Bert van de Kamp – En zij noemden hem Bono

en zij noemden hem bonoHet interview met Bert van de Kamp voor de documentaire Quest for U2 van Jan Andries de Boer vormde de aanleiding om Berts eigen interviewboek En zij noemden hem Bono (2010) bij de bibliotheek te reserveren. Inmiddels is ook de Engelstalige versie And they called him Bono uitgebracht. Van de Kamp werkte jaren voor OOR en heeft een solide muzikaal referentiekader. In de diverse interviews die hij met Bono, maar ook met andere U2 leden, manager Paul McGuiness, vriend en zanger Gavin Friday en de fotograaf/cineast Anton Corbijn had in bijna 3 decennia zet met name Bono daar een behoorlijke portie literatuur en muziek tegenaan. Van de jeugdige baldadigheid, de fictieve Lypton Village wereld met bijnamen voor de karakters en zo de basis voor Bono Vox en The Edge, de uitnodiging van Larry Mullen om tot een band te komen en eerste albums Boy en October tot de terugblik op No Line on the Horizon: U2’s nog niet voltooide geschiedenis in bijna letterlijke weergaven van interviews en een dag on the road laten je nader kennismaken met de leef- en denkwereld van de mannen van en rond de Ierse rockband. Politieke en christelijke drijfveren, het alsmaar op ontdekkingsreis zijn naar een eigen sound zonder inspiraties te verloochenen en natuurlijk de betrokkenheid bij de armoedebestrijding. Hoe The Virgin Prunes en U2 hun eigen weg gingen, maar elkaar weer troffen, net als de tot vriendschap uitgroeiende band tussen Van de Kamp en Bono.

Natuurlijk van tijd tot tijd de ‘grappige antwoorden’ en de opdracht aan de luisteraar / interviewer om de betekenis achter liedjes te zoeken, maar ook open over het verhaal achter de plaat, het schrijfproces en de verbazing over de omgang met succes en het behoud van de onderlinge relaties als bandleden en de gezinslevens. Inkijkjes in U2’s gebruik van additionele muzikanten (op de live DVD’s zie je zo nu en dan een glimp van ze onder het hoofdpodium) en samples, de invloed van de producers en sound engineers op het geluid van een specifiek album en de werklust van elk van de bandleden.

Bono wordt persoonlijk geportretteerd, als verteller die even makkelijk directe vragen ontwijkt met een eigen ‘verklaring’, maar ook drommels goed weet waar hij vandaan komt en aan wie hij iets verplicht is. Bono’s getuigenis als christen, kerkbezoek, bewondering voor (gospel)koren, schilderkunst en banden met zowel Ierland, de Verenigde Staten, vader en moeder komen goed uit de verf. Het boek biedt een overdosis aan namen van bands, schrijvers en andere kunstenaars, frasen uit allerhande liedjes en poëzie, verwijzingen naar Bijbel en politiek, dat het je kan overweldigen. Het geeft de professionaliteit en betrokkenheid van zowel de interviewer als geïnterviewde(n) treffend weer. Naast de boeken die vaak leunen op indirecte informatie over U2 is deze collectie interviewverslagen een verrijking voor je U2 collectie.

Enhanced by Zemanta