Concertverslag Newworldson in Hedon Zwolle

poster newworldson concertHet Canadese Newworldson was regelmatig van de partij op het Xnoizz Flevo Festival, EO Jongerendag, Festival 316 in Ureterp met steevast een feest rond soul, funk en gospel. De groep bracht 2 jaar geleden hun laatste album Rebel Transmission uit. In een nieuwe samenstelling was de band donderdagavond in Bonfire, Dordrecht en vrijdagavond in poppdium Hedon in Zwolle.

Voorprogramma Rivelino

De niet aangekondigde support act Rivelino Rigters met zijn gelijknamige band (Iwan Sahertian op bas, Joël Slagtand drums en Jordy van Wijk gitaar) was een prettige opwarmer. Urban, rap, reggae, Afrikaanse invloeden, R&B, funk en soul. Blackrockstar met zijn drummer, bassist en gitarist wist het publiek direct mee te krijgen met zijn doorleefde muziek. De Amsterdammer draait alweer ruim 12 jaar mee, heeft zijn liefdjes doorleefd, onder meer met frequent bezoek aan Afrikaanse landen als ambassadeur voor World Vision. No Woman No Cry als vlotte cover van wijlen Bob Marley, de rest eigen werk. Later dit jaar moet een nieuw album van Rivelino uitkomen. Voordat het podium echt werd verbouwd eerst nog een oproep per sms €3 te doneren aan World Vision.

Swingen met Newworldson

Zonder nieuw album, maar in een nieuwe bezetting heeft zanger/toetsenist Joel Parisien een stel publiekstrekkers weten te strikken. Met drummer Mark Rogers is Joel als enige over van de oorspronkelijke line-up. De Michael Jackson moonwalks, human beatbox, en alle klassiekers als Working Man en Salvation Station, een moddervette drumsolo inclusief verder tikken op een microfoonstandaard (op Flevo was ooit een trap het slachtoffer) zijn gebleven. De nieuwe inbreng bestaat uit bassist John Irvine, duidelijk veteraan en wars van showelementen weet hij zijn snaren te vinden. De eveneens grijze gitarist Leroy Emmanuel heeft Curtis Mayfield, de schrijver van het ook gisteren vertolkte People Get Ready nog persoonlijk gekend en getuigde van zijn innemende, rustige persoonlijkheid, zijn intelligentie en betrokkenheid bij uiteenlopende onderwerpen, zijn geloof en boodschap. En dus volgde nog een Curtis Mayfield was a Friend of Mine lied. Stilstaan kunnen alt saxofonist Darryl Dixon en Dave Watson op tenor en bariton saxofoon echt niet. De vreugde spatte van hun spel en beweging. Of het over het podium of door het publiek stappend is, het maakte de beide heren niet uit.

Materiaal genoeg natuurlijk om Newworldson liefhebbers meer dan te plezieren: Radio Ghost Town, Homeless Child, 5,6,7,8, Old Time Religion, Sweet Grace, Selah, Son of Man en Shake Holy Spirit van Radio Ghost Town. There Is a Way, Do You Believe in Love en natuurlijk de Jamaican Praise Medley van Newworldson. Gimme en Down From the Mountain van Salvation Station ontbraken niet. Verder nog een prima cover van When Love Comes to Town. Leroy bleek ook met lepels te kunnen drummen en te zingen, John Irvine wist ook de weg op het Nord keyboard en Joel Parisien was zowel in de up-tempo tracks als de ingetogen nummers in z’n element.

Het was smullen en swingen voor het publiek. Parisien baalde er net als ik van dat Flevo/Flavor Festival verleden tijd is. Hij voelde zich desondanks zeer welkom in ons land. Van mij mag Newworldson in 2015 gewoon terugkomen.