Concertverslag Blaudzun in Hedon Zwolle

Blaudzun concert 15 januari 2015 Hedon Zwolle 093In mei 2014 zag ik Blaudzun nog live in Metropool, Hengelo, daarvoor op het Bevrijdingsfestival Overijssel 2014 en 2012 en in maart 2012 in Hedon, Zwolle. Hoewel er nog geen opvolger is voor Promises of No Man’s Land, wilde ik de band rond Johannes Sigmond nog wel eens live zien. Donderdagavond 15 januari 2015 als eerste live concert dat ik bijwoonde in het nieuwe jaar. Poppodium Hedon was uitverkocht. De magie nog niet uitgewerkt.

Voorprogramma: The Indien

The Indien concert 15 januari 2015 Hedon Zwolle 013Rianne Walther (zang, orgel), Casper Talsma (gitaar), Janneke Nijhuijs (bas, zang) en Yori Olijslagers (drums) zijn The Indien. Eerder speelden ze onder de naam The Ryan Band. Rianne Walther zingt niet alleen in deze bands, eerder was ze ook in Before Eve te horen en als achtergrondzangeres van Alain Clark en Boris. Verder is ze bandcoach, zanglerares en muziekdocente. Rock chick on bass Nijhuis organiseerde  Jam de la Creme jamsessies was lid van de meidenband Bad Candy en de rockband The Deaf.

The Indien zegt geïnspireerd te zijn door Jefferson Airplane, Fleetwood Mac, The Black Keys en Tame Impala. Het losse spel en de zuivere zang pleziert het publiek. Een warm ontvangst voor zowel publiek als band.

Aanstaande maandag komt de debuut EP Cologne uit. Ga ik dus beluisteren. Rianne was blij dit nu te kunnen vertellen aan haar publiek. Cologne is in 10 maanden tijd opgenomen in samenwerking met Maarten Hemmen, producer/drummer (o.a We Will Run en Postman). The Indien speelde eerder als support act voor Di-rect en tourde het land door tijdens de afgelopen Popronde. Op 16 en 17 januari staan ze op Eurosonic / Noorderslag in Groningen. Fire is de eerste single.

Denkend aan de Hertenstraat in Zwolle

Blaudzun concert 15 januari 2015 Hedon Zwolle 064Dat violiste / percussioniste Judith van der Klip vanuit het verbouwde poppodium Hedon kruipend naar huis kan, wekt de jaloezie van Johannes Sigmond. Zelf krijgt hij in de nieuwe grote zaal geen stijve nek meer van het kijken naar de stage monitor assistent. Jakob Sigmond blijft ‘het kleine broertje’, hoe hard z’n best hij ook doet op de lap steel en elektrische gitaren. Jakobs ogen zijn klein vanavond (moe?!) en de aanhoudende noise uit zijn effectpedalenset storend. Strong language komt er onverminderd uit de mond van diens broer Johannes. “Watch your mouth, kids around” klinkt het waarschuwend in het allerlaatste nummer Kids Around (Hollow People Revisited). Practice what you preach, denk ik dan. Want na de eerste serie toegiften deelt mr. Blaudzun boks-groeten uit met strak tegen het podium aanstaande erg meegekomen kinderen.

Jan Dekker op trompet en Wouter de Waart achter zijn drumkit zijn echt op dreef. De neutrale uitdrukking van Tom Swart (toetsen, accordeon) roept vraagtekens op bij het plezier hebben in z’n rol. Franc Thomas Timmerman (bas, percussie) wil ik wel eens zonder plectrum zijn 4 snaren zien beroeren. Met name de wat minder bombastische Blaudzun liedjes zijn wat mij betreft gebaat bij gewoon een lekker warme bas loop van vingers in plaats van plastic. Vliegende keep Laurens M. Palsgraaf op z’n blote voeten is blij met meeklappend publiek.

Nog geen nieuw materiaal, wel evoluërende liedjes van de diverse albums. Verfrissend is het Wolf’s Behind the Window, dat Johannes solo op gitaar in het publiek speelt. Betoverend is het concert niet, de soms wat schrale belichting helpt evenmin. En met de gitaarwissels per nummer en wat onsamenhangende praatjes – het voormalige adres van Johannes aan de Zwolse Hertenstraat komt vaak terug – tussendoor laten het momentum regelmatig vervliegen. Niettemin blijft de zaal tot 23u tjokvol en klinkt na afloop richting garderobe regelmatig ‘top’, ‘mooi he’ en ‘prachtig’. Ik ben benieuwd naar een volgend album.