Five Iron Frenzy – Engine of a Million Plots

Five Iron Frenzy Million PlotsFive Iron Frenzy trok jaren geleden samen met the The O.C. Supertones als 2e generatie ska bands langs de festivals. Reuze gezellig, maar voorbij ‘leuk’ kwamen de bands zelden. Na een afwezigheid van 10 jaar deed ook Five Iron Frenzy een succesvol beroep op de fans met een Kickstarter campagne. En nee, Engine of a Million Plots is niet simpelweg een vervolg op The End is Near/Here. Het nieuwe album is serieuzer en vol lastige vragen over het geloof, twijfel en duisternis zijn je deel. Opener So Far opent in punktempo, maar harkt toch de blazerssectie erbij. Zij mogen blijven staan Zen & The Art of Xenophobia (single met videoclip), waar de United States of Religion worden bezongen: onze god is de beste! Rock overstemt de ska in We Own The Skies. Vertrouwde mid-tempo ska is er nog in Someone Else’s Problem. Rock met blazers opnieuw in I Am Jack’s Smirking Revenge (“You are not the contents of your wallet / you are not the space you rent /When you’re eighty-five with no scars to show / the winner of our discontent…”) en To Start a Fire. Nog zo’n heerlijke songtitel Battle Dancing Unicorns with Glitter met onzinnige teksten als: “Twelve-o-clock? / Party rock / We’re hip- hoppin’ and we can’t quite stop / Aggro hair, Grizzly Bear / Bet you’ve never met a thousand-aire” Ook frasen als in het door Dennis Culp geschreven I’ve Seen the Sun“I fight tsunamis with an umbrella.” (I’ve Seen the Sun) doen het in door ‘echte’ tsunami’s getroffen gebieden waarschijnlijk niet goed op festivals of concerten. Rockmuziek is wat de klok slaat. De muziek werd geschreven door Scott Kerr (Yellow Second), zanger Reese Roper verzorgde van 10 liedjes de teksten.  Een dealer of words is aan het woord in het felle Into Your Veins“shoot each word into your veins / sing until you can’t feel pain / you’re going down hard/ you’re going down fast / you’re going down like this might be your last”.

De wat opener structuur van It Was a Dark and Stormy Night maakt het tot één van de betere op dit album. Scott Kerr de mid-tempo met blazers volgestouwde rockende afsluiter Blizzards and Bygones. Een opvallende terugkeer, dat nog wat onwennig voelt.