The Naked and Famous – Simple Forms

the_naked_and_famous_-_simple_formsDe Nieuw-Zeelandse synthpop band The Naked and Famous is 3 jaar na In Rolling Waves terug met Simple Forms, een 3e album vol intens geproduceerde nummers en opener geproduceerde ballads. De lead singles Higher, Laid Low en The Runners geven fans en nieuwe belangstellenden een visitekaartje van de eerste categorie liedjes. Ik heb de tracks in de afgelopen maanden grijs gedraaid, voorzover dat met Spotify kan. Wat een powerpop. Het is niet verwonderlijk dat de eigen Spotify playlist met invloeden van de nieuwe schijf nummers als Stonefist van Health en Begin Again van Purity Ring bevatten. Producer, zanger en gitarist Thom Powers heeft zijn best gedaan een herkenbare sound te houden èn ruimte voor vernieuwing te zoeken. Op de achtergrond speelde bij de totstandkoming de breuk tussen Thom en zangeres Alisa Xayalith, samen oprichters van TNAF, na 8 jaar een relatie te hebben gehad. Liefdesverdriet en hartzeer dus als injectie voor de muziek. Het had maar zo het einde van de band kunnen betekenen. Gelukkig was er kracht om professioneel samen op te blijven trekken, zonder de pijn uit de weg te gaan. “Tonight we raise the dead, tonight we bury this in fire/ Under the shape of years and the weight that brought here,” (Higher).

Vergelijkingen met Chvrches of MGMT, zoals die in 2013 nog relevant waren, zijn nu met de volstrekt eigen klankkleur van de eerste en de radiostilte sindsdien van de tweede collegaband onzin.

In het verlengde van de genoemde tracks ligt The Water Beneath You. De intro van My Energy doet me elke keer denken aan Rocketown van Michael W. Smith‘s album The Big Picture (1986), Het volgeproduceerde spectrum is overigens wel heel treffend gelijk aan dat album, waar i 2 (eye) (1989) meer openheid vond. Een meer eigentijdse overeenkomst is de eveneens felle mix van synths en rockgitaren op Supernova (2000) en In Scarlet and Vile (2012) van The Echoing Green. Lekker rollende pop rock is Last Forever. Dat gaat live ook erg goed worden.

Het gaspedaal is los op Losing Our Control, een sfeervolle ballad. Nog mid-tempo, maar weer beladen met electronica is Backslide. Rest het pulserende Falling en behoorlijk door een vocoder behandelde vocalen in de rustige afsluiter Rotten. De 40 minuten zijn snel voorbij. Simple Forms is zo’n uitgebalanceerd album, dat je zorgeloos een dagdeel op repeat kunt beluisteren.