Evanescence – Synthesis

      1 Comment on Evanescence – Synthesis

“Alt metal goes orchestral” kopt Wall Street Journal. 16 nummers uit het oeuvre van Evanescence zijn opnieuw vormgegeven met een orkest. Wel ligt er een basis van computer drums en wat synthesizer partijen onder, zo heb je na aandachtig luisteren naar Never Go Back, dat een heuse Overture opent door. Amy Lee kruipt gevoelig voorbij in Hi-Lo. Afsluiter Imperfection is ook nieuw. Het liedje werd in september als lead single uitgebracht, gevolgd door De 13 andere tracks ken je in een heel ander format. Alsof de rest van de band naar huis gestuurd is en de zangeres haar verleden bekijkt en concludeert toch liever de opera in gewild had. Toch is Lee zes jaar na het titelloze album niet solo achtergebleven. Evanescence bestaat momenteel uit Lee, drummer Will Hunt, zanger/gitarist Jen Majura, bassist/toetsenist Tim McCord en lead gitarist Troy McLawhorn. Volgend jaar maart ga ik het resultaat live in AFAS Live bekijken. Een 28-koppig orkest begeleidt Lee op een wereld tour rond de release van Synthesis.

Lacrymosa, een verraderlijk kerstbelletje na een dreigend intro van The End of the Dream en zeker ook de nieuwe uitvoering van Bring Me to Life tonen de kracht èn zwakte van de aanpak. Ik mis de warmte en lage tonen in de arrangementen. Ook is de electronica soms te eenvoudig en niet genoeg samengesmeed met het orkest. Producer Will Hunt en componist/arrangeur David Campbell waren bij de totstandkoming van het album vaak geografisch ver van Amy Lee vandaan. Luister bijvoorbeeld naar Imaginary. Lee kan zelf prima achter de vleugel uit de verf komen, zoals in het interlude Unraveling en het pianosolo The In-Between. Er is variatie. Zo is Secret Door een zwierend samenspel van harp en strijkers geworden. Aan de coupletten van Lithium hoefde niet veel gewijzigd te worden. Toch blijven de originele uitvoeringen als metalband erg krachtig. Lost in Paradise klinkt breekbaar en het al piano-based My Immortal is in de basis al goed en kon makkelijk verder aangezet worden door een orkest.

Persoonlijk zou ik drummer Will Hunt een grotere rol hebben gegund. Voor de rest is Synthesis een gedurfde come-back en zeker een memorabel album van de nu 22 jarige band.