Parralox – Subculture

      No Comments on Parralox – Subculture

Soms ontglipt er wel eens een album van een band die ik al jarenlang volg aan m’n aandacht. Niets menselijks is me vreemd. Een klein jaar geleden bracht de Australische electropop act Parralox met John von Ahlen als drijvende kracht het album Subculture uit. Diverse vocalisten zijn er achter de microfoon te vinden Marcella Detroit doet opener Paradise. “The time has come to let you go.” Catchy synth pop. De Britse zangeres/danseres Johanna Gervin pleziert in het up-tempo Electric Nights. De Australische Louise Love heeft de Key to the Door of Heaven, A Question to Love en Jupiter op haar bord. Lillia doet Gimme Back My Lovin. Het laatste nummer op het dance deel is voor John zelf: Change of Heart. De liedjes zitten solide in elkaar. Andere Parralox zijn per saldo wel eens vlakker geweest.

Het tweede deel is een zevental popliedjes. Louise Love zingt in Pressure Point, Overdrive en Last Year at Marienbad, dat refereert aan een gelijknamige speelfilm uit 1961. In Overdrive speelt trouwens Ian Burden (The Human League) op bas. Love is ook te horen in Voyager II en Rocket Science II. De Australiër Peter Wilson is te gast voor Last Man Standing, Afsluiter 86G is voor A7-H. Subculture is vooral pop met een hele vette knipoog naar de 80’s. Geen wonder dat het zo makkelijk weghapt.

[spotify spotify:album:7bbQcQm6K88i6RScWVX0q2 ]