Wandelen van Lelystad naar en in Enkhuizen

De Batavia in LelystadDeze week ben ik ‘in between jobs’, maar niet meer beschikbaar. Maandag 2 mei start ik mijn volgende opdracht. Dat geeft gelegenheid om wat extra wandelingen te maken, waarbij – heel agile – per dag de agenda omgegooid kan worden. Met dit weer wil je niet onnodig lang in de regen lopen. De mogelijkheid om vanavond alsnog mee te doen met de Kennedymars in de Noordoostpolder laat ik bijvoorbeeld schieten. Het alternatief, de 60km lange Koningsdagtocht van wandelsportvereniging De Blaren vanuit het Friese Noordwolde, laat ik ook aan me voorbij gaan. Vandaag zou het moeten lukken. Ik heb al een tijdje een route op de plank liggen die de wandeling Enkhuizen – Lelystad uit de gids Wandelen naar het hart van Flevoland combineert met een stadswandeling in Enkhuizen uit de Toeractief 3 van 2010.

Lelystad – Trintelhaven (20km)

Voor mij is het handiger de wandeling ‘s morgens bij station Lelystad Centrum te beginnen. Weg uit het hart van Flevoland naar Enkhuizen. Dan de 2,5u durende treinreis vanuit daar terug naar Dalfsen. Niet Ommen, want vanwege de sneeuw (!) vanochtend heb ik Johan voor zijn werk afgezet bij hotel Mooirivier en de auto eens niet in Ommen, maar Dalfsen op de P+R achtergelaten. Verbaasde blikken van de Vechtdallijnen stamgasten me om 7u daar als een natte sneeuwpop in te zien stappen.

In Lelystad is het droog en neem ik de fietspaden door Schouw, Gondel en Punter richting de Bataviahaven. De jachten in de haven blijven fotogeniek, net als de Batavia zelf, die ik nog niet eerder van dichtbij heb gezien. Achter Nieuwland Erfgoed (28 maart 2016 bezocht ik met Marianne dit museum) en Bataviastad langs loop ik naar het sluizencomplex aan de Markerwaarddijk.

Oud afslagbord en zendmast Lelystad

Oud afslagbord en zendmast Lelystad

Opvallend zijn de nog oude afslagborden hier. Onder het lopen en met capuchon op woon ik de wekelijkse conference call met delegates (HR verantwoordelijken binnen onze afdeling) bij. De blauwe luchten boven Lelystad maken plaats voor een regenboog in de verte en vooral heel erg dreigende wolkenvelden die de windmolens aan de westzijde van de Noordoostpolder één voor één aan het zicht onttrekken. Na 10km wandelen, precies op de bocht van de Houtribdijk naar het noorden rust ik nog droog. Daarna komt de ene na de andere regenbui overtrekken. Er is veel vrachtverkeer onderweg, opvallend veel Action trucks. Thuisgekomen ontdek ik dat een distributiecentrum van Action in Zwaagdijk tussen Enkhuizen en Hoorn zit. Op het fietspad is het op reigers na uitgestorven.

Sluitstuk Dijk Lelystad - Enkhuizen

Sluitstuk Dijk Lelystad – Enkhuizen

Het sluitstuk van de dijk ontgaat me niet.

Ik zie het voormalige werkeiland voor de dijkaanleg en tegenwoordig vluchthaven voor schepen, de Trintelhaven natuurlijk al van ver, maar bij 20km wandelen ben ik er dan echt. Prins Claus onthulde hier het kunstwerk De Schakel die de verbinding tussen Noord-Holland en Flevoland uitbeeldt.

Roadhouse Checkpoint Charlie in Trintelhaven aan dijk Lelystad - Enkhuizen

Roadhouse Checkpoint Charlie in Trintelhaven aan dijk Lelystad – Enkhuizen

Sinds 1989 wordt op het eiland aan de dijk Roadhouse Checkpoint Charlie gerund. Elke dag zijn ze open van 10-14u. Ik heb om 11u geluk en neem warme chocomel. Geen stromend water, dieselaggregaten die voor de stroom zorgen, elke dag vers voedsel mee uit Enkhuizen, een beperkte menukaart, leuk en begrijpelijk. Binnen is het warm, de bediening vriendelijk en kan ik even de jas uitdoen. Bij vertrek regent het nog harder dan ervoor. Niets aan te doen. Regenkleding weer aan en doorstappen.

Trintelhaven – Enkhuizen (13km)

Wolkenlucht op wandeling Lelystad - dijk - Enkhuizen 10

rustplaats in berm N302 bij 51.8 – Hollandse wolkenlucht cadeau

Naast wolkenluchten kun je hier ook luchtkastelen bouwen of wegdromen, zo lees ik in de plannen van de gemeente Lelystad in 2014 die ‘goud’ ziet in Trintelhaven. Ik stap nuchter door. Een stel fietsers komt me tegemoet, het zijn de enige tijdens de hele oversteek. Elke keer als de wind de meeste nattigheid weer heeft gedroogd, komt er een nieuwe bui overheen.
Naviduct Krabbersgat Enkhuizen

Naviduct Krabbersgat Enkhuizen

Vanaf enkele kilometers voor Enkhuizen blijft het droog en pauzeer ik na 30km wandelen in de berm bij het 51,8 hectometerpaaltje van de N302. Wandelbankjes tref je op de Houtribdijk niet aan. Ook het fietspad duikt onder Krabbersgat, ‘s werelds eerste naviduct, dat in 2003 werd geopend, door. Daarna word ik welkom geheten in Noord-Holland en daarna in Enkhuizen. Over de Flevolaan loop ik naar het centrum langs fabrieken als die van Pipelife.

Enkhuizen stadswandeling (7km)

Het is en blijft in Enkhuizen goeddeels droog. De grijze luchten hebben plaatsgemaakt voor felle opklaringen die de binnenstad meteen heel anders tonen. In de jachthaven, rond het station is het gezellig. Dagjesmensen, treinreizigers en schippers stromen de stad in en uit. Ik ben al enkele keren in het Zuiderzeemuseum geweest, maar nog niet eerder in het centrum van Enkhuizen, waar de Verenigde Oostindische Compagnie (VOC) veel sporen heeft achtergelaten. Je hebt het idee door een verzameling rijksmonumenten c.q. openluchtmuseum te lopen. Het eerste wauw-moment komt bij het zien van de Drommedaris.

Vakwerk in Enkhuizen

Vakwerk in Enkhuizen

Ik zie dat de Toeractief stadswandeling het oostelijk deel van het centrum niet aandoet. Ik plak er een slinger door de Oosterhavenstraat, Hoogstraat, Breedstraat, Kaasmarkt en Karnemelksluis aan vast en laat me verrassen door de vele gevels, inscripties, grachtenpanden, kerken en doorkijkjes. De route vervolgt langs het Waaggebouw, St. Pancraskerk, Xaveriuskerk en St. Gomaruskerk met houten toren.

Zelf zie ik ook de voormalige synagoge, een oud-Katholieke Kerk de winkelpromenade. Langs de Oude Gracht staan ook veel rijksmonumenten, deels van hout. Vanaf de Watertoren aan de noordzijde van de stad ga ik tegen de klok in over de Vestingwal. Nog een Watertoren en de Koepoort en de Zuiderboerenvaart naar het Snoeck van Loosenpark, één van de eerste sociale woningbouwprojecten van Nederland. Na de uitgang wacht het NS Station.

Ik ben om 14.20u klaar met de bijna 40km wandeling, om 14.24 gaat de intercity naar Amsterdam CS. Dat past weer mooi, want het is weer gaan regenen. Onderweg via Amsterdam, Amersfoort en Zwolle naar Dalfsen is het zo ongeveer niet droog en ook het laatste stuk naar huis met de auto bewijzen de ruitenwissers hun diensten.