Chvrches – Love is Dead

      1 Comment on Chvrches – Love is Dead

Het Schotse synth pop trio Chvrches zit inmiddels zo in mijn systeem en de lijn van de lead singles zo consistent, dat beluisteren van het derde studioalbum, Love Is Dead, als thuis en normaal voelt. Negatief gesteld zijn er geen muzikale ontwikkelingen of verrassende uitstapjes. Positief bekeken zijn ze alle 13 goed! Via PledgeMusic konden fans al een voorfinanciering doen. De vooruitbestelling werd 25 mei in alle vroegte in mijn iTunes bibliotheek afgeleverd en bleef op herhaald afspelen. Get Out (met een remix EP erbij), Never Say Die en Miracle werden dit voorjaar al op het publiek losgelaten.

Love Is Dead opent met Graffiti. “Something was different, nothing was new.” Je waant hier en bij Get Out je zo weer in Never Ending Circles of Leave a Trace. De praatzang van Lauren Mayberry herken je uit duizenden. Wel heb ik het idee, dat het synthesizerwerk van Iain Cook en Martin Doherty wat soepeler in elkaar zit dan de toch wat staccatto partijen op de vorige twee platen. Liefde mag dan (soms) dood lijken, religie is springlevend bij de band. Er is holy water en unbeliefs in Deliverance, een lekker lopende mid-tempo nummer. Meer religieuze frasen vind je in Heaven/Hell en er zijn confessions en miracles“You better hold on to what you love.” My Enemy is een duet met Matt Berninger van de Amerikaanse rockband The National. Vocaal pakt hij de rol die Doherty op voorgaande ook zelfgeproduceerde albums in één of twee liedjes kreeg. Een Amerikaanse band aanhaken is handig om aan de overzijde van de Atlantische Oceaan een entree te hebben.

Het tempo gaat wat omhoog in Forever, weer zo’n pulserende beat vol samples en synth lagen. “Was it gonna be fun. Was it gonna be new?” Textueel is het een pendule van aantrekken en afstoten van geliefden, niet al te diepgaand en zorgvuldig in algemenheden om zo groot mogelijk publiek aan te spreken. Welkom bij popmuziek. “Ask me no questions, I’ll tell you no lies, careful what you wish for.” klinkt het in Miracle. En dat terwijl de band tijdens concerten best een uitgesproken mening over politiek of omgang met vrouwen heeft. Rockend gaat het drietal langs Graves. Heaven/Hell is een hef het glas en dans op de as. Is dat hemel of hel? In God’s Plan heeft Doherty zijn plaats als zanger. De arpeggio’s waggelen er, de drum sounds zijn back to the 80’s als ruis stoten. De pulserende beat zal het publiek live inpakken.

Nog meer 80’s in het rustige Really Gone. ii is de instrumentale opmaat voor het vlotte en fris klinkende Wonderland met een tweestemmige zang. Is het Alice die Lauren begeleidt? Waarschijnlijk Lauren in twee takes opgenomen. Ja, het album speelt op veilig. Help je mee liefde levend te houden? Platitude of serious business?