Michael W. Smith – A Million Lights

Het heeft even geduurd voor de van Michael W. Smith een nieuw popalbum verscheen. De tijd van The Big Picture (1986), i 2 (eye) (1988), Go West Young Man (1990) en Change Your World (1992) ligt toch wel heel ver terug. Des te verrassender dat een week na de release van A Million Lights op 16 februari op 23 februari het live opgenomen worship album Surrounded verschijnt. Het willen blijven bedienen als artiest van beide markten is opvallend; de extreem weinige tijd tussen beide platen komt het laten bezinken van beide albums niet ten goede. Alsof het de bedoeling is een keuze te maken uit de twee. Voor nu de aandacht op A Million Lights, waarvan het titelnummer ook de lead single was.

De sound van de meer dan 35 jaar actief zijnde Amerikaanse toetsenist en zanger is bij tot en met duidelijke leentjebuur van Coldplay‘s Mylo Xyloto (2011) (A Million Lights, Something in My Heart, Footsteps, Your Love), de Kygo sound (Conversation) inclusief vocoder (Crashing Waves, de tweede single van het album), dat sterk aan Imogen Heap‘s Hide and Seek (2006) doet denken. Sound en arrangementen van Crashing Waves had de single trouwens ook op een worship album kunnen plaatsen.

De echootjes in Your Love lijken zo uit The Big Picture te komen, herkenbaar dus voor de trouwe fans. Michael heeft ook een signatuur op de piano, zowel in de up-tempo tracks als A Million Lights en ballads zoals Louder, het liefdeslied Hey Love, een duet met Jordin Sparks. Er zijn ook aanstekelijke mid-tempo nummers als Love Always Wins en Revolution. Michael kreeg hulp van producer en liedjesschrijiver Bryan Todd (Miley Cyrus, Rascal Flatts en Jordin Sparks) voor acht van de 13 liedjes en componist Kyle Lee (tobyMac, Audrey Assad, Nicole C. Mullen) die ook op Wonder (2010) al vijf tracks verzorgde. Het album eindigt met het ingetogen Forgive, dat met strijkers wat extra’s heeft en het mid-tempo Who You Are, dat gedragen wordt door gitaar en piano.

Thematisch wil Smith een lans breken voor sociale cohesie. De verdeeldheid in de Amerikaanse samenleving sinds Donald J. Trump president is, baart zorgen net als het onvermogen met elkaar een gewoon gesprek aan te gaan in plaats van tweets en Facebook berichten de wereld in te slingeren. Een zinvolle en overtuigende boodschap van deze kwieke 61-jarige die de popliefhebbers op het christelijke erf niet vergeten is, zich aan de andere kant bedient van de sound van ‘gisteren’. Eindbalans is voor mij positief. Tel je zegeningen: of er nog een opvolger komt, is de vraag.