Te voet hartje Parijs introduceren aan tienerdochters…en reality check in voorsteden

Hoewel de keuze voor een verblijf in Folleville in het uiterste zuiden van het departement Somme in Picardië voornamelijk is ingegeven door de afstand ten opzichte van Disneyland Paris, ligt de Franse hoofdstad nog wat dichterbij dan Marne-la-Vallée. Zo gaan we deze woensdag naar hartje Parijs om dit wandelend voor te stellen aan onze tienerdochters.

Caroussel de ParisHet navigatiesysteem leidt ons om de files op de A115 over de N298 en D24 door de voorsteden Eubonne, Epinay-sur-Seine en Saint Denis langs het Canal de Saint Denis tussen de Seine en La Villette. We rijden pal langs het Stade de France, waar vorig jaar een aanslag was en vorige week U2 nog speelde. De Rue de la Haie Coq in Aubervilles is een drukke bedoeling met veel Aziatische winkels, outlets in voormalige bedrijfspanden. Een buurt waar we ‘s avonds en ‘s nachts ons niet echt veilig zouden voelen.

Overstap van lijn 9 Pont de SèvresAls je in een zoekmachine ‘goedkoop parkeren Parijs’ ingeeft, krijg je onder meer Parking2000 – Parking 19 te zien, zoals de naam verraadt in het 19e Arrondissement. Je kunt online van tevoren een plek reserveren en met de bevestiging naar de Rue de Crimée 234 net binnen de Boulevard Périphérique rijden. De ingang zit wat verstopt net naast een Total vestiging en schuin tegenover de Lidl. Het kostte ons 1x een blokje om rijden, maar een blauw bordje met P gardé 100m aan een lantaarnpaal vanaf de andere kant helpt meer dan rijdend op huisnummers letten. Een portier wijst keurig de weg naar een plek in de garage onder een appartementencomplex. Voor €10 per dagdeel heb je een bewaakte parkeerplek op loopafstand van bus, tram en regionale trein.

Vleugel Trocadéro ParijsDe WC is een typisch Frans versmeerd ‘gat in de grond’. Als man staand plassen is zo ongeveer the limit. Vrouw en kinderen wagen zich echt niet in dergelijke gelegenheden. Via een zij-uitgang de straat op is het even oriënteren om 9.20u. We lopen via Rue de l’Ourq naar Avenue de Flandre. In het metrostation Crimée kopen we kaartjes en stappen we op lijn 7 naar Chaussée d’Antin La Fayette. Daar stappen we over op lijn 9 naar Trocadéro. Thuis heb ik serieus een vergelijking gemaakt tussen de prijs van de metro (€1,90 per persoon per anderhalf urend vervoer binnen het metrosysteem) en de Vélib’ huurfietsen (eerste half uur gratis, dan €1 voor half uur, dan €2 voor elk volgend half uur; borg van €150 per fiets). Lange trajecten zoals ditmaal lonen dus om per metro af te leggen.

Marianne Henk-Jan en Henriëtte voor Eiffeltoren ParijsWe zijn weer boven de grond en lopen het plein voor Trocadéro om de Eiffeltoren vanuit de Jardins du Trocadéro te fotograferen. De fonteinen zijn uitgeschakeld, de bassins leeg. Het aantal straatverkopers valt ons mee. Achter de Eiffeltoren, op het oog naast of achter Tour Montparnasse woedt een stevige brand. Een behoorlijke zwarte rookwolk vult de lucht en tekent de foto’s van deze kant. Dat we de toren op ons dagprogramma hebben staan prikkelt onszelf meteen maar ramptoeristen te noemen.

Bij de Souvenirs de Paris winkels op de brug over de Seine tussen Trocadéro en Eiffeltoren slaan Henriëtte en Marianne hun slag voor vriendinnen. Het assortiment is in alle vestigingen hetzelfde. Heb je bij één van de eerste wat gekocht, scheelt dat verderop bij het willen doorlopen 😉 Waar de dochters in eerste instantie toeristen die superdruk met selfies bezig zijn becommentariëren, zijn ze toch ook zelf gevoelig wat foto’s te schieten en ons als ouders met de Eiffeltoren op de achtergrond te vereeuwigen.

De aanslagen en (permanente) staat van hoge paraatheid hebben hun sporen getrokken. Hekwerken om de Eiffeltoren maken een vrijblijvende wandeling onder het bouwwerk onmogelijk. Er staan hekwerken om grote delen van het Champ de Mars en de glazen panelen met ‘vrede’ in allerlei talen, de Mur pour la Paix aan de zuidzijde. Leger en politie zijn zichtbaar aanwezig. Hoe broos is vrede…

Voorzijde Les Invalides ParijsDe façade van de École Militaire wordt gerenoveerd en gaat schuil achter een zeildoek. We gaan er aan de linkerzijde aan voorbij naar de Avenue de Tourville om het Musée Armée met de gouden Dòme des Invalides, te zien. Een gids met groep toeristen die zich per Segway door de stad verplaatsen heeft voorrang bij het maken van foto’s. Daarna grijp ik mijn kans. Napoleon Bonaparte met zijn familie, maar ook 20e eeuwse maarschalken liggen binnen begraven.

Uitzicht op Eiffeltoren en La Défense vanaf Tour MontparnasseOp de Boulevard des Invalides, Boulevard de Montparnasse en Avenue du Maine krijgt Marianne het op de heupen. Na de stelligheid waarmee ze vorige week in Chantilly aangaf docente bovenbouw VWO of universiteit te willen worden, wil ze nu economie gaan studeren, want ze heeft een geweldig product voor ogen dat al wandelend tot business plan wordt uitgewerkt. Ik zal de inhoud niet verraden, maar gelachen hebben we de hele dag om de details die ze al aan het uitwerken is. A wandering mind... Van de brand eerder vanochtend is niets (meer) te zien.

Uitzicht op Jardin du Luxembourg van Tour MontparnasseKlazien en ik hebben al eens de 210 meter hoge Tour de Montparnasse gebruikt om een panorama van de stad te krijgen. Het leek me leuk dit alternatief voor het uitzicht vanaf de Eiffeltoren of de Sacré-Coeur over Parijs aan te bieden. De snelllift in 38 seconden naar 195 m / 56e etage en dan de trap naar het panorama dakterras op de 59e voor een 360 graden blik over Parijs kost voor twee volwassenen en twee tieners samen €58. Een stevige prijs, maar het uitzicht blijft fenomenaal. Ook hier is de beveiliging opgeschroefd. Een detectiepoort en bewaking bij de ingang. De marketeers van de toren claimen #bestviewofparis op Instagram Het is helder ondanks de bewolking. We rusten op de rode zitstoelen en oriënteren ons van bovenaf op de nog af te leggen route.

Palais du Luxembourg ParisWeer beneden lopen we om het winkelcentrum in de toren en stationsgebouw van Montparnasse heen, langs de Église Notre Dame de Champs naar een zij-ingang van de Jardins du Luxembourg. Daar is het gezellig druk rond de vijvers, speeltuinen en bloemenperken. Het is ook mooi weer! Een stel Zuidamerikaanse dames houdt me aan. Ze zoeken hun weg op een kaart naar het dichtstbijzijnde metrostation. Tja, het verschil tussen ‘there’s an app for that’ en ouderwets kaartlezen….Het is te overbruggen, ook in het Engels.

Façade Panthéon ParisHenriëtte wil weten wat nou dé universiteit van Parijs is. Sorbonne dus, dat hier pal om de hoek zit. Geen wonder dat we academische boekhandels passeren. We lopen langs de rechtenfaculteit naar het Panthéon. De dames hebben ondanks de meegenomen boterhammen en croissants trek en willen fruit. Nou, ook daar zijn winkels voor. In de afdaling naar de Seine kopen en eten we bananen. Façade Notre Dame ParisEven de Notre Dame op het eiland in de Seine inlopen is er niet bij. Een behoorlijke rij op het plein voor de kerk, want ook hier moet je door de beveiliging wil je (gratis) het interieur bezichtigen. We slaan dit over, maar raden de dochters wel aan bij een volgend bezoek aan Parijs de kathedraal zeker eens van binnen te bekijken.

Dames Van der Klis rusten voor Hôtel de Ville ParisAan de overkant van de Seine heeft het gemeentebestuur voor het Hôtel de Ville een atletiekbaan op straat getekend en strandstoelen geplaatst. We rusten even lekker uit op de stoelen. Op eerdere trips naar Parijs ben ik hier nog niet geweest. Daarom heb ik ook het Centre Pompidou in de route opgenomen.

De buurt met duidelijke jaren ’70 architectuur is er een van vergane glorie, leegstand en minder frisse zijstraten. Wie eerder in Parijs is geweest bij Les Halles, moet even schakelen. Het deels ondergrondse winkelcentrum Forum des Halles met metrostation en RER station Châtelet-Les Halles is sinds 2010 gesloopt. Forum des Halles ParijsIn 2016 opende op de plek van de voormalige blauwe markthallen een volledig nieuw winkelcentrum met golvend geel metalen dak. De omgeving is nog steeds in verbouwing om Les Halles van morgen te maken. Zo zijn het Nelson Mandela park, de parochiekerk Sint Eustatius en het ronde pand aan de Rue de Viarme niet bereikbaar.

Dames Van der Klis voor Musée du Louvre ParisLinksom, zelf nog even een zijstraat in om de Hervormde Kerk en verderop het Beffroi, de losstaande klokkentoren te fotograferen. Het Palais du Louvre is enorm. Het werkt als een magneet op toeristen. Iedereen wil foto’s maken.

Museumbezoek is vandaag buiten het programma gelaten. Leuk voor later met meer tijd en energie. We willen nog even door (horen wie het zegt…). De Jardin des Tuileries zullen in de lente en herfst mooier zijn. Nu staan de fonteinen uit, is het droog en vooral het toneel van straatverkopers en een sliert sjokkende toeristen naar de Place de la Concorde met de uit Luxor meegenomenjatte obelisk.

Panorama Arc de Triomphe ParisHoe lang de Champs-Élysées is, merk je pas als je ‘m helemaal afloopt, hoewel oplopen vanwege het vals plat richting de Arc de Triomphe een betere benaming zou zijn. Eerst de kasseien, de parkjes links en rechts, later de winkels van A-merken, beveiligers voor de deur en van onbeperkte budgetten voor shoprondes dromende dochters. Aangekomen bij Place Charles de Gaulle duiken we even onder de enorme rotonde door om de Triomfboog van dichtbij te kunnen zien. Belangstellenden om vanaf het dak van de constructie van het uitzicht te genieten, moeten tweemaal in de rij: eerst om een kaartje à €12 te kopen, dan om door de beveiliging gecontroleerd te worden. De energie is op bij de meiden. Ik laat Marianne de Grande Arche in La Défense zien.

Hoe dichtbij het hoofdkantoor van Capgemini in de Rue Tilsitt ook is, laat ik een loopje daar naartoe zitten. We sluiten na 16,6km wandelen af voor vandaag en duiken ondergronds het metrostation Charles de Gaulle Étoile in. Met de metro 2 rijden we naar station Stalingrad en stappen over op de 7 naar Crimée. De apps Toilets in Paris en Paris Metro kunnen weer gedeïnstalleerd worden.

Metrostation Charles de Gaulle EtoileHet is met 27 graden warm en we hebben zin in ijs. Tja, net in die buurt geen glacerie te vinden. Wel een Lidl tegenover de parkeergarage. Met een doos eigen merk Magnums (ook in de Lidle tassencontrole bij de kassa) pakken we een bankje buiten, genieten van het ijs, waarna ik de €15 bij de parkeerwachter afreken en we wegrijden.

Was het in metrostations en her en der op straat al normaal dat er bedelaars, vaak van Syrische afkomst, om geld vroegen, zien we langs de N1 en D301 in Saint-Denis en Sarcelles veel werptenten onder viaducten en in de berm. Op en langs de autoweg staan hele gezinnen te bedelen. Menigeen wandelt op de rijbaan brutaal langs en tussen de auto’s door. We gokken erop dat een lift naar Calais een belangrijker doel is dan het scoren van een paar euro’s. De net wat te goed geklede en doorvoed uitziende mensen in Parijs zelf en hier langs de wegen geeft gesprekstof.

Lost geld geven een probleem op? Wat doen deze mensen hier en zijn ze niet in een asielzoekerscentrum? Zou een Franstalig land voor een Syriër niet veel makkelijker zijn om in te integreren dan Groot-Brittannië, België of Nederland? Wordt hier gedwongen tot bedelen? Hoe komt men aan de werptentjes? Deze taferelen kennen we in Nederland niet. Hebben we asielopvang voor vluchtelingen beter geregeld? Is de tsunami aan vluchtelingen waaraan Geert Wilders appelleert in werkelijkheid een niet 1-2-3 oplosbaar complex probleem van meer zuidelijke Europese landen, waar Frankrijk en Duitsland toch echt meer te verduren krijgen dan de Benelux? Werkt de strenge Franse bureaucratie en aanpak van de instroom inderdaad een beweging naar de Kanaaltunnel en de Benelux in de hand? Het is de reality check die vandaag evenzeer bij Parijs hoort als het romantische plaatje van een zoenend stel met de Eiffeltoren op de achtergrond.