Concertverslag The Choir en Sea + Air in De Trucker Pijnacker

Concert The Choir De Trucker Pijnacker 5Generaties worden deze woensdagavond overbrugd. Helemaal aan het begin van hun carrière als The Choir, stonden Steve Hindalong (zang, drums, percussie, gitaar) en Derri Daugherty (zang, gitaar) met hun band 30 jaar geleden op het Flevo Festival in Biddinghuizen. Mijn eigen liefde voor de band was destijds met de release van de EP Shades of Grey (1986, toen nog als Youth Choir). Diamonds and Rain (1986) en Chase The Kangaroo (1988) flink ontbrand. Sad Face heeft jarenlang als mijn favoriete song gegolden. Dat de band na 3 decennia voor het eerst (!) terug is in Nederland voor een eenmalig optreden, is een offer you can’t refuse, nog los van de lage ticketprijs (€10).

Concert Sea + Air in De Trucker Pijnacker 5Intussen zijn onze eigen kinderen even oud als ik destijds. OK, ze zijn nog niet te porren om mee te gaan naar Pijnacker, waar de band de laatste avond van hun tour met Sea + Air in OJC De Trucker optreedt. Met Xander, de vriend van schoonzus Jannita, komt zijn woonplaats wat dichterbij in gesprekken. Voor de rest kan ik me niet heugen al eens eerder in dit tussen Delft, Zoetermeer en kassen ingeklemde dorp geweest te zijn.

Daniel Benjamin heeft The Choir een paar maanden geleden gebeld en ze uitgenodigd voor een tour langs Duitse steden en….Pijnacker. Er is voor 100 mensen plaats in dit kleine poppodium, gelukkig is de knusse, kleurrijk uitgedoste zaal (mét balkon voor 10 mensen) uitverkocht.

Trip down memory lane

Concert Sea + Air in De Trucker Pijnacker 14Ik ben in een uur rijden vanuit Amsterdam Zuidoost (parkeerkaart voor Antarctica P9 garage was tweemaal de prijs van het concertticket) na een dag werken in Pijnacker aangekomen. De genomen marge voor files onderweg heb ik niet nodig, en dus kan ik net voordat de deur nog even dicht gaat toch naar binnen bij De Trucker. Binnen is Sea + Air met de sound check bezig. Met een handvol andere vroege vogels is het al gein. Eén van hen (blijkt achteraf predikante Van Briemen te zijn) is verbaasd mij in levende lijve te zien. Het is de opmaat voor diverse andere herkenningen of vragen of ik inderdaad Henk-Jan of de broer van Peter ben.

In afwachting van Sea + Air vult de zaal zich, en heb ik met Leon van Wijngaarden, zijn Veenendaalse vrienden, Edwin Poot en Martijn Muijs steeds meer lol in het ophalen van muzikale herinneringen. Van wat onze eerste Flevo jaren zijn geweest, de legendarische optredens van Over The Rhine in 1992 (If I’m Drowning in de regen), Charlie Peacock, Adam Again, Altar Boys, 77’s en WhiteHeart, een in Nashville gekocht schilderij van Jimmy Abegg, het al dan niet ‘van het pad’ zijn van Darrell Mansfield, Michael Roe (77’s) en Ojo Taylor (Undercover). Van flinterdunne productie, fout uitpakkende ‘kerken’ als God’s Pleasure in Utrecht met Decision D en het optreden van The Prayer Chain ter plekke, de punk van No Longer Music bij Jeugd met een Opdracht in een boot achter het Centraal Station in Amsterdam tot de carrière van Target, Charlotte Höglund, DC Talk en Petra. Het Amerikaanse artiesten jingles laten inspreken voor lokale radiostations, het schrijfwerk voor de Flevokrant en Bottomline en natuurlijk recente muziektips: van Mutemath tot Starflyer 59.

Sea + Air

Concert Sea + Air in De Trucker Pijnacker 1In Duitsland opende The Choir voor Sea + Air, hier in Nederland zijn de rollen omgedraaid. Benjamin Daniel (drums, zang, gitaar) en Eleni Zafiriadou (toetsen, zang, gitaar, percussie) heb ik al diverse keren live gezien op Flevo en het 10 jaar Volkoren Records feestje in 2013 bijvoorbeeld. Mafkezen, compleet waanzinnige combi’s als met één hand drummen, gitaar spelen en zingen tegelijk, of ouderwets een voetpedaal horend bij een elektronisch orgel gebruiken om te bassen onder het staccato klavecimbel spel en zang. Onlangs bracht het duo het album Evropi uit, dat zowaar best toegankelijk en goed te pruimen is. Van het album komen Follow Me Me Me, Pain Is Just a Cloud en Lady Evropi en afsluiter You Are voorbij. Van My Heart’s Sick Chord (2012) waren Take Me For a Ride, Do Animals Cry en The Heart of the Rainbow in de setlist opgenomen.

Het tweetal nam de tijd, het publiek inpakkend en alsmaar wisselend van opstelling. The Choir speelt mee met een aantal liedjes, later zullen Benjamin en Eleni hetzelfde doen bij The Choir. De Adam Again cover Dig bezorgt ons, maar ook, Steven en Derri, generatiegenoten en zij nog closer met Adam Again voorman, wijlen Gene Eugene, kippenvel.

The Choir

Concert The Choir in De Trucker Pijnacker 13Na de pauze pakt The Choir uit. Niet de hele band, maar als duo Steve & Derri, ondersteund door tourmanager, chauffeur en geluidsman Tom op bas, en – zoals gezegd – Sea + Air. Ze bevragen elkaar wanneer ze welk liedje hebben geschreven, vinden hun laatste album (Shadow Weaver uit 2014) hun beste te vinden, maar spelen natuurlijk ook lekker wat liedjes ‘van vroeger’. Net als hun vriend Buddy Miller (‘mijn publiek is iedereen en hun ouders’) beseffen ze te vanavond spelen voor de oudere jongeren plus hun kinderen.

Van meet af aan meezingen geblazen. Die liedjes van 3 decennia prachtalbums staan gegrift in mijn geheugen. Naar eer en geweten heb ik de setlist hieronder aangegeven. Een deel van de liedjes zingt Steve staand met akoestisch gitaar, de echte wave rock songs zingt Derri. De merchandise opbrengsten zal besteed worden aan de vliegtickets terug naar Nashville, anders moeten de mannen op de bank van Nederlandse fans slapen. Geen probleem, antwoordt het publiek.

Van mij mogen ze uren doorgaan, maar na de al lange set van Sea + Air is het toch echt 23.50u dat ik buiten op het Truckerplein de auto weer neem en de 1 uur en 40 minuten huiswaarts neem. De mannen hebben zich voorgenomen volgend jaar zomer terug te komen voor optredens. Ze zijn meer dan welkom!

Zie ook het fotoalbum van Izaak Slagt.