Lights – Skin & Earth

      1 Comment on Lights – Skin & Earth

Op 22 september 2017 kwam het de langverwachte nieuwe album Skin & Earth van de Canadese toetseniste, zangeres, liedjesschrijfster en tekenares Lights uit. Bij de muziek hoort een 2e deel uit de gelijknamige strip reeks, waarvan in de video clips van de teaser singles Giants, Skydiving en Savage gebruik is gemaakt.

Voor wie denkt met een eenvoudige opvolger van Little Machines (2014) te maken te hebben, heeft het mis. Ook is het geen makkelijke inhaker op de top-40 sound. Lights zoekt naar nieuwe pop tunes, soms fel met eigen gitaar als in Savage (met Josh Dun van Twenty One Pilots op drums), soms relaxed als in Until the Light. Josh is trouwens ook op afsluiter Almost Had Me van de partij.

Dat tieners de strips en liedjes rond angst en verlangen, volhouden en het zoeken naar een geliegde zullen waarderen, begrijp ik. New Fears en Morphine zijn toegankelijk, De blurb van het stripboek vat het op z’n Amerikaans samen: “Skin & Earth is a story of a girl looking for hope in a hopeless world. Caught between romance and cults, gods and mortals, and just trying to find a good borscht, Enaia Jin is lead down a dark path by new lovers that reveal a twisted fantasy world and her own true nature. Set in a post-apocalyptic future where corporations rule, this adventurous tale of loneliness, deceit and self-discovery begins here!”

Hoge vocalen als in New Fears en We Were Here gaan de Canadese nog steeds goed af. De ‘wave your banner’ song is op dit album Kicks. Moonshine (“This is my time!”) marcheert door de drie minuten heen. Na een Interlude is Magnetic Field een fluisterpop ballad. De Fight Club is een knap geproduceerde track, waarmee de nog van het album te halen radiopotente liedjes meer dan een handvol is. Synth pop zonder flashback of cheesy sounds. Goed gedaan!

https://twitter.com/lights/status/957017923524022272