Concertverslag U2Two – U2 Anniversary Tour in De Voorveghter Hardenberg

flyer u2two anniversary tourU2 coverband U2Two wachtte net als wij op het nieuwe U2 album om weer met nieuw materiaal te kunnen touren. Dat zit er voorlopig nog niet in. Het is 35 jaar geleden, dat 15 oktober 1980 U2 voor het eerst Nederland aandeed. Ook een reden voor een feestje, en dus was U2Two zaterdagavond met de Anniversary Tour show in theater De Voorveghter in Hardenberg. In hetzelfde theater hadden Klazien en ik 4 jaar geleden coverband U2NL ook gezien. Beiden U2 liefhebber, dus weer samen op pad, volgens de kinderen op een date 😉 En dat op de verjaardag van Bono zelf die 54 werd.

De eerste helft verzorgden Sam Kramer (Bono), Marcel Zimmer (Larry Mullen Jr), Wilco van Esschoten (Adam Clayton) en Pieter Fernhout (The Edge) een semi-akoestische set, hoewel meer versterkt dan op U2Two’s DVD Live Unplugged. Aan de start met Angel of Harlem ging Sam nog behoorlijk onderuit met z’n zangpartijen. Gaandeweg werd het wat beter en genoten we van I Still Haven’t Found What I’m Looking For (publiek als groot ‘meegebracht’ koor), One, Magnificient, Vertigo, City of Blinding Lights en Desire. Sterk was het gebruik van videoclips, soms vermengd met live beelden, op een groot scherm achter het podium. Het publiek bleef vaak zitten, en dat was even omschakelen. Als je een unplugged set aanbiedt, gedraagt je publiek zich ernaar.
tickets u2two hardenbergNa de pauze de MacPhisto act, gevolgd door Lemon, Can’t Help Falling in Love (van Elvis Presley) en Van Diemen’s Land. Sams vrouw Eva Kramer kregen we tweemaal op het podium te zien, als buikdanseres bij Mysterious Ways en als Miss Sarajevo. Om zich van het glitterpak te ontdoen werd Sams omkleedpauze gevuld met het interview dat Jan Andries Boer met gitarist Pieter Fernhout had uit de Quest for U2 DVD. Aardig, maar het duurde te lang en haalde het momentum weer weg.

U2two OneDiverse vrouwen om ons heen hadden zich al uit de theaterstoelen richting de gangpaden begeven om te kunnen dansen. Dat was dus wachten op de meer up-tempo nummers als I Will Follow, Sunday Bloody Sunday, Beautiful Day, Where The Streets Have No Name, In The Name of Love. Deze afwisselen met With Or Without You, Better Than the Real Thing, Walk On en Ordinary Love. Het publiek kwam voor een (verjaardags)feest, om vermaakt te worden. Het leek erop alsof U2Two toch de meer verkondigende, spirituele nummers met een verhaal op de voorgrond zette, speelroutine miste (helaas, ook Pieter mistte veel finesse in zijn gitaarspel, net als Sam de mist in bleef gaan met z’n zang) en zo kansen verspeelde om het publiek te vervoeren en te blijven boeien.

U2two live in HardenbergComplimenten voor het strakke drumspel van Marcel en baswerk van Wilco, hoewel hij best wat meer van z’n plek af mocht komen. 40 was – traditioneel – als toegift bewaard. De volle zaal met U2-fans wist wat te doen: “How long must we sing this song?” Wel, tot de band het podium na deze psalmbewerking het podium verlaten had na een bijna 3 uur durend programma.