Charlie Peacock – When Light Flashes Help Is on the Way

Dat Charlie Peacock uit een jazzy nest komt, is geen geheim. Al in 1976 begon de zoon van een trompettist jazz piano te spelen in The Runners. Al in de studietijd daarvoor heeft hij via schrijver Frank Kofsky jazz artiesten als Andrew Hill leren kennen. Ach, denk terug aan Big Man’s Hat of het losse spel in Lie Down in the Grass, twee van die Peacock klassiekers voor de oudere jongeren. Meer recent heeft hij met Love Press Ex-CurioArc of the Circle en het solo album Lemonade weer wat meer jazz ingebracht. Dat de christelijke zanger, producer en pianist na een lang verblijf op poppodia en meer werk op de achtergrond voor Amy Grant (Every Heartbeat, 1991), beide The Civil Wars album, Brett Dennen, Joy Williams, Switchfoot (Dare You to Move, 2003), Ben Rector en Chris Cornell nu jazz als zijn andere kant presenteert, verrast wellicht meer. Op 11 februari kwam When Light Flashes Help is on the Way uit. Een keur aan sessiemuzikanten kroop met Charlie Peacock de studio’s in Brooklyn en Nashvill in voor opnames: Jeff Coffin (sax), Felix Pastorius (bas), Jerry McPherson (gitaar) en Andy Leftwich (viool) e.a.. Chris Allen zorgde voor de mix.

8 songs in 38 minuten, soms funky (in opener Wendell Berry in the Fields at Night), laid back (Still Water, een eigen draai aan het Daniel Lanois liedje), op een reggae ritme bouwend (Automatt) en frivool (Blue Part Two). Tjonge, er wordt wat geïmproviseerd en gesoleerd. Blijf luisteren naar Samuel and the Iceland Indigo en The Intimate Lonely (wie verzint dergelijke titels?). Der gelaagdheid in Masters of War en rond een funky lijntje zwierende instrumenten in de afsluiter Gift Economy geven je een niet alledaags muzikaal uitstapje.