Knarsetand – My Escape

      7 Comments on Knarsetand – My Escape

Knarsetand My EscapeMijn kennismaking met Knarsetand op het Bevrijdingsfestival Overijssel 2014 was zo prettig, dat ik vervolgens uitkeek naar de release eind mei van het debuutalbum My Escape. De band bestaat uit zangeres Miou Amadée, toetsenisten Arjan Houwers en Martijn Holtslag, gitarist Pim Kokkeler, bassist Anne-Maarten van Heuvelen, drummer Tom van Sadelhoff en blazers Lorenzo Lorenzoni, Erik van der Heijden, Daniel van Loenen en Pieter van HouteHoltslag is het muzikale brein, de producer, dichter en rapper. Eind 2012 werd Knarsetand opgericht. Als finalist van de Grote Prijs van Nederland in de categorie Dance/Producer kreeg het experiment verder vorm. Na een succesvolle aftrap op bevrijdingsfestival Nijmegen bestormde de band daarna verschillende zomerfestivals om daarna koers te zetten naar het zalencircuit. In de tussentijd wordt Knarsetand door steeds meer media opgepikt zoals Hollandse Nieuwe bij VPRO’s 3voor12, DWDD, Giel, 3ONstage, Opium en in de Freaknacht van 3FM en in 2014 dus meer Bevrijdingsfestivals en een eerste volledige album. Een aanstekelijke mix van dubstep, drum ‘n bass, jazz, pop en latin. Titeltrack en album opener knalt erin vol electronica, dubstep en sferisch blaaswerk. No Importa zet een salsa in. Moderne kruiden van de dubstep wobbles ontbreken ook hier niet. Van hetzelfde laken en pak zijn het op reggae gebaseerde Realise Paradise en het gypsy (wat anders?) Gypsy Parade. Amadée lijkt alle stijlen even makkelijk aan te kunnen. De band is goed op elkaar ingespeeld. Ignite Them in the Rain is tragere reggae, mijn gedachten gaan terug naar Running Out of Time van de eveneens Nederlandse The Movements (1994). “Turn problems into challenges. Let the fire in our hearts burn. Ignite them in the rain.”

Too Much start onderkoeld, maar mixt verderop reggae en dubstep. Pianospel als rustpunt op het album in Voices in my Head, dat overigens verderop in reggae verdergaat. Wat een heerlijke baslijn! Renata Johnston versterkt hier Miou achter de microfoon. Insomnia rockt zowaar de drum ‘n bass aaneen. Geen slaap-, wel feestmuziek met opzwepende electronica blips & beeps. Het kortste nummer (4:01), Flying Away is tot het laatst bewaard. “The sun drowns in the sea”. Schenk er nog één in en dans gewoon door in ska mode. Live is dit natuurlijk echte festivalmuziek. Gedigitaliseerd ook erg lekker!

 

Enhanced by Zemanta