Verslag EO Jongerendag 2014: ONE

Terwijl EO Jongerendag bedenker Henk Binnendijk 80 wordt, hij sprak op de door hem met Jan van den Bosch ‘bedachte’ Jongerendagen in de Utrechtse Jaarbeurs in de tijd dat ik zo oud was als m’n dochters nu (reken zelf maar uit) , was ik na jaren afwezigheid in 2013 voor de eerste keer weer terug in het Arnhemse Gelredome met Marianne en gisteren voor de 40e Jongerendag andermaal met Marianne èn Henriëtte. Wie weet gaan de meiden volgend jaar alleen, zoals ik begin jaren ’80 met een treinkaartje op zak ook deed toen de toogdagen voor christelijke jongeren was verplaatst naar het Stadion Galgenwaard, maar het aantrekkelijke Hoog Catharijne op loopafstand tijdens de pauze. Het aanmeldproces inclusief vragen wie wel of niet EO (jeugd)lid is deze keer geskipt door ons collectief bij André van Vechtdal College Dedemsvaart aan te melden. Kaart inclusief busvervoer bevalt ons prima.

De controle op meegebrachte halve liters en snacks bleef ditmaal gelukkig achterwege. Scheelt weer tasjes stallen onder de trappen en draagt bij aan de feestvreugde. Al met al was ik toch €30 kwijt aan munten voor eten en drinken deze dag, dus omzet had de horecaorganisatie toch wel. Grappig dat van alle optredende bands de dochters de eigen BEAM worship band om de aanbidding te leiden nog het meest waardeerden. Anders dan vorig jaar zou ik zelf om de muziek niet gegaan zijn. Matt Redman, schrijver van vele, vele Opwekkingsliederen, inclusief 10,000 Reasons, een keer live met zijn Amerikaanse band zien, was natuurlijk wel leuk. Rend Collective is wat mij betreft de onschuldige fase van spontane Flevo Festival optredens uit de Organic Family Hymnal (2010) en Homemade Worship by Handmade People (2012) tijd voorbij en het geproduceerde geluid kwam als brei de tribunes op. Het gestamp van The Art of Celebration kon me weinig boeien.

De oppervlakkige muziek van Family Force 5 vol onzinteksten over wobbles was niet alleen voor ons, maar veel anderen op de tribunes en het veld reden om lekker buiten van de zon te gaan genieten. Naar eigen zeggen de favoriet van presentator Manuel Venderbos. Smaken en behoefte aan diepgang verschillen. De afwisseling op de dag blijft verbazen. Persoonlijke verhalen van jongelui die je meer raken dan alle licht en vuurwerk bij elkaar. Momenten van stilte, twee duidelijke overdenkingen n.a.v. de ontmoeting van Jezus met de Samaratiaanse vrouw uit Johannes 4 door Jurjen van Houwelingen die – hoe hard geoefend ook, zenuwachtig, net wat te snel pratend, en daarmee toch herkenbaar en dichtbij kwam.

Dit jaar vonden we m’n moeder met haar dubbele Vietnam-Nederland kraam wel, net als een snackwagen zonder al te lange rij en een stoeprand om de frieten zittend op te eten. En met 2 overgebleven munten mijzelf blij maken met een kop koffie en m’n dochters met een suikerspin is een prima afsluiting van de Jongerendag 🙂
Het beplakken van busramen met 06-nummers en vervolgens contact proberen te krijgen, leverde op terugweg weer hilarische taferelen op (busschauffeur belt één van de zoekende jongens; een Pieter heeft met minstens 5 tienermeiden in onze bus multitaskend contact en de onzekerheid onder de meiden wat je nu als 2e en 3e vraag stuurt). De regels van de Rij- en rusttijden leidden er ‘s avonds laat toe, dat we voor de laatste 5km tussen Dedemsvaart en Balkbrug mochten wachten op een nieuwe buschauffeur en uiteindelijk pas 23.48u thuis waren.

Ik heb gelachen om Klaas van Kruistum en Kees Kraayenoord die voor draaiende camera’s samen dansten en direct daarna met handen in de zakken verder liepen onder de aanbidding. Of om BEAM worship band / U2Two bassist Wilco van Esschoten die met zijn gitaar en effectenpedalen onder de arm na afloop van de Jongerendag op z’n gemak naar de parkeerplaats wandelde. Even verderop werd de Vitesse spelersbus gebruikt om apparatuur en andere bands te vullen. Hysterisch gillende tieners rond de bus; binnen vooral lang wachten van musici.

Als afsluiter waren de Newsboys geprogrammeerd. In de oude bezetting met Peter Furler waren ze eerder op de Jongerendag (en natuurlijk Flevo Festival); ook de huidige lead zanger Michael Tait was eerder van de partij op een Jongerendag. Tait zong trouwens ook ‘s morgens in het eerste blok aanbiddingsliederen even mee. Alle optredende artiesten hadden de 5-1 overwinning van het Nederlandse voetbalelftal vrijdagavond op Spanje gezien, sommigen als Lindz West (LZ7) die een workshop verzorgde en voor 27 Million bij Matt Redman & band kwam zingen compleet met Nederlandse vlag, Matt Redman zelf die “Komt laten wij aanbidden” in het Nederlands had geleerd. Tait vol lof over ons land en eten. Goodwill kweken heet dat netjes.

En voor de critici die net verder zijn geweest dan de bank of het bureau thuis: het kruis stond centraal vanwege de Ene God (ONE) met liefde ‘voor iedereen’. En wij mensen: hoe verschillend en oneens over kleine details ook, toch één in God.