Chicane – The Sum of Its Parts

chicanesumpartsEen acapella zingend koor opent tegen slechts een basis sound op toetsen, eenvoudig ɐglise genoemd het nieuwe studioalbum The Sum of Its Parts van de Britse DJ / producer / toetsenist Chicane, het alter ego van Nick Bracegirdle. De melodie gaat vloeiend over in 38 Weeks met de Britse Dead Can Dance zangeres eb Golden Globe winnares Lisa Gerrard. Bedoeld als vocal trance, hoewel het akkoordenspel zo simpel is, dat de herhalingen geen vijfeneenhalve minuut waard zijn. Hier had meer instrumentatie of een couplet-refrein structuur uitkomst moeten bieden. Oxygen met zanger Paul Aiden klokt bijna 6 minuten. Paul doet zijn best er een soort This Is What It Feels Like van te maken. De wiebelende synth-sound in de refreintjes vormt helaas een arpeggio-sequence die verveelt en geen kaskraker zoals de Armin van Buuren hit uit 2013.

De met Ferry Corsten en Christian Burns (BBMAK) geschreven stamper One Thousand Suns is een lekkere track voor onder het wandelen. Voor Still With Me is The Voice UK winnares Bo Bruce achter de microfoon te vinden. Een nummer met de hitpotentie en aanpak van Saltwater (met Moya Brennan) / I Bruise Easily (de versie van en met Natasha Bedingfield). Voorspelbaar is One More Time, waarvoor Duane Harden zijn stembanden beschikbaar stelde. Het instrumentale trance nummer Fibreglasses kon me niet opwinden. Dan een tweede beurt voor Lisa Gerrard in het trage Orleans, Paul Aidan in het up-tempo, maar niet heftiger dan doorsnee Motion en Christian Burns in de radiovriendelijke afsluiter Photograph. Retro synth pop sounds. Als voorlaatste track dan nog No More I Sleep met Senadee, helaas weer met supersimpele ping-pong akkoorden spel, het niveau van een tiener op z’n eerste Casio keyboard.