Katie Herzig – Walk Through Walls

walkthroughwalls_250In de aanloop naar de release van Walk Through Walls gaf Katie Herzig dit voorjaar via Noisetrade enkele dagen een verzamelaar re-tro-spect weg. Vorig jaar zong ze met RAC het nummer We Belong op het album Don’t Talk To. Vervolgens werd de titeltrack als lead single uitgebracht. Haar vorige album, The Waking Sleep, kreeg veel lovende kritieken en verkocht aardig. Katie Herzig ging na 8 jaar frontvrouwe van Newcomers Home geweest te zijn in 2004 solo. Twee jaar later viel Newcomers Home uit elkaar. Inmiddels zijn we bij het 5e studioalbum aangekomen die opnieuw bij fans van Feist, Enya en Bon Iver in de smaak zal vallen.

Van alleen een gitaar onder de arm is Walk Through Walls behoorlijk aangedikt met synthesizers, zonder opeens gladde pop te worden. Desgevraagd: “it happens with the music I’m influenced by and the tools I have around me…I love that stuff, but I also love organic…mixed with that.” In opener Frequencies stelt ze zich open op: “until heaven has spoken”. Ze zingt er met een vettig accent, zoals Karin Berqguist (Over The Rhine) en Michelle Tumes ook doen. In het electro poppy Drug een haast Tori Amos of Björk-achtige aanpak met een volledige band om zich heen verzameld. “Heaven must have sent you, because I never meant to.” Ze is “caught in the great divide” in de titelsong. Weer zo’n liedje dat in een tv-serie in een scene van verlangen naar terugzien gebruikt kan worden.

“Don’t give up on me” vraagt ze in Summer, dat opnieuw een subtiele mix van arpeggio’s op toetsen, inbreng van een strijkkwartet en percussie is. Say It Loud en Your Side is uit hetzelfde hout gesneden. De eerstegenoemde bevat samples van dominee Lennox Yearwood’s toespraak op de Forward on Climate Rally in Washington, D.C., waaraan Herzig 17 februari 2013 deelnam.

Beluister deze liedjes vooral met koptelefoon op. “Heaven knows I’m on your side.” Herzig maakt excuses in de pianoballad Lines. Hoop is er in het dromerige This as Thieves, dat ze met Butterfly Boucher schreef. Human Too is aanstekelijker pop dat zo is gearrangeerd, dat je het keihard wilt meezingen. De gitaarpartijen lijken over te vloeien in die van Water Fear, dat verder een heel ander timbre heeft. Forgiveness is muzikaal een mix van Pristina en Note for a Child, is (en wat een krachtige 2e helft!). De afsluiter Proud is breekbaar in zang en samples. Het dozijn met Secret Road producer Cason Cooley en mixer Justin Gerrish (Vampire Weekend) in elkaar gezette pareltjes zijn om te koesteren.