Trekvogelpad door Nationaal-Park Utrechtse Heuvelrug van Maarn naar Rhenen

De beheerders van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug maakten me attent op een meerdaagse wandeling van station Maarn naar station Rhenen. Dat voerde me na wat zoeken naar het LAW 2 Trekvogelpad dat zo’n 43km wandelen tussen de beide stations mogelijk maakte op de etappes 11-13. Eerder dit jaar had ik twee NS weekend vrij kaarten goedkoop via Kruidvat gekocht. Eén ervan gold vandaag als goed excuus ook in het weekend de trein te pakken.

Om 8.30u in Maarn uitgestapt en direct de route kunnen oppikken. Die loopt onder het spoor- en A12 viaduct door via het Raadhuis Tuindorp en dan het bosgebied De Pol in. Naast lentegroen op de bospaden is er meer te zien: Huis te Maarn en Zonheuvel, beiden achter een hoog hek geplaatst. Bij Zonheuvel boden brede wortels van een boom me net een kleine meter meer hoogte om het pand te kunnen fotograferen. In de Kaapse Bossen worden percelen eikenhakhout in stand gehouden door regelmatig snoeien. Eikenhout werd jaarlijks gekapt om uit de bast looizuur voor de leerlooierij te winnen. Door het kappen ontstonden oeroude stobben, waaruit telkens jonge staken ontsproten.

Rond Chalet St. Helenaheuvel is het opvallend druk met hondenbezitters. Daarna – en niet daarom – gaat het bergafwaarts naar Doorn. In het centrum de gezellige drukte rond de winkels, rond de Maartenskerk een opvallend lange wandelbank, sculptuur van schrijver Simon Vestdijk en even zoeken naar de LAW markeringen. Met een ommetje achter het cultureel centrum langs door het bos naar de volgende routemarkering (papieren kaart mee helpt). Huis Doorn werd in 1792 gebouwd. De keizerlijke residentie is nu museum en vanaf de route eigenlijk slecht te zien.

De bossen maken plaats voor polders en weilanden. Nog steeds links en rechts regelmatig landhuizen en kastelen, zoals Moersbergen en aan de Gooyerdijk richting Langbroek de 13e eeuwse woontoren van Kasteel Lunenburg (de rest werd in 1944 weggebombardeerd). De Brink van Langbroek is beschermd dorpsgezicht. Opvallend is verder aan de dijk en in het dorp Langbroek, dat de huizen met A gevolgd door een nummer geadresseerd zijn, alsof ik weer in een Tsjechisch dorp ben. Daar zijn geen straatnamen, de huizen krijgen op volgorde van bouwen een nummer.

Voorbij Langbroek het 14e eeuwse donjon Walenburg en aan de overkant kasteel Sandenburg, zo’n typisch suikerzoet pand uit een sprookjesboek. Oostelijk daarvan staat de 17e eeuwse poort van het gesloopte kasteel Groenestein. Eindelijk gaat de route ook van de verharde en druk bereden Gooyerdijk af, door wat nieuwe natuur en voormalige zichtlaan Groenensteynse Steeg naar boerderij Het Boompje. Op veel plekken langs de route zijn ook Klompenpaden aangelegd met gedichten en achtergrondverhalen. Hier kun je Bekering lezen en desgewenst een Nieuw Testament meenemen.

Via de in renovatie zijnde Jacobshoeve langs de Gooyer Wetering weer links over de Zandweg (gewoon verhard) langs een enorme vrije uitloop kippenboerderij en opnieuw een nieuw landhuis ‘t Hooge Water naar het buurtschap Darthuizen, waar landhuizen als Het Speijk, De Traai en het imposante Kasteel Broekhuizen met een grote vijver en park wachten. Je komt dan weer op de Gooyerdijk uit. Bij de Ameronger Wetering een volgende doorgaande verharde weg. Dan rechtsaf landgoed Kolland in richting de Lekdijk. De zon is doorgebroken en dus mag jas uit en onderste helft van de wandelbroek afgeritst. Door landgoed Kolland terug en zigzaggend naar landgoed en kasteel Zuylestein ten westen van Amerongen. Tegen de Lekdijk aan ligt Kasteel Amerongen. Een andere keer eens binnen de poort bekijken.

Via het kerkplein en oude kern van Amerongen naar de Amerongse Bovenpolder, een kwetsbaar natuurgebied in een uiterwaard van de Lek. Vanaf een metalen platform halverwege heb je een mooi uitzicht. In het Utrechtse Elst staat molen ‘t Wissel.

Opnieuw tijd voor bossen en hoogteverschillen. Via de Galgenberg en Remmerden gaat het naar het zicht op Veenendaal vanaf de Buurtsche Berg. Veel andere wandelaars zijn ook op zaterdag in een net pak, overhemd met stropdas, of lange rok, de kinderen nog net wat luchtiger gekleed dan de ouders. Als je Bible Belt van stereotypen wilt voorzien, hoef je niet ver(der) te wandelen.

In het Remmersteinsche Bosch oefent de plaatselijke groep politiehonden en begeleiders: de herders maken een lawaai van jewelste. Via de Lijstereng, waar scoutinggroepen spelen loop ik Rhenen alweer in. In plaats van de uiterwaarden houd ik me binnendijks om op tijd de 16.09u trein op NS Station Rhenen te kunnen halen.