Switchfoot – Fading West

      3 Comments on Switchfoot – Fading West

Switchfoot fading westDe opener van het negende studioalbum van de met Grammy-award beloonde rockband Switchfoot, Love Alone is Worth Fighting For is zo catchy, dat ik in eerste instantie dacht het nummer al lang te kennen. Vijf weken op #1 in de Billboard Christian Hot AC/HCR voorafgaand aan de album release op 14 januari was het bewijs een radiopotent liedje neergezet te hebben. De kenmerkende spraakzang van Jon Foreman siert meer tracks op Fading West. Who We Are brengt de kinderen van de bandleden in de studio als achtergrondkoort, leuk bedacht. “There’s time enough to choose who we are.” Het album klinktt frisser, opgewekter dan Vice Verses (2011). De tragedie van gisteren is verleden tijd (When We Come Alive). Alsof Larry Mullen Jr achter de drumkit gekropen is en Bono bijvoorbeeld Elevation of No Line on the Horizon inzet: Say Like You Mean It.

Het vuur mindert wat in in The World You Want en het zoetige Slipping Away. BA55 start rustig, Foreman meldt zich met een megafoon in een zich verder uitrollende mid-tempo rocker met sferisch gitaarwerk. De pianorock in Let It Out doet eerder denken aan The City Harmonic of Remedy Drive; Switchfoot voegt niets toe aan dit subgenre. All Or Nothing at All is geproduceerd om op de radio losgelaten te worden. Saltwater Heart heeft dezelfde kwaliteit. En dan is het alweer Back To The Beginning Again (“My hope is anchored on the other side.”) Hopvol en vol pit vanaf het refrein.