Concertverslag RED in poppodium Atak, Enschede

Op 19 april 2012 was ik ook in poppodium Atak bij de Amerikaanse rockband RED; een half jaar ervoor had ik ze in Ennepetal bij Christmas Rock Night gezien en in augustus 2011 mèt vuurwerk als afsluiter van de zaterdagavond op het Flevofestival hoofdpodium. Het was en is een plezier om Michael Barnes (zang), Anthony Armstrong (gitaar), zijn broer Randy Armstrong (bas) en Joe Rickard (drums) live hun energie te zien geven in de stevige, maar persoonlijke liedjes vol strijd en moeite. Toen dit voorjaar bekend gemaakt werd, dat de band rond hun nieuwste album Release The Panic weer zou touren en naar Enschede zou komen, was een ticket snel bemachtigd. De kleine zaal van Atak stond in 2012 bomvol, en dus mocht de band nu in de Grolsch Zaal optreden. Anders dan in 2012 had ik me niet meer in fotografiebeleid verdiept. Just do it! Met Anita, Peter, Johan, Chilion en Harco links vooraan het podium een prima plek!

Voorprogramma Mandrake’s Monster

Eerst de beurt aan de Enschedese rockband Mandrake’s Monster, deze herfst bezig aan de Nevertheless Tour, met een mix aan muzikale invloeden, van Velvet Revolver, Them Crooked Vultures tot Led Zeppelin. De band bestaat uit Mart NIjen-Es (bas) en Sem Christoffel (drums), Alex Freise (gitaar), Peter Muller (gitaar) en Martin Duve (zang). Ze openden ook al voor Biohazard en waren maar wat trots nu voor RED het voorprogramma te mogen verzorgen. Het eerste volledige album komt binnenkort uit. Martin Duve mag nog best wat meer bewegen en expressie brengen in zijn stem en lijf. Bij de muziek, zeker voor zo’n groot publiek op een dito podium mag het ‘over the top’ zijn. Muzikaal gezien een verademing voor de rockers die voornamelijk voor de main act kwamen ten opzichte van SeriouS vorige keer.

Release the panic!

Veel liedjes van de nieuwe CD natuurlijk, maar Death of Me (van Innocence & Instinct (2009)) als opener. Perfect Life, Damage en Hold Me Now. Helaas geen If We Only of Same Disease. Uit volle borst meezingen lukte het publiek goed met The Fight Inside, Already Over en Feed The Machine. Van Until We Have Faces (2011) was ook Faceless en Who We Are opgenomen in de speellijst, van Innocence & Instinct Death of Me en Mystery of You. Halverwege de set een opnieuw indrukwekkende drumsolo van Joe Rickard.


En als eerste toegift een akoestische versie van Pieces (van End of Silence (2006)) met Anthony op akoestisch gitaar en Randy Armstrong op piano.

Vooraf was verteld, dat het optreden in Patronaat, Haarlem vrijdagavond maar liefst 2u had geduurd. Hier hield het na 18 nummers en het ook van End of Silence afkomstige Breathe Into Me als finale toch echt na 1,5u om 23u op….

om off stage in contact te komen met het publiek.