Drenthepad van Berend Botje in Zuidlaren naar Ome Loeks in Groningen

Voor vandaag had ik het traject het Drentse Zuidlaren naar het Groningse Leek van het Drenthepad op het programma. Vanmorgen vroeg eerst de buienradar gecheckt, want in Balkbrug had het ‘s nachts continu geregend en voorlopig niet droog. Voldoende vertrouwen in het weer, dus regenpak mee en naar Zuidlaren om de auto bij de N34 carpoolplaats van Westlaren achter te laten.

Zuidlaren – Eelde

Vanaf Westlaren N34 over het voetpad langs de N386 naar de Brink, waar niet alleen Berend Botje, zijn schuit en bijbehorend liedje, maar ook de paardenhandelaren van de Zuidlaardermarkt in sculptuur zijn verankerd. De oude Dorpskerk met het opvallende zadelvorm, molen De Wachter buiten het dorp aan het Havenkanaal. Bij de volgende molen linksaf naar het Zuidlaardermeer. Bij de Paviljoen Meerzicht en nabijgelegen vakantiehuizen is het uitgestorven. Het uitzicht over het meer verrassend mooi. Door Midlaren naar de Schutsweg om weer een tijd samen op te lopen met het Pieterpad. Achter een boerderij liggen twee hunebedden D3 en D4, pal naast een andere 19e eeuwse boerderij. Een eindje verder, over de provinciegrens op de Noordlaarder esch ligt het enige Groninger hunebed, G1 (hoe anders). De route gaat eerst langs het Noordlaarderbos, bij het Natuurvriendenhuis De Hondsrug splitst het Drenthepad zich van het Pieterpad. De schade na de storm van afgelopen maandag is goed zichtbaar.

Ergens mis ik een markering, zodoende kom ik aan de zuidwestpunt van het bos, in plaats van de noordwestzijde uit het bos in de Westerlanden. Het kompas erbij en gokken waar ik ben met de spoorlijn en A28 als herkenningspunten. Bij de Ydermade het spoor maar over en naar het noorden, richting Eelde en Glimmen. De kilometers tikken aan, dus kies ik om Glimmen te laten schieten en mogelijk ook niet in Leek uit te komen, maar door te stappen naar Groningen (stad).

Eelde – Groningen

Bij De Punt de snelweg A28 onderdoor en de Noord-Willemsvaart over om vervolgens langs een aantal vissers de vaart te volgen. Vóór de polder Lappenvoort zit ik weer op de officiële Drenthepad route die afbuigt naar landgoed Vosbergen. Na kilometers asfalt vanaf het Noordlaarderbos is een zandpad weer lekker. De havezate en muziekmuseum zijn blikvangers, de herfsttinten in het bos ook. De storm heeft ook hier flink huisgehouden. Omgevallen bomen worden vandaag in stukken gezaagd. Over de Oude Aa en de Eelder Schipsloot door de Polder het Oosterland, waar in de verte 6 reeën hun eigen weg zoeken. Langs de Schipsloot staat aan mijn zijde één koe, de rest van de kudde aan de overkant. Hoe de eenling er gekomen is, geen idee, maar gezellig is het niet.

Na een grasdijk terugkronkelend door het riet langs het Friese Veen om in landgoed Vennebroek, één van de vele Eelder landgoederen uit te komen. Mooie uitzichten over het water! Zigzaggend het Vennebroek uit, om aan de overzijde van de weg van Eelde naar Paterswolde in landgoed De Braak verder te gaan. Deze komt uit op de weg naar het gehucht Schelfhorst. Een fietspad verlaat de doorgaande weg om langs de Omgelegde Eelderdiep met rechts en nog maar smalle strook natuur tussen stad en ommeland richting de Waterwijk van Groningen – Eelderwolde te gaan. In de verte de suikerfabriek van Hoogkerk. Bij Eelderwolde dus niet linksaf door het rietlandschap naar het westen, maar door de nieuwbouw naar de Paterswoldse weg. Met 5,5 jaar (1989-1994) wonen in Groningen red ik me met een vluchtige blik op de stadsplattegrond verder zelf. Langs de moderne woonhuizen in de wijken Ter Borch, Piccardthof en Hoornse Park en de Hoornse Meer, het Meerschap Paterswolde en de Hoornse Plas om over de Hoornsedijk langs het Hoornse Diep (het verlengde van de Drentse Aa) naar de binnenstad te wandelen. Het Pieterpad loopt ook over deze dijk tussen het kanaal en twee oude gedeelten van de oorspronkelijke Hoornsediepje. Het weerzien van Het Peerd van Ome Loeks voor het station als home coming in ‘Stad’. De 40km zit erop, de Qbuzz 318 brengt je in een kwartier terug naar Zuidlaren.

Enhanced by Zemanta