Een dag in, onder en rond het Vaticaan wandelen

Op dinsdag 24 april staat het Vaticaan in de schijnwerpers. Na het ontbijt in het klooster – elke dag één of twee luchtig gebakken bollen, een croissant, koffie en vruchtensap – gaan we op pad. We steken de binnenstad in westelijke richting door en komen ter hoogte van het mausoleum van Augustus bij de Tiber. Hier nog net in de binnenstad staat het modern vormgegeven Museo dell’Ara Pacis. Het museum zelf bezoeken zit er deze week niet in. Tussen de rivier en de bebouwing lopen we zuidwaarts naar de Engelenbrug. Zicht op Engelenburg 2Op de brugleuningen zijn engelen met de instrumenten voor het lijden en sterven van Jezus Christus aangebracht. Het kruis, de touwen om te geselen, het kleed met dobbelstenen e.d. als godsdienstige heenwijzingen boven het rivierwater. Op de brug is het al druk met straatverkopers en bedelaars. Aan de overzijde ligt Engelenburcht, een imposante vesting voor pausen die er zichzelf dachten te kunnen verdedigen. Een verhoogde vluchtweg brengt de man in kwestie vanaf de Vaticaanheuvel naar de burcht.

Via della Concillazione 2Voor een oudere woonbuurt maakte de Via della Conciliazione plaats in de tijd van Mussolini. Zo heb je nu vanaf de burcht een vrij zicht op de Sint Pieter over een grootse allee in het formaat Champs d’Elysées, zij het autovrij. En dat wandelt wel zo rustig naar het Sint Pieterplein, dat door Bernini is vormgegeven. Piet den Otter verzorgt de uitleg over bouwstijjlen, religieuze achtergronden en benoemingen van pausen. Hij gaat de rij in voor kaartjes om de Sint Pieter in te mogen. Gids introduceert afdaling naar necropolis onder Sint Pieter 2Wij gaan naar de Sabra Maria della Pietà in Camposanto. Bij dit belendende pand van de SInt Pieter wacht een Duitse gids die goed Nederlands spreekt en ons zal begeleiden door de Necropolis op de Vaticaanheuvel met het graf van Petrus als doel en rode draad in het verhaal. Beneden mag niet gefotografeerd worden. De grafkisten en -huizen van zowel christelijke als heidense families zijn imposant. Het uitgraven, onderzoeken van het grafmonument en directe omgeving van Petrus wordt overtuigd uit de doeken gedaan. Het samen Onze Vader bidden met de gids is bijzonder!

Interieur Sint Pieter 16De drommen toeristen trekken aan de andere kant van het graf langs, de meesten volgen zichtbaar hun gids met paraplu zonder het aan de voorzijde rijkelijk versierde en van extra’s voorziene grafmonument te zien. Het is alsof wij een rondleiding aan de achterkant van een poppenkast hebben gehad. Menig paus ligt begraven in een marmeren grafkist zo dicht mogelijk bij de in hun ogen eerste paus, Petrus.

Interieur Sint Pieter 11We worden vooraan in de rij voor de Sint Pieter basiliek losgelaten. Dat scheelt uren wachten. De kerk kunnen we op eigen gelegenheid bekijken. Ik heb het niet zo met de protserige van het interieur in combinatie met hordes toeristen en hun gidsen. En toch blijf ik me verbazen over de lichtinval, de koepels en pijlers, de nissen, kapellen en monumenten. Hoe anders dan een huisgemeente uit de tijd van Petrus!

Groep in broodjeszaak VaticaanstadVoor een broodjeslunch lopen we een aantal straten weg van het plein en de grootste drukte. We belanden bij een Siciliaan die niet alleen ‘holy canoli’, maar ook lekkere panini met salade en gehaktballen verkoopt. Na zo’n overdosis indrukken wil je ook even rustig zitten.

School van Athene Vaticaanse Musea 2De rest van de middag wordt namelijk doorbuffelen in de Vaticaanse Musea. De sinds de 15e eeuw ontstane en gevulde schatkamer met kunst uit binnen- en buitenland herbergt voor elk wat wils. Wij volgen de route van de leerlingen: het Museo Pio Clementino (klassieke beeldhouwwerken, bijvoorbeeld de Laokoöngroep en de Apollo van Belvedère), de Stanze van Rafaël en de zeekaartengalerij. Van bustes en mythologische helden tot de schilderijen van de School van Athene, een postzegelverzameling, een flinke hoeveelheid olielampen met chi-rho teken, sieraden en zelfs moderne inhakers op eeuwenoude religieuze beeldtaal. Als sandwich-vulling staat de Sixtijnse Kapel.

Als we erin worden samengedreven in de stroom toeristen, de Italiaanse bewakers niets anders doen dan bars roepen dat er niet gefotografeerd of gefilmd mag worden en men moet (blijven) doorlopen, is me de lol van rustig de kunst van Signorelli, Botticelli, Pinturicchio, Ghirlandaio en Michelangelo aan de zijpanelen en aan het plafond bewonderen snel vergaan.

Casa e Bottega Piazza di San Salvatore in Lauro 2Terug aan de oostzijde van de Tiber belanden we op het terras van Casa e Bottega Piazza di San Salvatore in Lauro voor een capuccino. We besluiten er ook te gaan eten, maar hebben er na afloop spijt van. Diverse wijnen van de kaart zijn niet beschikbaar, eten wordt aan de verkeerde tafel uitgeserveerd en een groep van twaalf kan men hier eenvoudigweg niet aan. Geen aanrader dus. Voetballiefhebbers kunnen op het plein naar de wedstrijd Liverpool – AS Roma kijken, of streaming via wifi in het klooster. Roma wordt met 5-2 geklopt.

Ach, dan maar een troostijsje bij Della Palma 🙂