Mutemath – Play Dead

      1 Comment on Mutemath – Play Dead

De volgorde concert en release van het nieuwe album Play Dead is ongebruikelijk. Mutemath zag ik 29 augustus in Tivoli Vredenburg. Nu herken ik bij het sinds 8 september regelmatig luisteren de daar gespeelde diverse nieuwe liedjes die niet zoals Hit Parade, War en Stroll On als teaser singles uitkwamen. De recente bandwisselingen geven aan, dat de groep rond Paul Meany zeker de nodige strubbelingen hebben gekend. De opvolger van Vitals (2015) heeft een bonte mix van rock en electronica aan boord van de tien liedjes. Soms heel toegankelijk als in Pixie Oaks, soms dansbaar als in Break the Fever (zo ver zitten de mannen daar niet van wijlen Michael Jackson af), op andere momenten ingetogen op een bed van synths (Nuissance).

Per keer wordt je verrast. De akoestische gitaar in Placed on Hold of het soulful karakter van Everything’s New. Experimenteel met elektronische percussie en samples in Achilles Heel tot de sferische zang in de ruim 6 minuten tellende afsluiter Marching To The End. Hopelijk herpakt de band zich in de nieuwe formatie, loopt de tour goed af en vinden de mannen inspiratie voor een zesde studioalbum. Voor nu: genieten maar!