VNV Nation – Transnational

vnv nation transnationalTransnational, de opvolger van Automatic (2011) van VNV Nation klinkt warmer en minder machinaal, meer pop zo je wilt. Ronan Harris (2e helft Mark Jackson wordt nergens genoemd in de credits, maar van een afscheid heb ik ook niet gehoord) en de Duitse producer André Winter worstelden met hun emoties en technische hulpmiddelen, hadden Norman Bel Gedde‘s boek Horizons (1932) over het vak van industrieel ontwerp als leidraad (en gelukkig ‘espresso conveying products’ die niet opgaven. Van de instrumentale opener Generator, dat doorschuift in het credo Everything (“It always seems the darkest before the light, so fragile, and breaking apart. Finding solace in the knowledge of all that’s holy , sacred and divine. Guarding over all within its sight.”). Een geladen anthem, zoals The Great Divide van Of Faith, Power & Glory (2009). Een tik sneller en koeler is Primary. Na het stampende Retaliate, textueel geen hoogtepunt, de instrumental Lost Horizon. Na een soundscape start later een dansvloer waardige anthem. Teleconnect Pt. 1 vraagt zich in rust af, wat ‘thuis’ is in een door technici gemaakte wereld. Als het licht dan toch weer duisternis wordt, ben je dan sterk genoeg om opnieuw te beginnen, is de vraag achter de mid-tempo op arpeggiators gebaseerde poptrack If I Was. De instrumental Aeroscope begint met machinegeluiden en zet een relatief zwaar geluid neer. Zeker niet m’n favoriete track op dit album. Off Screen is solide up-tempo pop, een heel verschil met de voorgaande liedjes. Teleconnect Pt.2 als outro laat je 8 minuten wegdromen, mijmeren over de hoop die er was, voordat de tijd op was en kleuren vervaagden: warmer dan bijvoorbeeld de afsluiter Radio op Automatic. “Let us walk the road together no matter where it leads” (If I Was). Ik vermoed, dat net als Automatic Transnational wat meer luisterbeurten nodig heeft om volledig ingeburgerd te raken, hopelijk op tijd voor het concert in Melkweg, Amsterdam 16 november a.s. 😉