Mike Hoogveld – Agile Managen

agile managen mike hoogveldZowel gevestigde bedrijven en organisaties als start-ups willen overleven. Dat gaat niet op de automatische piloot, vroeger niet en nu niet. Meebewegen en inspelen op de veranderende omgeving, tegenwoordig vaak aangeduid met ‘agility’ is nodig. Focus is dan wel nodig. Agile software ontwikkeling is wat anders dan business agility of het streven naar continue verbetering in organisaties. Het boek Agile Managen van Mike Hoogveld (consultant en partner bij Holland Consulting Group) probeert alle drie sporen te lopen.

In het eerste deel staat de organisatie als geheel centraal in de duiding van het brandende platform, de talloze ten onder gegane bedrijven als verliezers en de – volgens de auteur – evenzovele succesvolle, wendbare of van een nieuw business model voorziene andere bedrijven als winnaars. En ja, terugkijken en proberen te verklaren is heel wat makkelijker dan voorspellen en ondernemen. Aan het eind van deel 1 staat de software ontwikkeling binnen Spotify centraal en in deel 2 wordt ING Nederland als voorbeeld aangehaald. Volgens de CIO is doelstelling van de #2 IT company wereldwijd te worden (dus niet bank, financiële instelling of andersoortig bedrijf, voor de goede orde!).

Agile management stoelt Hoogveld op 12 grotendeels al decennia bestaande ideeën, van het Darwinisme – waarbij volgens mij biologie een andere wetenschap is dan sociologie -, het Pareto principe (1906) en het Scientific Management van Taylor (1880-1890) en de Plan-Do-Check-Act cyclus die aan Deming wordt toegeschreven. Lean is natuurlijk ook al niet meer jong sinds de toepassing in het Toyota Production System (1948-1975). Het Agile manifesto werd in 2001 door vertegenwoordigers van ‘agile’ softwareontwikkelmethoden opgesteld en de Lean Startup in 2008. Het resultaat na goed doormengen is het proces denken – doen – leren, dat erg aan de PDCA cyclus en de Planned Change Approach doen denken. Daarin komt ook pas het ‘management’ beter tot z’n recht. Deze helft van de boektitel is in het eerste deel onderbelicht geweest en ook niet gedefinieerd.

Ik mis in deze context het cynefin model van Dave Snowden of de op Spiral Dynamics gebaseerde uitwerking die Marcel van Marrewijk in De Cubrix heeft gemaakt om aan de diversiteit, levenscyclus en context van bedrijven en organisaties meer invulling en betekenis te geven. Bedrijven ontstaan niet ‘uit het niets’, zoals de schrijver over bijvoorbeeld Marktplaats, TomTom en Easyjet beweert.

Met Scrum en Kanban zit je snel weer in de softwareontwikkeling, terwijl met 50 mogelijke KPI’s je kunt verzuipen in het toetsen van hypotheses. Customer journey en persona’s zijn uit marketing geleende concepten. De auteur stelt je veel vragen, schrijft luchtig, hoewel met veel stopwoorden als ‘dus’ en ‘natuurlijk’. Ja, dit boek kan helpen je ogen te openen. Verwacht geen instant geluk met haarlemmerolie. ‘Even’ op de spreekwoordelijke vrijdagmiddag agile worden als organisatie gaat niet. Experimenteren, falen, soms geluk hebben. Kortom: ondernemerschap gevraagd…..en investeringskapitaal. Om aan zelfreflectie te doen, kun je online bij Nyenrode een Agile Assessment doen.

Een korte versie van de belangrijkste ideeën in het boek vind je verder op managementsite.nl.