Carly Rae Jepsen – Emotion

emotionjepsenAcht jaar geleden kwam de toen 21 jarige Canadese Carly Rae Jepsen succesvol in beeld van A&R vertegenwoordigers na haar debuut in Canadian Idol. Drie jaar geleden had ze een kneiter van een zomerhit met Call Me Maybe. Later met Owl City in het duet Good Time nog eentje. Wat nu Emotion heet, is sinds 2013 in de maak, direct na de release van Kiss. De release stond aanvankelijk voor begin 2014 gepland, maar werd uitgesteld. In totaal werden 250 (!) liedjes geschreven, waarvan er 17 op het deze zomer uitgekomen album belandden. De zangeres schrijft haar teksten zelf. Voor de productie van Jepsens derde synth pop album werd een beroep gedaan op een heel peloton: Mattman & RobinShellback, Christopher J Baran, Ben RomansPeter Svensson, Jeff HalatraxAriel RechtshaidDev Hynes, Stint, Zachary GrayRostam BatmanglijDaniel NigroGreg Kurstin, The High Street, Carl FalkRami YacoubGreg WellsLULOUWouter Janssen en Kyle Shearer.

Jepsen steekt haar voorliefde voor 80’s muziek niet onder stoelen of banken. Toch is Emotion geen slap aftreksel van de muziek uit mijn tienerjaren. De lekkere opener en single Run Away With Me heeft een sax en een beat die geschikt is voor remixes. Puntige zang is er in het titelnummer. “I’m not a flower on the wall / I am growing 10 feet, 10 feet tall.” In de aanloop naar de album release kon je al genieten van de single I Really Like You. Ze wil maar graag je oorwurm worden. Gimmie Love hoort ook in dit rijtje. Subtiele gitaarpartijen ondersteunen de electronica.

Retro is de ballad All That. Je zou zo een partner voor het slowen opzoeken. Funk is er in Boy Problems in een soort kruisbestuiving van Robyn en Kylie Minogue stijlen. Making The Most of the Night is pittige pop. Even denk je bij Your Type op het nieuwe Cvhrches album Every Open Eye aangekomen te zijn. Let’s Get Lost is speels, LA Hallucinations grijpt terug op de New R&B van een decennium geleden.

Warm Blood pulseert net als When I Needed You. Black Heart en Love Again bergen minimalistische toetsenspelletjes. I Didn’t Just Come to Dance is klaar voor de dansvloer. Imogen Heap zou trots mogen zijn op een track als Favourite Colors. Never Get to Hold You is weer sappige mid-tempo synth pop. Als uitsmijter krijg je de Liam Keegan remix van I Really Like You erbij. Constante kwaliteit, vooralsnog één van de betere pop albums van 2015.