Pronkjewailpad van Usquert naar Baflo

“De lucht en de zon verbinden mensen in liefde en leven” staat op de social sofa aan de Stationsweg in Baflo. Ik ben na 7.30u net uitgestapt en zie de met mozaïek ingelegde betonnen bank staan als eerste pronkjewail vandaag. Onderweg vanuit Balkbrug regende het regelmatig en behoorlijk. “Wat nu valt, valt straks niet,” is dan een dooddoener. ONder een typisch Nederlandse wolkenlucht met felle opklaringen wacht ik op de trein naar Usquert. Social Sofa Stationsweg BafloAls ik daar om 7.55u ben gearriveerd en tegenover Hotel De Landbouw (telefoonnummer 5 staat bij de ingang aangegeven, waarschijnlijk hadden de burgemeester, dokter, dominee en veldwachter de eerder uitgegeven telefoonnummers) mijn GPS aanzet, plenst het kort en heftig. Ik schuil in het hokje met kaartautomaat en ga daarna op stap.

Relive ‘Pronkjewailpad Usquert – Baflo’

Vorige week vrijdag was ik tot en met het dorp Rottum gekomen. En dus loop ik vanmorgen de paar kilometer langs de Provincialeweg terug om in het zicht van de wierde linksaf te slaan de Doodstilsterweg. Thuis had ik uitgezocht dat ik vroeg kon beginnen omdat de eerste stempelposten onderweg onbemand zijn. Het Schoeldje Landbouw ElswerdBij het in 2013 opgerichte bedrijf Landbouw Elswerd is de eerste op het Pronkjewailpad. Het Nederlands Kustpad slingert hier ook door de tuinen, waar een bijenvolk, leerpad, etc. te vinden zijn. In een tot Schoeldje gedoopt tuinhuisje ligt een stempel en gastenboek klaar. Er is al een Pronkjewailpad wandelaar uit Zandeweer vanmorgen vroeg langs geweest.

Ik volg de route naar het fietspad langs het Westerwijtwerdermaar of Boterdiep. Het wordt hier Doodstil. Net als in het buurtschap Nederland zal het bebouwde kombord hier geheid wel eens ontvreemd worden. Overigens is de plaatsnaam ontleend aan Doede’s Tille, ofwel de brug van Doede, die over het Boterdiep dus. Stempelkast Pronkjewailpad bij dorpshuis ZandeweerIets verderop ligt het dorp Zandeweer. De Pronkjewailpad stempel is behoorlijk getest, zie ik op de kast aan een boom tegenover het dorpshuis. Toren en Kerk ZandeweerIk wijk even van de route af om de 13e kerk met losstaande zadeldaktoren te bekijken. Dan weer verder over de Veilingweg, een fietspad naar een holtje, een houten brug, over de Uithuizermeerdstermaar. Door de wind tot golven bewogen graanvelden zijn fantastisch om naar te kijken onder het wandelen. Sculptuur liggende man in veld UithuizenHalverwege Zandeweer zie ik de mannelijke versie van de liggende ‘wandelaar’ op een bank. En gelukkig, een stuk blauwe lucht met witte wolken op de achtergrond maakt dit een lucky shot. Deze liggende figuur behoort tot de serie “Rustpunten” (5 stuks in de Gem Eemsmond). Ze zijn van het kunstenaarsechtpaar Blok en Lugthart, uit Onderdendam.

Even later valt er weer regen. De uitspanning bij de Menkemaborg in Uithuizen is pas later vandaag open als stempelpost. Menkemaborg Uithuizen 2De lanen rond het landgoed, de tuinen en de voorzijde van De Menkemaborg zelf zijn vrij toegankelijk. De borg die er nu staat, is uit de 18e eeuw. Al vier eeuwen eerder stond er een eerste borg. In 1921 werd de borg door de laatste erfgenamen geschonken aan het Groninger Museum.

In de Hoofdstraat zijn de winkels open, maar is er nog weinig publiek. De Pronkjewails in Uithuizen zijn nog niet ‘open’ in de app. Bij de 13e eeuwse Jacobikerk denk ik de eerste te moeten zoeken. Ik loop tweemaal om de kerk zonder een stempelkast te vinden. Toch weer checken. Ah, de Nederlands Hervormde Jacobikerk is niet de Rooms-Katholieke Jacobus de Meerdere Kerk. Die vind ik met OSMAnd een eind verderop in de stad.KKaars en stempel Pronkjewailpad bij Jacobus de Meerdere Kerk UithuizenHet Jacobspad start hier ook. Met de Tocht om de Noord 2017 ben ik er in omgekeerde richting aan het eind van de 2e dag wandelen ook even binnen geweest. De kerk zelf is nu gesloten. De stempelkast is aan de zijkant buiten te vinden. Naast een stempel mag ik een kaars als aandenken meenemen.

Het volgende stuk is een rewind van de Tocht om de Noord 2017 via de gehuchten ‘t Lage van de Weg en De Streek naar Usqert. Interieur kerk UsquertIn de Petrus & Pauluskerk is de stempel sinds 8 juni stuk en wordt de Pronkjewailpad wandelaar aangeraden ‘digitaal te stempelen’. Die optie zie ik helaas nog niet terug in mijn Pronkjewailpad Android app, bericht de organisatie en maak een aantekening in het Usquert stempelvak over mijn bevinding. Andere stempelposten zijn hier namelijk niet (geopend). Langs pronkjuwelen van huizen, Ben Woldring (Bencom) heeft hier zijn ‘stulpje’ bijvoorbeeld, loop ik het dorp uit naar Wadwerd, waar vorig jaar de parkeerplaats voor de Tocht om de Noord was ingericht. Bij daglicht ziet een totaal verlaten plak asfalt er toch anders uit!

Pronkjewailpad tussen Wadwerd en NoordpolderzijlAan de overzijde van de N363 loop ik over het erf van een enorme hoeve een asfaltbetonnen landbouwweg op, vier kilometer ‘all the way to’ Noordpolderzijl. Onder een zonnige hemel met golvende graanvelden tegen de wind in lopen is best leuk, in het zicht van café ‘t Zielhoes helemaal kletsnat regenen niet. Kruidenbitter in café 't Zielhoes NoordpolderzijlAls een verzopen kat kom ik het café in, krijg een stempel, bestel een kop koffie en mag – de kelner vraagt netjes of ik er wel zin in heb – een glaasje kruidenbitter mee naar m’n tafel aan het raam nemen. De kruidenbitter is zoet en smaakt me als voorafje bij de koffie prima, terwijl de regen buiten aanhoudt. Een groep wadwandelaars heeft zich hier (moed) ingedronken en gaat op pad. Nagedacht over een stalling voor de persoonlijke bagage hebben ze niet en er blijft een jas hangen over één van de stoelen, zonder dat de gids van de groep doorheeft, dat het roepen van mij en de kelner voor hem bedoeld is. UIt ervaring weet ik dat als beginner gaan wadwandelen best spannend is (heb je de juiste kleding aangetrokken? Zullen de basketbalschoenen niet in het slik blijven steken? Zijn de (sterke) verhalen van andere wadlopers waar?). In 2000 en 2010 ben ik zelf over het wad naar Rottumeroog en was ‘t Zielhoes het vertrekpunt. Een stel Duitse scholieren uit de omgeving zijn van Hamburg die op uitwisseling zijn in Hoogezand komt om een coffee to go vragen. Dat blijkt voor de kelner ook geen alledaagse vraag. Welkom aan het eind van Nederland. Dan wil je toch even zitten? Ach, een andere ober blijkt uit Nedersaksen te komen en zo heb je toch een leuk gesprek in afwachting van een koffie.

Pronkjewailpad is tussen de schapen door lopenAls de zon weer tevoorschijn komt, trek ik de natte jas weer aan en klim de dijk op. Met de stevige noordwester en schapen als gezelschap drogen mijn net gisteren binnengekomen Dropshipping 2018 Quick Dry Removable Hiking Pants en jas snel op, een mooie testcase voor de nieuwe wandelbroek. Na drie kilometers schapenstront en hekjes passeren steek ik de Noordpolder in. Een man komt me langzaam tegen de wind in tegemoet rijden en vraagt: “Heeft u geen fiets?” “Jawel, die staat thuis. Vandaag ben ik aan het wandelen.” Hij: “Maar dat gaat toch veel langzamer?” Ik: “Ja, maar jij gaat tegen de wind in niet veel harder.” Prachtig, dat soort conversaties.

Koeien op dijk NoordpolderMet bevriende economen ontspint zich op de WhatsApp een andere conversatie over Groningse lekkernijen als poffert met rum. Eens kijken wat Warffum te bieden heeft. Het dorp ligt op een wierde. De eerste open Pronkjewail die verschijnt in de app, is het Openluchtmuseum Het Hoogeland. Voorzijde Openluchtmuseum Hoogeland WarffumAchter de ingang aan de Schoolstraat wacht een goed bewaard geheim, een openluchtmuseum in en rond gebouwen, huisjes, molen, woonwagen, een klaslokaal, weverij, apotheek, ververij en hoefsmid, dat het leven op het platteland van Noord-Groningen tastbaar houdt. Met de museumkaart kan ik ook de tijdelijke tentoonstelling van quilts en batiks zien en een blik werpen op de archeologische vondsten in het gebied. In het spijslokaal krijg ik als pronkjewail naast een tweede stempel ook een kommetje mosterdsoep aangeboden. Al met al ben ik wel even zoet in Het Hoogeland, zo’n verrassing waar je op het Pronkjewailpad tegenaan kunt lopen en van moet genieten.

Bed and Breakfast in Warffum belet met slot stempelen PronkjewailpadAan het Zuiderkerkpad is nog een onbemande stempelpost bij B&B Stee & Stoetje. De eigenaar heeft een hangslot op de stempelkast in het voorportaal bevestigd, zonder dat de app aangeeft wat de cijfercombinatie is, wat intussen gebruikelijk is bij deze oplossingen tegen vandalisme. Gelukkig heb ik al twee Warffum stempels binnen, anders is dit balen. Peter Velthuis reageert later op de dag op mijn seintje: “Dat is balen, de app geeft wel de code aan. Echter deze B&B staat er 2x in. Een keer als B&B en een keer als stempelpost. Toevallig heb jij gekeken bij de B&B en daar staat de code niet. We zullen de code ook daar toevoegen.” Opgelost dus voor volgende wandelaars.

Aan de Havenstraat kruist een groep tieners me. Zij van school naar station Warffum, ik nog even door naar het volgende station in Baflo. Dat ik vandaag het stuk Den Andel naar Pieterburen niet ook kan doen, is me intussen helder. Komt een volgende keer goed. Stempelpost Camp Zuiderhorn WarffumNet voorbij de spoorwegovergang is bij Camp Zuiderhorn een zelfschenkerij. In het huisje, waar campinggasten instructies, foldermateriaal kunnen ophalen en een spelletje spelen, is een Pronkjewailpad stempel te halen. Als Pronkjewail kan de wandelaar hier een puzzel in elkaar zetten. Leuk idee, al heb ik er nu even geen zin in.

Pad tussen Warffum en BreedeVanaf de camping gezien weer het spoor over gaat links een fietspad naar Breede. Het LAW 5 Nederlands kustpad, waarvan ik de rood-witte markering bij Uithuizen en Noordpolderzijl al heb gezien vandaag volgt dit pad ook naar Breede en Baflo.  Henk-Jan in Kerk BreedeIn Breede is 13e eeuwse het witte zaalkerkje een stempelpost. Ik teken ook hier het gastenboek. Bekende namen van andere Pronkjewailpad wandelaars 🙂 Ik zal vanaf hier de volgende Pronkjewailpad etappe gaan doen naar Den Andel. Nu volg ik het fietspad langs de N363 naar Rasquert, wandel er over de wierde en het aan dit plaatsje grenzende Baflo in. Met nagenoeg 40km op de teller is het mooi geweest. Lucht en zon als verbindende elementen, net als op de sofa bij het station.

Zie ook: