Wandelen rond het dal van de Noye tussen Folleville en Ailly- GR124

De wisselend bewolkte dagen hier in Frankrijk zijn minder leuk om het zwembad in te duiken of strak blauwe luchten te fotograferen voor het thuisfront. Voor stedentrips, fietsen of wandelen is het ideaal weer. Temperatuur ‘s middags rond de 20 graden en mijn lichaam de afgelopen weken al zo gewend aan zomerse temperaturen, dat ook om 7.30u bij 14 graden een korte broek en t-shirt volstaat. Het GR124 lange-afstandswandelpad door Somme kruist Folleville. Ik kan het natuurlijk niet laten om een stuk ervan te bewandelen. Daarvoor heb ik de GPS tracks van het noordelijk (A) en zuidelijk (B) deel gedownload en in OSMAnd geïmporteerd.

Kerk FollevilleBij vertrek uit Le Clos St Vincent Gîte Rural net voor 7.30u bekijk ik de rijpende pruimen en appels rond de muur van het middeleeuwse complex in het dorpje. De kerkklok slaat. De asfaltweg D109 maakt na de kruising met de D14 plaats voor een pad langs een korenakker. De glooiende heuvels hier liggen vol met enorme akkers vol koren, suikerbieten en aardappels. Komvormige bospaden volgen als maar dalend naar de spoorlijn bij La Faloise. Alleen al op dit stuk zie ik enkele reeën, hazen en konijnen, maar ook een vos aan de rand van een open veld.

Kapel Notre Dame de la Compassion in FaloiseBij La Faloise staat een kapel Notre-Dame de la Compassion en – helaas onvermijdelijk – een oorlogsmonument voor de gevallenen in de Eerste Wereldoorlog. Ik passeer het kolkende water van de Noye en mag na de bebouwde kom weer over landbouwpaden de heuvels in. Een dode ree langs de weg valt op. Met vacht en houding nog wel herkenbaar, hoewel het eetbare vlees al weg is. De rood-witte bepijling is goed op deze route. Toch lukt het me er één te missen. Als ik het door heb wil ik niet meer terug. Met OSMAnd zoek ik een alternatief vervolg door de heuvels. Op deze manier zie ik in Chaussoy wel het Château de Chaussoy, tegenwoordig een B&B.

Selfie Henk-Jan langs graanakker heuvelOok voorbij Chaussoy zie ik na een rust op 10km wandelen in de berm verderop geen afslag naar rechts met rood-witte markering en maak zo een flinke slinger door de heuvels, zandpaden langs akkers en bosranden tot ik op de D920 beland. Deze asfaltweg is me te druk. Ik neem de eerste weg rechts bij een boerderij en kom zo ook weer op de GR124 dat 4km lang een voornamelijk dalend boerenpad naar het dorp Berny volgt. Méridienne Verte kruist GR124 bij Ailly sur NoyeOnderweg passeer ik de Méridienne Verte. De meridiaan van Parijs tussen de Noord- en Zuidpool kruist hier de GR124. De Franse overheid promoot het wandelen – in Somme alleen al liggen 2.000 kilometers aan wandelpaden, in heel Frankrijk 65.000 – en heeft bomen geplant bij de kruispunten van de meridiaan en wandelpaden.

Kerk BernyBij het kerkje op een wandelbankje bij een wegkruis rust ik voor de 2e keer. 20km alweer achter de rug. Ik wandel langs de plaatselijke school, Mairie en winkels verder over onverharde paden door bossen en akkers naar Jumel en dan door het Noye dal naar Ailly-sur-Noye. De enorme kerk hoog op de heuvel aan de andere zijde van de rivier en spoorlijn trekt mijn aandacht. Zijkant kerk Ailly-sur-NoyeIk neem het parallelpad langs het spoor naar het zuiden. Het Noriap complex met graansilo’s even verderop is in tegenstelling tot wat de kaart suggereert niet toegankelijk. Wel ligt er een pad omheen, dat weer niet op de kaart staat. Ik volg het pad langs de spoorlijn tot wat op een camping voor campers lijkt. De Vallée d’Égoulet is echter het plaatselijke race circuit.

D188 naar EsclainvillersVolgens de kaart kan ik hier rechtdoor, maar er hangt toch echt een verboden toegang bordje. Ik ga rechtsaf door de tunnel en linksaf door een stuk nieuw bos naar het zuiden. Wat verderop stijgt de weg en gaat over de spoorlijn heen. Volgens OSMAnd loopt de GR124 vóór het viaduct over de spoorlijn rechtdoor, maar ik heb geen markering gezien. De paden door het bos die me een directe route naar het zuiden kunnen bezorgen, zijn stuk voor stuk privéterrein en afgesloten. Er zit niks anders op dan doorlopen naar het oosten over afwisselend asfalt en met puin verharde zandpaden. Ik kom uit op de D188 naar Esclainvillers. Vanaf nu is het asfalt. De automobilisten wijken structureel en op tijd voor me uit, compleet met knipperlicht en begroeting.

Welkom terug in FollevilleIk kruis de D14 en loop door met uitzicht op akkers en windmolens. Ik passeer de dorpjes Haineville, Chirmont, Esclainvillers en Quiry Le Sec. De watertoren van Folleville blijft deze etappe een handig oriëntatiepunt. En mijn hardloopronde van een paar dagen geleden maakt de laatste 5km tot ‘bekend terrein’. Ik meld me per mobiele telefoon bij Klazien om de poort voor het vakantiehuis geopend te krijgen. Welkom terug na 37,6km wandelen!