Concertverslag Noa in De Oosterpoort Groningen

Concert Noa in Oosterpoort Groningen 8Noa, voluit Achnoam Nini waardeer ik al enkele decennia als singer-songwriter en percussioniste. De nu 46-jarige dame is van Israëlische/Jemenitische komaf en met haar vaste compagnon en gitarist / componist Gil Dor betovert Noa wereldwijd tourend en mensen beroerend. Ze werkte in het verleden al samen met grootheden als Quincy Jones, Sting en Pat Metheny. Noa woonde vanaf haar tweede in New York, om op zestienjarige leeftijd weer terug te keren naar Israël.

Naast haar meertalige liedjes is ze ook bekend van als voorvechter van vrede in Israël. Zo was ze een van de weinige grote artiesten uit Israël die optrad tijdens de vredesmanifestatie in Tel Aviv (1995), enkele minuten voordat Yitzhak Rabin daar vermoord werd. In 2009 zong ze samen met de Palestijnse Mira Awad There Must Be Another Way op het Eurovisiesongfestival, een vredesliedje in drie verschillende talen: Engels, Hebreeuws en Arabisch. Ze haalden de finale, maar moesten het daarin met een zestiende plaats stellen. Haar laatste album is Love Medicine (2014). Pure muziek als medicijn voor de ziel. Zondagavond stond ze na een concert in Amsterdam de dag ervoor aan het slot van de 2015 tour in De Oosterpoort in Groningen.

Met ervaring hoe het er in de parkeergarage naast het theater aan toe gaat bij het vertrek, parkeer ik mijn auto in de splinternieuwe Damsterdiep garage op enkele minuten loopafstand. Even duur (€7), maar gevoelsmatig rustiger. Aangekomen in De Oosterpoort blijkt de grote zaal voor The Common Linnets te zijn, de Kleine Zaal voor Noa. En in de Kleine Zaal blijft het opmerkelijk rustig. Plek zat, ook vooraan en in het midden. Uiteindelijk is minder dan de helft van de stoelen bezet. Ook na 20.30u blijft het publiek doorkletsen of hun smartphone checken. Uiteindelijk met 10 minuten vertraging gaat het concert alsnog van start.

Sterker licht verdrijft het duister

Ach, en met Shalom, Nothing But a Song en Happy Song ben ik weer vol aandacht voor de muziek. Noa benadrukt dat haar bijdrage aan een betere wereld vooral in het vertolken van liedjes zit. Het bevechten van duisternis helpt niet. We kunnen alleen ons licht sterker laten branden.

Oude liedjes als Eye Opener en Mishaela gaan er bij het publiek in als zoete koek. I Don’t Know krijgt weerklank van het publiek. Voor producer en vriend Pat Metheny die op dezelfde dag jarig bleek te zijn als Noa’s eerste dochter, is Eternity and Beauty opgedragen. Meer mijmeringen en ontboezemingen volgen tussen de liedjes door. Over de vreugde van het moeder zijn, inmiddels van 3 kinderen. Over Wolfgang, de net gepensioneerde en vanavond in Groningen aanwezige Wolfgang uit Oberhausen die tientallen jaren jeugdgroepen liet uitwisselen en zo de 16-jarige Noa voor het eerst met een Israëlische volkskdansgroep naar Europa en Duitsland haalde. Noa’s bewerking en vertolking van Ave Maria kende ik al. Nieuw is de uitleg, dat na een eerste optreden in 1994 voor Paus Johannes Paulus II  nog een klein tiental optredens voor de geboren Pool volgde. Toen een productiemaatschappij een musical over zijn leven wilde maken, werd Noa benaderd om muziek te schrijven. Tja, en als de ooit als Paus bekende jongen tot over z’n oren verliefd is op een joods meisje, is het natuurlijk tof daar een liedje over te schrijven.

Concert Noa in Oosterpoort Groningen 17De meegenomen musici krijgen diverse kansen hun kunsten solo te tonen. Complimenten voor Adam de bassist (contrabas), de percussionist en natuurlijk de meestergitarist Gil Dor. Voor de meegenomen dochters worden achtereenvolgens Lullaby en Motor Lullabies opgevoerd.

Zonder toegift komt de groep niet weg. En dat wordt na het bluesy slotakkoord en meezinger met bedankjes dan eerst Life Is Beautiful That Way, gevolgd door Shalom, Shalom en het ontbranden van Chanoeka-kaarsen en een interreligieuze slotgroet als afscheid.