Verrassende stadswandeling door minder bekende delen Florence

Uiztciht op Dom en Campanille vanuit Bobolituinen FlorenceNa de stadswandeling met onze dochters op maandag langs de bekende toeristentrekkers in het centrum van Florence, hebben we voor vandaag afgesproken met z’n tweeën, dus zonder dochters, terug te keren naar Florence voor een volgende stadswandeling. Ook buiten het drukke centrum zelf is er genoeg te zien. Vanwege de warmte zijn we vroeg op pad. Om 7.30 vertrekken we uit Lamporecchio, een uur later starten we de GPS voor de wandeling vanaf Porta la Prato.

Oltrarno en Bobolituinen

Zicht op Oltrarno en Arno Florence

Zicht op Oltrarno en Arno Florence

We trekken eers langs de Arno, om over te steken en bij San Frediano in Cestello de eerste kerk te bezichtigen. Klazien heeft haar wikkelrokken mee om desgewenst haar ontblote benen en armen te kunnen bedekken. In veel kerken wordt dit op prijs gesteld. Deze kerk is vrijwel verlaten, alleen een paar schoonmakers doen er hun werk.

De Brancaccikapel is de volgende kerk in dit stadsdeel. Dan even wat anders. We lopen over de Via de Serragli. De ingang naar de Giardino Torrigiani zien we niet, of het is toch die als een privéterrein afgeschermde opgang bij een huis geweest. We lopen door, verbazen ons over de enorme houten deuren in de Porta Romana en gaan linksaf naar de Giardino di Boboli, ofwel de Bobolituinen. Volgens de Capitool gids moet de schoorsteen van de 3-7 full-time werkzame tuinieren ook roken, en dus wordt er entree gevraagd voor deze enorme publieke tuinen. €10 p.p. is fors, zeker als Klazien vervolgens – gewend aan de fraai aangelegde tuinen in het Berlijnse Sansoucci, of de paleistuinen van het Apeldoornse Het Loo terugdenkt – door het park sjouwt op zoek naar echt indrukwekkende groenvoorzieningen.

Beelden in Bobolituinen 7

Eén van de klassieke veelden in de Bobolituinen

Diverse delen van het park zijn in onderhoud en zo niet toegankelijk. De orangerie zit dicht, de vijver rond L’Isolotto vol gifgroene algen. Menig klassiek beeld langs de Viottolone is verweerd. Apart is een porseleinmuseum aan de noordoostzijde. Selfie-sticks mogen niet mee naar binnen. Die worden buiten bij de noordelijk gelegen uitzichten op de binnenstad en het Pitti paleis volop gebruikt. Langs de Neptunus- en Ganymededsfontein lopen we via het Amfitheater door naar La Grotta Grande. Van dichtbij is het interieur, de gietvormen van Michelangelo’s Vier Slaven, Vincenzo de Rossi’s Paris en Helena en de Badende Venus van Giambologna indrukwekkend. Een klassiek onderonsje.

Centrum Oost

Klazien met zicht op Ponte Vecchio Florence 2

Klazien met zicht op Ponte Vecchio Florence

De Ponte Vecchio weer over, rechtsaf langs het water. Natuurlijk maken ook wij nog een foto met uitzicht op de brug. We zijn blij niet in de rij voor het Uffizi te hoeven aansluiten. Wat verderop ligt het enorme Piazza di Santa Croce. De Santa Croce basiliek heeft net als de Dom een indrukwekkende façade en trekt z’n publiek. Zelf zigzaggen we verder naar het Piazza dei Compi. De overdekte zuilengalerij bij de markt is fraai geschilderd, maar wat een contrast met het naastgelegen geasfalteerde parkeerterrein. We rusten er kort.

Centrum Noord

Grote Synagoge Florence

Grote Synagoge Florence

We bekijken de Santa Ambrogio kerk, die nergens in de gids staat beschreven. In de straat ernaast, maar we hebben een blokje om nodig, om de ingang te vinden, staat de Grote Synagoge. Helaas moet ook hier €6,50 p.p. entree betaald worden zonder te mogen fotograferen. We houden het bij een kiek door het hek heen.

Kandelaren in Santissima Annunziata kerk Florence

Kandelaren in Santissima Annunziata kerk Florence

Kerken en arcades vind je rond het Piazza della Santissima Annunziata. We bekijken de gelijknamige kerk en de zuilengang ernaast. De San Marco kerk bekijken we ook, het museum laten we schieten. Via het Piazza delll’ Indipendenza en Piazza del Crocifisso gaan we naar het Fortezza da Basso. Naar binnen kunnen we niet. Zo te zien is de binnenplaats ook volgebouwd met minder bezienswaardige zaken. Aan de buitenzijde van het fort stromen de auto’s en treinen van en naar het Stazione Centrale di Santa Maria Novella voorbij. Zelf pakken we de Viale Belfiore om naar Porta la Prato door te stappen en na weer ruim 16km wandelen en kletsnat van het zweet te zijn te gaan genieten van de airco op de terugweg.