Met een PledgeMusic campagne werd geld opgehaald voor de opname voor het weer zwaar aangezette God Damn Evil, waarop de nieuwe bassist Perry Richardson (voorheen Firehouse) die nu met Michael Sweet (zang, gitaar) Robert Sweet (drums) en Oz Fox (gitaren) de line-up vormt. Tim Gaines is verrtrokken. Het 12e studioalbum opent met de heftige lead single Take It To The Cross. Matt Blanchard (Act of Defiance, Shadows Fall) is te gast om het grommen en grinden voor z’n rekening te nemen.

Je versterker kan op stoom blijven met Sorry en Lost, hoewel qua tempo en arrangement totaal verschillend. Het titelnummer was voor Walmart in februari aanleiding aan te kondigen het album niet te zullen gaan verkopen. Bam, You Don’t Even Know Me gaat er andermaal vol gas tegenaan. “Even though I walk through the valley of death. I will fear no evil”, zo wordt aan het begin van The Valley Psalm 23 aangehaald. Het snelle Sea of Thieves, het mid-tempo Beautiful en de meezinger Can’t Live Without Your Love met synths. Own Up is rauw en zwaar.
Geen zwoele pianoballad, maar nog eenmaal duidelijk maken hoe het zit op vol tempo en met alles wat de mannen aan energie hebben kunnen vinden: The Devil Doesn’t Live Here. Speed metal noemden we dat eind jaren ’80.