Stevige bossenwandeling door Oostelijk Flevoland

Harderbos 1Vandaag combineer ik de Groene Wissel Zeewolde, Harderhaven: avontuurlijk Harderbos met de in april door Mari Smits herziene etappe van het Flevospoor vanaf Lelystad naar het Harderbos met een zelf uitgezette koppeling door het Knarbos en langs het natuurreservaat Burchtkamp. Start en finish bij proeverij Hardersluis aan de Flevolandse zijde van het Veluwemeer bij Harderwijk. Om 7.15u gaan de GPS logger en Spotify aan.

Hardersluis – Vleetweg (13km)

Het resultaat van 200m kletsnat gras doorstekenIk volg braaf de aanwijzingen van de Groene Wissel door niet het fietspad te volgen, maar de Harderdijk over te steken “en RD de dijk helemaal afdalen. Beneden op de brede grasbaan voor een slootje RA richting volgende rotonde.” Juist, kletsnat bijna een meter hoog gras. Het recept om meteen met natte schoenen en sokken door te mogen. Vergeet de routebeschrijving hier, zoek snel de Harderdijk weer op. Beneden is géén pad, ook niet na de bocht naar links richting het bij Natuurmonumenten in beheer zijnde Harderbos. Een avontuurlijk stuk met voornamelijk onverharde paden, knuppelbruggen en twee trekvlotten. Het zien van een ree is in deze contreien gewoner dan een picknickbank of wandelbankje. In de bossen trekt de mist langzaam op. Het zien van de eerste zonnestralen blijft een belevenis.

Zonlicht breekt door in HarderbosDe uitbaters van pannenkoekenrestaurant Hans & Grietje hebben de omliggende bossen tot Jonge Heksenbos, Verdwaalbos en broodkruimeltjespad verbouwd. Kun je je koters in met een pannenkoek als ‘beloning’ tocht nog meekrijgen het bos in. Voor je cheat sheet: gewoon het hoofdpad volgen, zijpaden negeren. Dennen, berken, wilgen, populieren en beuken allerhande boomsoorten hebben hier wel een perceel.

Het is bij de brug van de Karakietweg over de Larservaart even zoeken naar een pad omhoog. Er staat zoveel hoog gras, ook hier. Op goed geluk beland ik op een soort trap die me uit het eerste bos terugbrengt in de wereld van doorgaande wegen en asfalt. Tot zover de Groene Wissel, door met mijn eigen route, met aanpassingen, als ik daar aanleiding voor zie. Zoals het fietspad Karekietpad langs de Karakietweg onder de Gooiseweg door in plaats daar de oversteek bij de stoplichten (N305/N302) te nemen. Om de overkant van de Larservaart te bereiken is een slinger  Karekietpad – Larserpad nodig parallel aan de N302. Beneden aan de Hoge Vaart kampeert een gezin. Ik pauzeer aan de Vleetweg op het straatnaambord. Een ree staat rustig stil op het pad in de driehoek bos aan de vaart, zodat ik deze kan fotograferen en m’n brood kan eten.

Vleetweg – Eendenweg (10km)

Graspad langs LarservaartVanaf de Vleetweg volg ik het pad langs de Hoge Vaart. De eerste honderd meter is betonasfalt, daarna onverhard. Auto’s van vissers en tractoren houden het pad begaanbaar. Het pad komt na een aantal kilometers uit op de Knarweg. Je kunt hier ook rechtdoor, om op de Knardijk te belanden. Over de dijk naar Lelystad heb ik in februari 2015 gedaan.

Ree in KnarbosDe Knarweg is doorstappen over asfalt. Ergens in de verbindingen tussen bossen heb je de kenmerkende rechte, lange Flevolandse wegen. Voorbij de Vogelweg en het windmolenpark Meeuwentocht ga ik linksaf het Knarpad op, het honderden hectaren grote Knarbos in. Houtvesters hebben hier behoorlijk huisgehouden. De markeringen met groene voetstappen, het Pionierspad en gekleurde palen is slecht onderhouden, niet zonder te verdwalen te volgen. De verschillende stukken bos zijn met graspaden, waterpartijen, wat paden langs de bosranden en een enkele oversteek met elkaar verbonden. Ook hier vind je geen bankjes, speeltuin of horeca. Wel opvallend veel kunstwerken op de route Nieuw verleden. Aan het eind van het Knarbos, op de Eendenweg, rust ik maar op een slagboom.

Eendenweg – Larservaart (10km)

Graspad tussen de berkenbomen tussen Knarbos en MeerkoetenwegEen imposante berkenlaan met een sintelpad en breed graspad deel ik met een paardenmenner richting de Meerkoetenweg. Terwijl rechts van me de vliegtuigen komen en gaan op Lelystad Airport, is er met enige regelmaat weer een kunstwerk te bewonderen. Het Burchtkamp, ook in beheer bij het Flevo Landschap, is niet-toegankelijk gevarieerd gebied waarvan de kern bestaat uit moerassige, met klei volgespoten zandwinputten. Vroeger was De Burchtkamp een belangrijke broedplaats van kiekendieven. Het gebied is nog steeds rijk aan vogels en is een groeiplaats van bijzondere planten. Op een deel van het gebied, grenzend aan de Meerkoetenweg wordt graan, luzerne en gras verbouwd, maar vnadaag staat het gele lijnzaad in bloei. De kilometers naar het Natuurpark Lelystad gaan over het asfaltbetonnen fietspad langs de Meerkoetenweg met weer diverse kunstwerken uit de Nieuw verleden serie. Opvallend, juist hier kom ik diverse andere wandelaars tegen. De een nog met lange broek aan, de ander slechts gekleed in een onderbroek. Het is er warm genoeg voor.

Markering Flevospoor in LarserbosBij de brug over de Larservaart aan de overzijde van de N302 bij de entree van het Natuurpark pak ik Mari Smits’ routebeschrijving van het Flevospoor erbij. Toeval of niet, enkele honderden meters later zie ik een markeringspaal met Flevospoor logo en rood-witte LAW aanduiding.

Ook het fietspad in het Larservaartbos kent geen bankjes. Ik pauzeer dus zittend op de rand van asfaltbeton en onkruid.

Larservaart – Larsersluis (8km)

Graspad langs Larservaart 2Hoewel je het verkeer op de N302 en de vliegtuigen duidelijk hoort, is het ‘apart’ lopen langs de vaart rustgevend. Het bij Flevo Landschap in beheer zijnde Larserbos is een dorpsbos zonder dorp. Ooit was in Oostelijk Flevoland het dorp Larsen gepland, maar dat is er niet gekomen. Halfverharde paden maken er plaats voor brede geasfalteerde wegen. En dat in een bos!

De Rietweg en Kuilweg langs de Wildwallen met paarden brengen met op weer een bijzonder stuk Flevoland: de verhoogde grasdijk langs de Larservaart. De zon schijnt nog altijd uitbundig,. De meegenomen 2,5 liter vocht gaat probleemloos op deze tocht.

Larservaart – Harderhaven (7km)

Schotse Hooglanders in HarderbosBij de Larsersluis zijn wat jongens aan het vissen. Op een enkele fietser na is het rustig onderweg. De slinger Larserpad – Karekietpad dient zich weer aan. Het is de enige manier om de Hoge Vaart te passeren. Het gezin dat er vanochtend bivakkeerde, is nog steeds aan het genieten aan de vaart. Nu neem ik Mari’s route en ga via de stoplichten de Gooiseweg over. Het eigenlijk geplande vervolg van de Groene Wissel laat ik schieten. Ik heb nog 1 halve literfles over en in de lucht dreigt onweer. Een al te avontuurlijk pad door het oostelijk deel van het Knarbos verruil ik voor het fietspad langs de Gooiseweg en dan richting het Harderbos.

Langs de Schotse Hooglanders – ze grazen in alle rust aan de andere kant van de afrastering – door het Harderbos.

Welkom in HarderhavenHet laatste stuk vanaf Harderwold ga ik rechtdoor en neem de toegangsweg van het golf en villaresort Harderwold terug naar Harderhaven. Geen grasbaan onderaan de dijk meer. Gewoon de gebaande wegen. Bij de auto in Harderhaven aangekomen blijkt het 28 graden te zijn. Geen wonder dat het drinken zo vlot ging. De in de auto standaard aanwezige 2 halve liters zijn vóór Zwolle ook op.