Giorgio Moroder – Déjà Vu

Giorgio_Moroder_-_Déjà_VuDe 75-jarige Giorgio Moroder kan er maar geen genoeg van krijgen. Enkele jaren geleden vertelde hij zijn ontdekking van de synthesizer en de zoektocht naar het geluid van de toekomst op de track Giorgio by Moroder van Daft Punk‘s Random Access Memories. Hij stond aan de wieg van de zwoele discosound van Donna Summer 4 decennia geleden. Sinds 1985 heeft hij geen eigen album meer uitgebracht. En nu is er, Déjà Vu, het 17e studioalbum van de godfather van de italopop, electropop, of EDM avant la lettre.

In januari 2015 werd de lead single Right Here, Right Now met Kylie Minogue gelanceerd. Lekkere wandelmuziek zonder pretenties. De instrumentale opener 4 U With Love had met een melodielijntje ook zo op een willekeurig Minogue album gekund. Funky pop, zoals al jaren niet meer op een dance feest wordt gedraaid. Besnorde bejaarde voor dansvloerliefhebbers op leeftijd.

Sia Furler tekende in op de zangpartij voor het titelnummer. Het brengt de zangeres niet tot een hoogtepunt. De in meer lagen opgenomen vocalen verhullen de wat magere inbreng. Het echt op z’n Frans uitspreken van de songtitel levert al problemen op. Het blijft dan steken in Deesja Voe. Charli XCX dan op Diamonds. De arrangementen zijn ook hier vlak. Je vraagt je echt af hoe jonge twintigers zich voelen bij opa Moroder in de studio. 74 Is The New 24 is de titel van een dampende instrumental met de titel als ingevoegde sample om je aan te moedigen mee te dansen. Het is zowaar één van de betere tracks op het album. Er zijn ook jongens opgetrommeld: Mikky Ekko in Don’t Let Go, dat beter als powerpop achter piano had mogen worden gearrangeerd in plaats dan weer slaafs een arpeggiator patroon te volgen. Het ingelegde drama komt dan niet meer over. Matthew Koma funkt mee in Tempted, voorzover de vocoder niet ingrijpt.

De Suzanne Vega hit Tom’s Diner werd uitgeleend om Britney Spears een kans te geven. 100% door een vocoder bewerkte stemmen inclusief de toch wel trage oproep mee te feesten. De Get Lucky disco tegenhanger op de plaat is Wildstar. In de coupletten is Foxes nog aardig om naar te luisteren, frasen als “Light up the sky” in de refrein hadden echt anders in een melodielijn gemoeten. De jonge Britse zangeres gooit nu, maar mist de basket.

De geschuurde stembanden van Kelis overtuigt wel in Back and Forth, net zoals de Zweedse zangeres Marlene in I Do This for You hoewel ik het origineel als ballad op de Indian Summer EP mooier vind. Deze laatste zou best wat airplay mogen hebben. De tegendraadse tempi in de introductie van instrumenten in de afsluiter La Disco maken snel plaats voor weer zo’n disco loop. De gitarist ter plekke krijgt mijn kudos voor diens funky partijen. Voor de rest een lied om te vergeten. Pik de krenten uit de pap en gun de beste man z’n pensioen, in z’n thuisstudio genietend van de synthesizers. Nodig hem a.u.b. niet meer uit als DJ op uw feesten en partijen.