Transatlantic – Kaleidoscope

transatlantic kaleidoscopeBij een voorjaarstournee door Europa hoort natuurlijk een nieuw album, of andersom als je dat logischer vindt klinken. De progrock superband Transatlantic is terug met hun vierde plaat, Kaleidoscope. Ik kocht eind februari de limited edition. Naast het conceptalbum zelf bevat het een bonus disc met 8 andere liedjes en een DVD met achtergronden en videoclips. Toetsenist, gitarist en zanger Neal Morse (ex-Spock’s Beard), drummer en zanger Mike Portnoy (The Winery Dogs, ex-Dream Theater), gitarist, toetsenist en zanger Roine Stolt (The Flower Kings) en bassist Pete Trewavas (Marillion) staan weer garant voor zelfgeproduceerde kwaliteit.

Op het conceptalbum staan 5 nummers, drie kortere stukken, Shine (dat ook als single is uitgebracht), Black as the Sky en het geheel door Neal Morse geschreven Beyond the Sun. Into The Bue is een epic in vijf delen van totaal 25 minuten, de bijna 32 minuten tellende titeltrack sluit af in 7 delen. Into the Blue over de kracht van het licht, dat hoop geeft, demonen laat vluchten en met dromen en genezing klaar staat. Tempowisselingen, thematische opbouw in de instrumentale Overture, een relatief rustpunt in Neal’s gevoelige zang in The Dreamer and the Healer. Donkerder zijn de afwisselende vocalen van de heren in A New Beginning, feller ook de riffs en rondgangen over de drumkit met een knaller van een finale! Dan weer een kalme doorstart met Written In Your Heart. Ook daarin een geweldige opbouw. Daniel Gildenlöw (Pain Of Salvation) zingt erin mee. De reprise al toetje op de pudding.

Meer licht in Shine, waarin Neal en Roine beurtelings de lead zang voor hun rekening nemen. Heeft jouw gebed om rechtvaardigheid zin? Ben je zelf net als veel andere wereldburgers eigenlijk een marionet in de handen van duistere krachten? Welkom in Black As The Sky, een up-tempo, als teamwork neergezette prog track. Op de ballad met Neal ingetogen zingende Beyond the Sun zijn te gast cellist Chris Carmichael (Fifteen Strings), Rich Mouser op pedal steel guitar. In de epic Kaleidoscope valt deel 2 Ride The Lightning op als wat kaal en voorspelbare progrock, Black Gold heeft ogenschijnlijk ook dit euvel, maar hier houdt de baslijn me als luisteraar vast. Walking The Road daalt af naar steel guitars en harmony vocals. Desolation Days voert de druk verder op, Neal Morse gaat los op de synths en orgels, drums en gitaren versterken de thema’s, waarna de instrumental Lemon Looking de opmaat naar de veel pittiger reprise van Ride The Lightning vormt.

Op de 2e schijf presenteren de mannen eigen versies van het bijna 11 minuten durende And You And I (Yes) en de verder maximaal 5 minuten durende Can’t Get It Out Of My Head (wat lauw ten opzichte van ELO origineel), het bruisende Conquistador (Procol Harum), het aardige, maar stylistische uit de toon vallende Goodbye Yellow Brick Road (Elton John), het afwisselende Tin Soldier (Small Faces) en het heerlijke Sylvia (van ‘ons’ Focus). Indiscipline (King Crimson) en Nights in White Satin (The Moody Blues) completeren de mix van nummers die bij concerten als tussendoortje of toegift gespeeld kunnen worden.

Op de DVD staat een uitgebreide Making of film, vanaf het opzetten van de apparatuur en het doornemen van alternatieve arrangementen en opnames van chord progressions voor epics in een huiselijke setting, de videoclip van Shine en een behind the scenes van de Prog Awards uitreiking. Samen uren kijk- en luisterplezier.