Wandelen rond de Waal tussen Nijmegen en Druten

Voor vandaag had ik de Struinroute langs de Waal tussen Lent en Pannerden in gedachten. In de voorbereiding de afgelopen week ontdekte ik dat deze route niet meer op de website van Gelderseroutes.nl staat. Wel losse ommetjes bij Pannerden enzo, maar niet meer het hele traject, dat als lus tussen Nijmegen en Pannerden met veerverbindingen over Waal en Rijn gelopen kon worden. En dus klonk spreekwoordelijk ‘Go West Young Man’ van Michael W. Smith. De Struinroute makers hebben een lus tussen Beuningen en Dodewaard gemaakt. Bij de voetveren Druten – Dodewaard en Beuningen – Ewijk-Slijk kun je de Waal oversteken voor dit rondje. Maar ja, daar stopt geen trein of bus. Ik heb de route uitgebreid met een aanloop vanuit Nijmegen en uitloop naar Nijmegen Lent. Natuurlijk kun je ook helemaal rond door vanaf Lent het voetpad langs de spoorbrug naar het station te nemen.

De Paladijn in Nijmegen Oud-WestIk neem ‘s ochtends vanaf Ommen de trein naar Zwolle en vandaar de intercity naar Nijmegen. Onderweg lees ik Strange Contagion: The Suicide Cluster That Took Palo Alto’s Children and What It Tells Us About Ourselves van Lee Daniel Kravetz uit en begin in Launch Your Dream: A 30-Day Plan for Turning Your Passion Into Your Profession van Dale Partridge. Over afwisseling heb ik niet te klagen 😉 Op Station Nijmegen neem ik de uitgang Tunnelweg en sta zo makkelijk aan de westzijde van het station. De GPS gaat om 9.11u aan. Na de studentenhuizen, de Nederlandse Ampullenfabriek en De Paladijn, resultaat van de herontwikkeling van een voormalig bedrijventerrein in Oud-West komen de industriegebieden en de brug bij de schutsluizen in het Maas-Waalkanaal.

RK Kerk WeurtNijmegen ligt achter me, Weurt letterlijk aan mijn voeten. Bij Huize Weurt valt me een Mariabeeld in de gevel op. Ze wordt hier gevraagd voor een behouden thuiskomst te bidden. Ik loop langs de St. Andreaskerk de dijk op die hier toepasselijk Dijk heet. Grindgaten rechts, de ruimte tussen dijk en het dorp Beuningen aan de linkerhand. De riviergodin wordt geëerd met een bakstenen tempel van de hand van Amy van Son. De tichelovens, steen- en pannenfabrieken gaven hier jarenlang werk. En dan ga je al gauw in de eigen maaksel geloven. Er staan zulke vermakelijke verhalen over godenbeelden die door pottenbakkers, beeldhouwers en andere ambachtslieden worden gemaakt, maar doof, blind en onbeholpen zijn in de Bijbel. In het Oude Testament weten ze wel raad met deze ‘kunst’;)

Markering Struinroute WaalVoorbij de Moespotse Waai bij het voetveer begint het echte werk. Een enkel Struinroute paaltje, waar ik het kilometers mee moet doen. De uiterwaarden worden vanzelfsprekend begraasd, soms is een wandelpad gemaaid, vaak ook niet. En overstapjes (stiggeltie in het Drents) bij afrastering en op een aantal plekken zelfs schrikdraad zijn niet overal aangebracht. Het is een doe-het-zelf route die niet bij hoog water gelopen kan worden. Alsof deze boom staat te zwetenNu, pal in de zon, is het genieten van de strandwandelingen, de percelen met weidebloemen en distels, omwegen zoeken om niet pal tussen een kudde koeien door te moeten. En ook hier ben je op zaterdagmorgen niet lang alleen. Vissers op de kribben, hondenbezitters of gezinnen die verkoeling aan het water zoeken. Onderweg zie ik hazen, konijnen en een fazant zich voor me uit de voeten maken.

Tacitusbruggen over Waal bij EwijkDe Tacitus bruggen (de stalen versie uit 1976 en de in 2013 westelijk ervan opgeleverde betonnen versie) die het verkeer op de A50 tussen de knooppunten Valburg en Ewijk leiden komen vol in zicht en vragen natuurlijk om wat foto’s. Net voorbij de bruggen, vlak voor een afgerasterd stuk uiterwaard zie ik een wandelbankje. Mooi punt om na 10km wandelen een eerste rust te pakken.

Cow BeachVerder lopen durf ik hier niet voorbij het prikkeldraad. Ik loop onder de bruggen naar de dijk, waar diverse plukjes wandelaars het makkelijker begaanbare asfalt volgen. Al snel kan ik weer rechtsaf, de weg heet hier Uiterwaard en de markering van het Streekpad Nijmegen, dat vanuit het station Nijmegen de dijk volgt, gaat hier ook naartoe. Prompt zie ik weer eens een Struinroute bordje. Meer dan het weiland aanwijzen doet het niet, maar ik ga het prikkeldraad over en volg de koeiensporen. Voor het volgende afrastering ga ik rechts tot pal aan de Waal om daar de oever te volgen. Een kudde koeien heeft hier een eigen strandverblijf, ik houd gepaste afstand. Een eind verderop staan diverse fietsen in een weiland geparkeerd. Het doorgaande pad langs het hek stopt acuut. De op het strandje keurig verdeelde tieners – jongens aan het voetballen, meisjes onder de bomen aan het kletsen met een muziekje erbij – kijken me verbaasd aan. Stukken strand, weiland, kasseien volgen, maar na 15km wandelen ontbreekt elk spoor van een begaanbaar pad. Ik zoek me door flinke stukken brandnetels een weg naar de zomerdijk. Even genoeg gestruind, nu de Dijk met stevige grond onder de voeten. Shipyard Ravestein DeestIk passeer de scheepswerf Ravestein en de dakpannenfabriek Vogelensangh van Deest, het pannenmerk Wienerberger is bekender, gok ik. Elk wandelbankje langs de dijk is ingenomen door fietsende stellen op leeftijd.

Voorbij het dorp kijk ik op mijn OSMAnd kijk naar mogelijkheden zo dicht mogelijk bij de Waal te kunnen blijven tot in Druten. Dat geeft even rust van voorbijrijdende auto’s, zicht op een voormalige ticheloven in de uiterwaard, nu asbest verdacht terrein en verboden toegang. De uiterwaarden worden her en der opnieuw ingericht. Ook hier vóór Druten. Ik moet vanwege een zandafgraving een kilometer omlopen, volg van nood de Waalbanddijk maar weer langs Druten. Bij de voormalige Jodenhoek is nu een monument voor de protestantse kerk en synagoge die er hebben gestaan ingericht. Bij de veerdam rust ik even in afwachting van de pont die nog aan de overkant van de Waal is.



In het kielzog van de Veerhaven IX op de Waal bij DrutenVoor €1 mag ik met d’n Overkant mee. De schipper vaart pal achter de Veerhaven IX langs. Een vader met 2 zonen geniet net als ik van de deining. En dan gaat het aan de overkant van de Waal weer verder. Een stel houdt me direct staande. Of ik voor de Nijmeegse Vierdaagse aan het oefenen ben. Ik leg hem uit waarom ik géén ‘Nijmegen’ liefhebber ben. Hij wel, vanwege de gezelligheid en het bier. Ik zie hem niet direct 4×40 of 4×50 doen, maar wens hem natuurlijk over anderhalve week veel plezier.

Kerk Dodewaard 2De Oude Veerweg gaat langzaam omhoog naar de winterdijk. Borden van de Struinroute staan hier niet. De rood-witte LAW 6 Grote Rivierenpad markering geeft me een kilometer grasdijk-avontuur. Spannender wordt het niet meer ‘s middags. De drukke Waalbanddijk volgen en goed opletten met alle auto’s, motorrijders en fietsers onderweg.

Twee middeleeuwse kerken staan in Dodewaard tegen de dijk. De plaats gaat er prat op bogendorp te zijn. Dus houd ik de huizen in de gaten. De eerste – en enige die ik zie – boog bij een boerderij gaat op de foto. De voormalige kerncentrale staat er verlopen en zielig bij. In de zomer van 2012 zijn we in Tsjechië in een bezoekerscentrum van de kerncentrale Temelín geweest. Vergeleken bij dat complex is die een baby met enkel een hekwerk ter afscherming.

Grenssteen Oosterhout langs WaalbanddijkDe dijk kronkelt. Pal in de zon is het behoorlijk warm. De grensstenen tussen de plaatsen Andelst, Wolferen, Slijk-Ewijk, Loenen en Oosterhout breken de sleur, net als de buitendijks aangelegde campings als de Grote Altena, de Heerlijkheid van Loenen en de enorme chalet-camping in Oosterhout. Het 18e eeuwse kasteel Heerlijkheid van Loenen staat trouwens te koop mocht je belangstelling hebben. Voor €3.25 miljoen mag je je kasteelheer noemen.

De stickers van de Limes fietsroute (Roman Route – Holland – Rumania) intrigeren ook. Hoeveel fietsers zouden jaarlijks van Katwijk doortrappen naar de Balkan? De Oversteek Nijmegen vanaf LentTer hoogte van de brug De Oversteek check ik de vertrektijden van de trein in Lent en Nijmegen. Het is 16.25u. Dat zo moet stevig doorstappen moeten lukken de 16.49u sprinter in Lent te kunnen pakken. Bij het fort Beneden-Lent aan de Oosterhoutsedijk – Zaligestraat ga ik linksaf: dag Waal! Ja, struinen doe ik op het eind nog even door braakliggend terrein voor de Griftdijk. De groep dames die bij De Oversteek het pad langs de S100 zijn gevolgd, komen vlak na me op het station aan, maar moeten nog kaartjes kopen. Tja, de kaartautomaat staat dan weer beneden, niet op het perron.

Met 45,5km zit het erop. De 2,5 liter drinken is nu op. In Arnhem wissel ik een bon van de NS in voor een gratis thee bij de Kiosk. Die heb ik hard nodig. Dat ik na een sanitaire stop nog vóór Druten pas ‘s avonds thuis weer moet plassen zegt veel over de hoeveelheid zweet die ik vanmiddag in de zon heb geproduceerd.

Over de in één richting sporadisch gemarkeerde Struinroute langs de Waal ben ik niet enthousiast. Een gemarkeerde route, zeker een rondgang van zo’n 35km mag in beide richtingen bij elke splitsing aangegeven zijn, regelmatig belopen, plus zo nu en dan eens voorzien van een informatiebord. Een brochure bij de VVV of een PDF met mini kaart is onvoldoende.