Concertverslag Lifehouse in Tivoli Vredenburg

Concert Lifehouse Tivoli Vredenburg zaal Ronda 2Donderdagavond 17 september stond het Amerikaanse Lifehouse in zaal Ronda van het vernieuwde TivoliVredenburg als onderdeel van hun tour rond de release van Out of the Wasteland. Vijf jaar geleden zag ik de band in Groningen, toen ontdaan van mijn spiegelreflexcamera. Nu voor de zekerheid de compactcamera mee. Het blijft per concertzaal gokken hoe men tegen een DSLR aankijkt. Na de Melkweg in Amsterdam en de Oosterpoort in Groningen was Utrecht het 3e concert in Nederland deze week. Ik was eenmaal in het oude Vredenburg geweest, voor mij dus een debuut in dit zalencomplex pal naast Hoog Catharijne en het station Utrecht Centraal. Even passen en meten met het werk overdag, auto in P+R Westraven geparkeerd voor €5 inclusief een retour met de bus naar het centrum.

Voorprogramma Raglans

De Ierse rockband Raglans, bestaande uit Stephen Kelly, Conn O’ Ruanaidh, Rhos Horan en Dan O’Shaughnessy mocht het publiek opwarmen. De band bracht in 2014 hun eerste, titelloze album uit. In november moet de opvolger verschijnen. De samenzang van de bandleden viel op. Nummers als Natives en Icarus overtuigden. Een bonte mix van punkrock, folksy reels en een heuse battle op percussie aan het eind. “This could be the start of something good.” Inderdaad.

Lifehouse

Het trio Jason Wade (zang, gitaar), Rick Wollstenhulme Jr. (drums) en Bryce Soderburg (bas, zang) is uitgebreid met een gezinslid, de prima gitaar spelende Steve Stout. Natuurlijk zijn we meermalen het leukste en beste publiek van de tour en is de groep blij na 15 jaar nog steeds volle zalen te trekken. Ze hebben opgemerkt dat Halfway Gone hier airplay heeft gekregen, hoewel de enige echte hit die mensen buiten de zaal ook spontaan zullen kennen, Hanging by a Moment bewaard is als laatste nummer, de 2e toegift vlak voor 23u. Geroutineerd werken de mannen zich door de set list heen. Er is een uitgebreid akoestisch blok met Jason Wade solo vol liefdesliedjes en verzoeknummers. Fans vooraan hadden hun wensen op A4 formaat meegenomen. De moderne variant werd wat meer achteraan getoond: mobiel in de lucht met Flight in lichtkrant format. Het tempo zakt met de vele ballads en mid-tempo tracks regelmatig in. Gelukkig is er genoeg munitie voorradig om het publiek weer aan het klappen en springen te krijgen. Redelijk makkelijk kwam de band voor de encores terug. Onder het genot van een rood wijntje werd alsnog Flight ingezet en mocht het publiek Hanging by a Moment meebrullen.

Zie ook het concertverslag van Podiuminfo.nl.