Teeel – Overtime

      No Comments on Teeel – Overtime

De synthpop band Teeel, inderdaad met drie e’s, ontdekte ik bij Jer White op zijn Spotify afspeellijst met nieuwe vondsten in dit onsterfelijke genre. Schaamteloos zetten Jim Smith en Steve Chladnicek zich terug in de tijd met arpeggio’s en melodielijnen die in mijn tienertijd gewoon waren. Via Bandcamp is eind februari het elf liedjes tellende album Overtime uitgebracht. Drie jaar deden de mannen erover om Overtime te produceren, hun aandacht verdelend over allerhande side projects. De soepel lopende, radiovriendelijke opener Radar Lovin is vergezeld van een videoclip.

Een eenvoudige baslijn drijft Koho Grass, verder geen excellente track. One More Time schakelt naar mid-tempo en blijft onder het maaiveld. Erboven steekt Synth City waarin Suzanne Miller Farrell meezingt. Penny Press is weer mid-tempo, eentje in de categorie Synthpop for a darkened room, melancholy meets comfy chair. Erika Leigh brengt een 80’s Madonna vibe in Good Enough. After Hours, een instrumental, is een twee minuten durend intermezzo.

De synths aan de start van Victory deed me direct aan The Promise You Made denken. De melodielijnen zijn verder volstrekt anders, maar de akkoorden zetten me op het spoor van Cock Robin. Gitaarspel van Steve Chladnicek verstevigt Bast Castle, waarna het op arpeggio’s drijvende Pleasure Garden voortkabbelt. School Dance, ja de tijd van slowen tijdens klassenfeesten in de 80’s, sluit het elftal af. Al met al niet onaardig.