Wandeling in natuurreservaat Bargerveen

Vandaag heb ik één van de door Rob Wolfs (Wolfs Wandelplan) ontworpen zogenaamde trage tochten getest als moderne crowd sourcing oplossing. Alleen een gpx-bestand met de coördinaten van de route, met het verzoek ze in het veld na te lopen, evt. fouten in het ontwerp op te sporen, een routebeschrijving en foto’s te maken. Het resultaat komt later op de wandelzoekpagina met trage tochten. Hier een wandelverslag met foto’s en de door mij gelopen route, zoals je dat van mij gewend bent.

‘s Morgens vroeg op zaterdag is in het winkelcentrum van het Drentse Weiteveen aan de Plantsoenweg nog ruimte zat voor mijn auto. De zon is bijna op, het stuk langs de Zuidersloot bijna de enige paar honderd meter bestraat, de rest van de route door het natuurreservaat Bargerveen is vrijwel geheel onverhard. Dat is in deze streek letterlijk een rekbaar begrip, want de veenbodem veert mee, zo ervaar ik even later al op een ommetje ten zuiden van de Zuidersloot. Het Bargerveen in het Veenland maakt met de Bourtanger Moor deel uit van een grensoverschrijdend reservaat, dat tezamen, hoe groots en verlaten ook, maar een schijntje vormt van het eeuwenlang 185.000 hectare grote moeras- en veengebied, dat menig krijgsheer liet stranden op weg naar het noorden. Als je na de gras- en veendijken weer op deze straat uitkomt, vervolg je de grasdijken tussen de enorme waterplassen van afgegraven veengronden. Het is het type wandelpad, dat ik in de Overijsselse nationale parken Weerribben en De Wieden zo mis. Veel wandelroutes daar gaan over betonnen fietspaden langs de randen ervan. Mooi uitzicht vanaf een aangelegde heuvel. Onderaan ligt een aantal bijzondere stenen die in de IJstijd vanuit Scandinavië zijn meegevoerd inclusief geologische uitleg.

In het volgende stuk, het Meerstalblok, wijkt de route even van de Laardijk af om wat bos mee te pakken. De bomen staan hier half in het water. Een veld ligt vol appels rond de bijbehorende boom. Wat verderop staat het Huussie van Uneken, een sinds de jaren ’40 20 jaar door Jan van Uneken bewoond huis, dat tegenwoordig een eldorado voor insecten is. Met 8,5km wandelen achter de rug is het tijd voor een pauze bij het huis. Via het natuurpad Meerstalblok kom je in Het Amsterdamsche Veld, waar het kunstwerk De Stele de grens markeert van het tijdperk van de veenwinning.

Rechts van het natuurpad is een vogelkijkhut. Je loopt ineens weer meters boven het maaiveld over een grasdijk. Deze omringt het achterliggende veld en plassen. De bufferzone in Bargerveen West is het volgende traject. Via een veendijk kom je bij de parkeerplaats Bargerveen-Midden aan de Verlengde Noordersloot, waar opnieuw een uitkijkpunt is ingericht. De treden zijn er verraderlijk glad. Slingerend door het veen en langs heidevelden kom je ten noorden van Weiteveen uit. Een voetpad leid je keurig om de woonwijk door de bossen terug naar de Zuidersloot, waar even verder de auto wacht. De totale tocht is 16,4km.

In de buurt