Bos- en Essentocht 2014 rond Reutum

Na de twijfel vrijdag over geschikt wandelweer vanmorgen vroeg m’n bed uit om de weersverwachting te checken. Tot 11u zou het droog zijn, grofweg de eerste 20km van deze editie van de Bos- en Essentocht vanaf restaurant De Molenberg in het Overijsselse kerkdorp Reutum, midden in het Nationaal Landschap Noordoost Twente. De organisatie riep de vóór 8u verzamelde paar handen vol langeafstandwandelaars meteen uit tot helden. De Almelose Wandelkring had op verzoek nu Ootmarsum in de route opgenomen. Dus ten zuiden van de Almelosestraat (N349) over de Kuiperberg (71m). Ik was nog niet eerder in het stadje Ootmarsum geweest en heb me verbaasd over de hoeveelheid galerieën, lifestylewinkels en gezellige straatjes. Met recht de kunststad van het Oosten, nog maar eens terugkomen voor een nadere verkenning.

Via het buurtschap Nutter vervolgens naar het Springendal waar allerhande bronnen, beekjes en grafheuvels de bossen doorkruisen. Een prima plek om je camping Bij de Bronnen te noemen.  Het Springendal is een erosiedal in de stuwwal van Ootmarsum, Aan de grens met Duitsland ligt een open stuk heide, de Paardenslenkte. In het natuurgebied ontspringt bronwater op drie plaatsen. Onder het dak van de ‘zeldzame boer’ bij camping de Witker was een eerste rust ingericht. Vervolgens een lus door het Dal van de Mosbeek, langs het Mandergrafveld en tussen de Mandercirkels door naar de heide op de grens. De Mandercirkels (ook wel Mander cirkels of Cirkels van Jannink) vormen een landschappelijk kunstwerk nabij het Twentse dorp Mander. Het kunstwerk bestaat uit twee cirkelvormige terreinen, die vroeger dienst deden als akker. De cirkelvormige akkers zijn in de jaren ’20 van de 20e eeuw aangelegd door de familie Jannink. Jannink had in Noord-Amerika gezien dat ronde akkers voordelen hebben op rechthoekige (geen vernielingen van de voren door tractoren). De cirkels liggen pal tegen de Nederlands-Duitse grens en gelden voor vliegers als een baken. Bekijk de luchtopnamen maar eens.

Voor de kleine groep 40km wandelaars was een lus door de beekdalen richting het dorp Vasse gelegd. De rust bij eetcafé Bolscher op zo’n 28km was me te ver. Ik had bij de Mosbeek op 22km al gerust en kon dus doorlopen over heuvels als de Tutenberg en door de dalen via het buurtschap Hezingen, waar een Mariakapel staat en Mölnmoss. Vlak voor de rust opnieuw bij De Witker zag ‘ons’ groepje wandelaars (de 30km was weer samen met de 40km route) geen pijlen meer. Gelukkig kende één van de wandelaars de omgeving. Al wandelend werd de miezerregen steeds serieuzer. Bij de camping dus toch de regenjas aangetrokken. Die bleef hooggesloten over de Braamberg, het natuurterrein De Hazelbekke en het Oosterveld terug naar de Molenberg. De bospaden en onverharde wegen waren door de regenval van de afgelopen dagen natuurlijk behoorlijk modderig. Voor de wandelbroek dus de wasmachine.


Complimenten aan de routebouwers. Ruim 90% onverhard en dat op zo’n marathonafstand!

Enhanced by Zemanta