Pronkjewailpad van Kolham naar Groningen met uitloop naar Haren

Voor vandaag staat de etappe van het Pronkjewailpad op het programma dat ik in november 2017 en januari 2018 als voorloper zelf verkend heb: Kolham naar Groningen. Anders dan bij voorgaande keren heb ik geen aanloop van 15-20km bij de route gevoegd. De logistiek is al een paar keer omgegooid. Van de auto bij P3 / Boumaboulevard en de bus naar Slochteren tot een poging om vanmiddag het gisteren gemiste stuk tussen Delfzijl-West en Appingedam vanmiddag erbij te doen.

Relive ‘Pronkjewailpad Kolham – Groningen met uitloop naar Haren’


Perron Z Groningen Hoofdstation - bus 178 naar AppingedamIk rijd de auto naar P+R Haren / A28 en neem om 8.44u de bus naar Groningen Hoofdstation. Mijn anonieme ov-chipkaart voor privé ritten heeft saldo nodig, zie ik bij het uitstappen. De overstaptijd is voldoende om ook dat bij het Qbuzz steunpunt te regelen. Vanaf perron Z pak ik bus 178 die vlot via UMCG en de A7 naar Kolham rijdt. Rond 9.30u kan ik beginnen. Ecomotion Outdoor Adventure & more is om 10u geopend als stempelpost. Molen Enterprise KolhamDe Pronkjewailpad applicatie vermeldt dat ik buiten openingstijden de stempel kan halen bij molen Enterprise. Dus loop ik bij de stellingmolen naar binnen. Het ziet eruit als een rommelmarkt annex buurtwinkel en rustpunt. Op de tafelbel reageert niemand. Wel hoor ik boven gepraat. Ik neem de trappen naar boven en belandt een paar etages hoger bij een groep vergaderende vrijwilligers. Van Pronkjewailpad heeft niemand gehoord. Wel wil een vrijwilliger een paraaf voor me zetten in het vak Kolham. Ook goed. Tot ziens Kolham. Welkom op het fietspad langs de Hoofdweg naar Scharmer, dat ik nu wel blind ken. Ik lach om mezelf als ik net buiten het dorp bij de entree van een rondwandeling door een natuurgebied Duurswold / Westerpolder intussen op route een vaste sanitaire stop bij de bomen heb.

Pand Woldjerspoor ScharmerMijn oog valt op het bord Woldjerspoor op een huis bij Scharmer. Het verwijst naar de van 1929-1941 van Groningen naar Weiwerd in gebruik geweest zijnde Wolderspoor met onder meer een station in Scharmer. Dat pronkjewails c.q. stempelposten dungezaaid zijn op deze etappe weet ik drommels goed. In het dorp is gekozen om de afgelopen winter verbouwde partyboerderij ‘t Hof van Scharmer tot stempelpost te bombarderen. Net na tienen loop ik het terras op. Twee mannen wachten me op. Terwijl één direct binnen de stempel gaat halen, praat ik met de ander over het weer en de route. Met z’n drieën spreken we verder over de verkenningen en het lastige van dit traject waar het om interessante pronkjewails gaat. Ik mag over het gazon naar het onverharde pad langs de Borgmeren. Natuurlijk eerst een plaatje schieten vanaf het vlonder.


Pad rond Borgmeren HarkstedeHet gras rond de plassen is een stuk hoger dan in januari. Logisch, maar het valt me op, omdat het toen op sommige plekken nog spoorzoeken was. Nu is het te volgen pad keurig kortgemaaid. Ja, de muggen zijn er ook in overvloed. Dat zal voor wandelaars na me in het seizoen oppassen zijn. Terug op de Hoofdweg stap ik door naar Break Out Grunopark, dat voor Harkstede geldt als stempelpost. Welkom bij Break Out Grunopark HarkstedeIk wandel naar de receptie en vraag om een stempel. De receptioniste weet die vlot te vinden en vraag wat ik nog meer wil. Waarschijnlijk verwacht ze doorgaans klanten die één van de activiteiten die je in dit park kunt doen, zoals banaanvaren, boogschieten en escape room of waterskiën, komen boeken. Buiten op het terras rust ik kort een eerste keer en dan neem ik de benenwagen weer. Wandelen is mijn outdoor activiteit vandaag. Het continu open staan van de 4G dataverbinding voor de Pronkjewailpad app laat ook notificaties van anderen zien. Zo wil Hans Berkenbos weten hoe The War of the Worlds gisteravond in het Zwolse theater De Spiegel was en Eric van den Berg weet niet wat banaanvaren is.

Uitkijktoren MeerzichtMeerstad is niet veel verderop. Waar deze winter nog gebouwd werd aan zwarte huizen, staan nu de houten schuttingen en schuren in de tuin en lopen mensen in de straten. Het kan snel gaan. De volgende stempelpost die in de app oplicht, is de uitkiijktoren. Ik weet waar deze staat en loop er naartoe. Boven in de toren aangekomen is het Pronkjewailpad kastje leeg. O ja, daar was wat mee. In de berichten van de organisatie herlees ik het bericht van 29 april. De stempel is gestolen. Er wordt z.sm. voor vervanging gezorgd. Voorheen stempelpost uitkijktoren MeerstadVrolijk word ik hier niet van en laat dat in de app bij persoonlijke ervaringen en op Twitter merken.

Forsythe bomen kunstwerk NoorddijkLangs het Oeverpad valt de vordering in bebouwing ten opzichte van een kwartaal geleden op. De Hoofdweg naar Ruisscherbrug is routine geworden. Ik steek na de kanalen over de Bakboordswal op. Net als ik rechtsaf naar de kromgetrokken bomen wil, een kunstwerk van William Forsythe dat als stadsmarkering aan de oostzijde dient, om een foto te maken, hoor ik mijn naam. Het zijn Tocht om de Noord / Pronkjewailpad organisator Peter Velthuis en zijn partner Marianne op de fiets. Peter heeft mijn verrichtingen gisteren en vanmorgen haarscherp in beeld en nieuws. Zo blijkt de stempel in de uitkijktoren al driemaal gestolen. Als alternatief is net een kiosk aan het strand van het Woldmeer aangewezen en de route iets teruggetrokken. Er was echter nog geen foto van de kiosk beschikbaar en zodoende lijkt stempelpost op eerste oog nog de uitkijktoren te zijn. Terugdenkend heb ik net inderdaad wat mensen gezien die een snackwagen aan het uitpakken waren aan het strand bij een container met kano’s. Dat is dus de bedoelde nieuwe bemande stempelpost voor Meerstad. Dan nog een oplossing buiten de ongetwijfeld beperkte openingstijden om in Meerstad hoe dan ook een stempel te kunnen bemachtigen.

In Noorddijk bekijk ik het informatiepaneel over het Bevrijdingsbos dat hier als bedankje aan de Canadese bevrijders van de stad Groningen is aangelegd, tegenover de begraafplaats met oorlogsgraven hier, en de buitenzijde van de 13e eeuwse Stefanuskerk, waar om de week de plaatselijke protestantse gemeente samenkomt. Ook wel een verademing op dit pad, waar voornamelijk lege gebouwen, ontdaan van hun actieve kerkelijke functie, bezocht worden. Verwijzing naar Noaberstee NoorddijkDe Noaberstee, een alleen op zondagmiddag geopend rustpunt is in Noorddijk aangewezen als stempelpost. Op andere dagen kun je in een kastje zelf een stempel zetten. Ik zie aan de Noorddijkerweg een bord en ga rechtsaf. Bij wat ik denk het rustpunt te zijn, een houten schuur in een tuin stap ik door het hek, maar stuit op een dichte deur. Geen Pronkjewailpad sticker, geen kist of kast en dus weer geen stempel. Wat een pech vandaag, apart. Ik maak voor de zekerheid nog een foto en stel via de app een alternatief voor. Schuin tegenover de kerk is de Noabertoen, een gemeenschapstuin met een houten kastje op paal. Er liggen een tuinboekje en nog wat dozen in. Daar kan makkelijk een Pronkjewailpad stempel met -kussen bij, denk ik dan.

Pronkjewailpad in Leroy gebieden rond Stadsweg Lewenborg GroningenIk loop door, Lewenborg in, bij de Wimpel de reeks Leroy-gebieden door. De begroeïng is sinds januari uitbundiger, de paden niet meer glad. Navigeren met de app door de dichte bossages is uitdagend. Via de Stadswegroute aangekomen bij de Loefzijde kan de smartphone de broekzak in. Vanaf hier lukt het uit het hoofd ook wel deze 3e keer via Overloop en Koerspad naar sportcentrum Kardinge waar ik kort pauzeer. Amper ben ik weer in de benen of Rik Jan Luiting belt me via Facebook messenger. Deze mede-Voorloper van het Pronkjewailpad heeft vanochtend meegekeken en -geleefd met de route. Of ik nog in de buurt van Noorddijk ben, want hij weet zeker dat de stempelpost bij Noaberstee in orde was. Nee, ik loop al over de ringweg naar Ulgersmaborg. Het is goed, dat ik de weg ken; we praten door tot ik op de Florakade naar het Pioenpark doorsteek. Rik Jan zal nog foto’s nakijken. ‘s Middags na thuiskomst vind ik de foto’s in Messenger. Overloop Kardinge PronkjewailpadConclusie is snel getrokken. De tuin en schuur die ik voor Noaberstee aanzag, zijn van een buurman, niet van het rustpunt waar ook nog zwarte Texelse schapen lopen en een felgroene kast voor de Pronkjewailpad wandelaars is bevestigd. Eén klein nadeel: ik kom er voorlopig niet nogmaals. Het vullen van stempelvakken is vandaag eerder toelichtingen schrijven dan kicken op unieke stempels.

Graspad GroningenDe kleurrijke boerderij model woningen in het Blauwe dorp of Bloemenbuurt, volgens Amsterdamse School stijl opgetrokken bakstenen woningen, blijven intrigeren. Hé, ik het vanochtend vanuit de bus opgemerkte Typografengasthuis aan de Petrus Campersingel meepakken. Dat is ook zo’n stukje Stad dat ik nooit eerder heb bezocht. Twee wandelaarsters hebben hetzelfde plan. Ze moeten lachen om de aanleiding van de bouw van dit complex. Het pensioenfonds voor de typograferen groeide onvoldoende. Het probleem van rendement op deze fondsen is dus geen nieuw fenomeen. Beleggen in huizenbouw leek honderd jaar geleden een lucratief alternatief. Het hofje oogt netjes, de huizen staan er verzorgd bij.
Panorama Typografen Gasthuis Groningen
Kunstwerk Het Wiel op Hanzeplein GroningenVoor de derde maal ben ik op het Hanzeplein bij de hoofdingang van het UMCG. Pas nu zie ik het kunstwerk Wiel (1997) op de nat gespoten bestrating op het dak van de parkeergarage. Via de Sint Jansstraat ben ik enkele minuten later bij de zij-ingang van de Martinikerk. Ik haal een stempel en kijk rustig binnen rond. Ik heb enkele jaren geleden met Klazien al wel eens de toren beklommen. Binnen ben ik er nog niet eerder geweest. Ja, en ik houd vol bijna zes jaar in Groningen gewoond te hebben. Hé, ook restaurant de Kostery aan de voet van de Martinitoren is een stempelpost. Ook hier ga ik naar binnen voor een stempel. Die ziet er net zo uit als die in de kerk, maar dat mag mijn herwonnen pret niet drukken.

Interieur met gewelven Martinikerk GroningenGoed, het is zo ongeveer 14u. Om er de stempelposten te kunnen aandoen had ik een kwartier geleden op de trein naar Delfzijl moeten zitten. Dat toetje komt een andere keer. Om nu te stoppen is ook zo wat. Ik zet de Pronkjewailpad app uit en start OSMAnd op. Deze offline werkende navigator mag me naar de P+R Haren / A28 brengen. Het volgende uur is geen straf. Vera Oosterstraat GroningenFotogenieke punten langs de Oosterstraat, zoals muziekpodium Vera, waar ik in het eerste halfjaar van mijn studie elke avond in de Mensa warm eten nuttigde. De mensa ging in 1995 – koud na mijn afstuderen en militaire dienst – dicht. Verderop aan de Oosterweg met studentenwoningen naast vroeg 20e eeuwse (school)gebouwen. DUO kantoren Sterrebos GroningenDan het Sterrebos, waar de vier kantoortorens van DUO hebben plaatsgemaakt voor een kantoorkolos in lagen met vooral veel wit. Boven de parkeergarages is een park aangelegd en kun je luxe lunchen in het paviljoen Sterrebos, mocht de cateraar bij DUO niet wat van je gading hebben. De oude locaties van kantoren moeten zo te zien verder gesaneerd worden.

Woningen aan Troelstralaan GroningenDe Haydnlaan gaat over in de Troelstralaan. Ook hier is de bouwkundige ontwikkeling van de laatste eeuw te volgen. Van portiekwoningen en de bakstenen openbare Haydnschool tot villa’s helemaal in het zuiden. Huis De Wolf Rijksstraatweg HarenOver villa’s gesproken. Het is prijsschieten en de fotocamera continu bij de hand hebben langs de Verlengde Hereweg en Rijksstraatweg. De International School Groningen en de Kentalis dovenschool in Huize Hemmen in Haren hebben buren die er lekker bij zitten. Eén ervan prijst zichzelf aan als ‘vette villa (exclusief tuinman)’ in de hoop zo kopers te trekken. Door wat slaperige straatjes kom ik op een laatste bomensingel en sta ik tegen 15u op de P+R met 30km op de teller.