Grote Veenpolder Wandeltocht rond Munnekeburen

Bomen langs water in Rottige MeenteVandaag de eerste door de Friese Lange Afstand Lopers (FLAL) in het winterseizoen 2016-17 uitgezette route: de Grote Veenpolder wandeltocht vanuit het dorpshuis in Munnekeburen, Weststellingwerf. Twee jaar geleden organiseerde de FLAL ook een Veenpolder Wandeltocht, toen vanuit Bantega in het westelijk deel van dit vervenings- en poldergebied. ‘s Morgens na achten parkeer ik de auto bij het dorpshuis annex sporthal. Amper ingeschreven of Mari Smits uit Lelystad staat in m’n beeld. Voor hem was het maar 53km rijden, voor mij verder. Altijd leuk om weer even bij te praten. Hij gaat de 40km route doen, ik de 50. Als we even voor half negen buiten met enkele tientallen andere wandelaars staan te wachten op een FLAL medewerker met routebeschrijvingen, blijkt deze alleen de 50km papieren uit te delen. Mari moet dus even wachten, terwijl ik op pad ga.

Munnekeburen – Kuinre (12km)

Ale Bakkers Broggien MunnekeburenHet eerste stuk gaat over de dijk, waarover ik vanaf de N351 net ben komen aanrijden. Bij de Ale Bakkers Broggien (net als het opschrift Daor moej’ henne bij ‘t Honk pal naast de startlocatie, nog Nederduits en niet Fries. In dit grensgebied van Overijssel en Friesland loopt de taalgrens niet gelijk, zal ik maar zeggen. We volgen de rond 1400 gegraven vaarweg De Scheene met links en rechts plassen die het resultaat van vervening zijn tot aan de N351. Aan de overzijde lopen we het buurtschap Spanga in. Het plaatselijke Ooievaars Station bestaat 25 jaar volgens het bord boven de entree, hoewel het anders dan bij de Lokkerij in De Wijk hier knap rustig is. Thuisgekomen lees ik dat in 2013 de toen 88-jarige beheerder Thomas Maarssen na 28 naar het station heeft gesloten.

Begraafplaats buiten Spanga op terpLangs Gracht (ja, indrukwekkende straatnamen hier) met het gelijknamige water aan de linkerhand. In het kader van bescherming van de polders hier tegen het zeewater (het LAW 8 Zuiderzeepad loopt hier niet voor niets langs!) is in de 19e eeuw de Gracht via de Spangewetering verbonden met de Scheene. Verder zijn er toen dijken aangelegd langs de Helomavaart en Tjonger en deze sluiten aan op de Statendijk en de Lindedijk. Daarna, vanaf 1850 werd de vervening op grote schaal doorgezet. Afvoer van de turf over de watergangen, via de havensteden als Kuinre en Blokzijl naar de Randstad. Nu komt de randstedeling hier recreëren.

Monument SlijkenburgerschansAangekomen op de N351 die in de jaren ’50 van de 20e eeuw dwars door de Rottige Meente is aangelegd gaat het over de parallelweg naar Slijkenburg op de grens van Friesland en Overijssel. Bij het monument van de Slijkenburgerschans – een heus kanon om je af te schrikken als je het opschrift leest – lopen we de smalle straatjes door tot we weer op de N351 uitkomen. Langs de rivier de Linde kronkelen we naar Kuinre. Het laatste stuk, en zeker de doorgang over de kasseien van de Hendric de Cranestraat door het dorpscentrum is bekend terrein als afsluitende kilometers van de Mooiste Wandeling van Nederland.


Kuinre – Munnekeburen (16km)

Oude Haven Kuinre 1Na de rust loop ik de Noordoostpolder in en daarmee de 3e provincie vandaag, Flevoland. Flinke delen van van het Kuinderbos die ik niet ken van de gelopen ‘Mooiste wandelingen’ hier. Over de ‘berg’, om de ‘plas’, tevens de uitloop van de Kuindervaart en dan over het Razziapad naar de Hopweg. Ook de herbouwde Oude Haven van Kuinre had ik nog niet in het echt gezien. De prettig begaanbare bospaden maken plaats voor de geasfalteerde Havendijk terug naar Kuinre. Aan de westzijde van het Nieuwe Kanaal, dat de N351 en Kuinre aan de ‘overkant’ houdt, wordt ik van achteren ingelopen door een groep 50km lopers. Weer in Friesland gaat het over de rechte Zeedijk. Vlak vóór de Nieuweweg naar rechts aan de linkerhand op de dijk een monument voor de 16 april 1945 gesneuvelde opperwachtmeester Harmen Visser compleet met foto van de beste man.

Monument Peter Stuyvesant langs N351De Nieuweweg is gewoon doorstappen, niks spannends aan. Aangekomen op de N351 valt even verderop het monument voor Peter Stuyvesant, tevens naamgever van de weg op. Het Voetpad (zo heet het echt), lijkt wat op de achterafweggetjes in Giethoorn waaraan vervenershuizen liggen, bewoners amper met de auto kunnen komen en een ideaal traject zijn voor het Zuiderzeepad, stukken Wandelnetwerk Fryslan en onze wandeltocht vandaag. Ateliers, B&B’s en poëziecaravan Titi, gedichten in de berm over vogels en muizen, er is van alles te zien en te doen. Tegemoetkomende voetgangers met honden zijn onder de indruk: “Jullie hebben de pas er best in!” Over het schoolplein aan de Kerkeweg steken we door naar het Dorpshuis voor een 2e rust. Een rust om de 10km was netter geweest, nu is de 16km tussen de beide rustposten wel pittig.

Munnekeburen – Oldelamer (12km)

Kerk met garageverkoop MunnekeburenAan de Grindweg zijde van de sporthal start de 3e etappe die eerst door het lintdorp Munnekeburen leidt. Een kerk waar tegenwoordig ‘garageverkoop’ op zaterdag is en een vliegtuigpropellor Hampden in een tuin verderop vallen op. Net over de Helomavaart linksaf het natuurgebied Brandeveen in. Eerst lekker doorstappen over het graspad, later een grasdijk en ‘geschaafde’ zandpaden langs de plassen en rietkragen tot aan de Tjonger. De zon schijnt en dat levert mooie plaatjes op. Vervolgens wat lange, saaie stukken over de Tjongerweg en De Weeren naar het dorp Oldelamer, waar de plaatselijke vrijwilligers in het dorpshuis ‘t Griffioentje ons opwachten met koffie, appelgebak en soep.

Oldelamer – Munnekeburen (9km)

Alleen 50km wandelaars Grote Veenpoldertocht mogen over deze brugDe groep 50km lopers die mij op de eerste etappes vóór bleef of ergens onderweg inhaalde, is in Oldelamer blijven zitten. Tot ver vóór me geen wandelaars meer te zien, en ook achter me blijft het stil de laatste 9km. Het eerste stuk is verhard over de slingerende Kerkeweg en Kerkhofslaan naar de Helomavaart. Over de brug links over een schelpenpad langs de Vaart. De schelpen zijn net ververst. Er komt een man tegemoet die met een rol om de schelpen te pletten. Enkele honderden wandelaars met stevig schoeisel hebben volgens mij hetzelfde effect.

De ondergrond en omgeving bevallen me goed. Ik vergelijk de Grote Veenpolder met De Weerribben. Wandeltochten gaan bij het Overijsselse nationaal park alleen om de natuurterreinen heen, hier kun je over schattige paden dóór het terrein. In beide terreinen werken rietsnijders, hier wonen ook echt mensen. Een eind voor de Scheenesluis wordt een behoorlijke folly gebouwd op een gemaal, bij de sluis zelf kun je logeren in B&B De Laatste Stuiver, of molen De Rietvink bekijken.

Evangelische gemeente Maranatha Oldetrijne langs N351Aangekomen bij de Scheene gaat de 40km route rechtsaf, waar de 50km nog een extra lus gaan maken. Ik kan me goed voorstellen dat er 50km lopers het welletjes vinden en vanaf hier het kortere stuk van de 40km route naar de finish volgen. Nog een klein stuk riet, bruggen en petgaten. De laatste 3km gaan over het asfalt, eerst een kilometer langs de N351 en daarna 2km over de Kerkeweg naar Munnekeburen. Aan de N351 in Nijetrijne valt me de Evangelische gemeente Maranatha op. De door Jan de Liefde (1814 – 1869) opgerichte Vereniging Tot Heil des Volks uit Amsterdam zond rond 1870 evangelisten uit naar dit veengebied. In 1877 is toen de Vrije Zendingsgemeente Nijtrijne opgericht. Soortgelijke kerken vind je in Ossenzijl en Steenwijk. Sinds 2009 voert de kerkgemeenschap de huidige naam.

Om 16:34u zet ik  bij ‘t Polderhuus de GPS logger uit. Als ik even later terugrijd over de Kerkeweg, komen me de eerstvolgende 50km wandelaars tegemoet. Tevreden, hoewel ook deze wandeltocht geen wedstrijd was.


Zie ook: