Verslag vrijdagavond tot zondagmorgen Flavor Festival 2013 in Liempde

Om de (verwerking van) foto’s en het verhaal in gelijke tred te houden doe ik in delen verslag van het eerste Flavor Festival dat afgelopen weekend op het landgoed Velder in het Brabantse Liempde gehouden werd. Laten we er een traditie van maken, was een veelgehoord adagium. Ik sluit me er van harte bij aan. Na het verslag van de donderdagavond 15 tot en met en vrijdagmiddag 16 augustus, vervolg ik bij…

Vrijdagavond 16 augustus

DJ Rob van Rossum mocht vanavond alleen met zijn dansmuziek de avond openen in Loudness. Voor de een al een lekkere kans te springen, voor de ander achtergrondmuziek bij het kokkerellen op de camping. De mensen die er donderdagavond ook bij waren, kregen ongeveer dezelfde set tracks voorgeschoteld.

De Duitse singer-songwriter Jonas David intrigeerde met zijn luisterliedjes. Live opgenomen loops en een vocoder als speciale trucks om een zo vol mogelijk geluid te produceren, hoewel in Loudness ook een zangeres en musici terzijde stonden.

Vakwerk was er even later op Bitterzoet van de Belgische formatie Blaise. For the sake of the World (2002) en Face 2 Face (2004) van de funky popband rond zanger, gitarist en producer, Tom Mualaba heb ik destijds besproken voor Bottomline. Sindsdien was de groep aan m’n aandacht ontsnapt. Voor te weinig publiek een full band met lekkere muziekjes.

Binnen in Loudness neemt het Noorse Humming People met opzwepende Mumford & Sons achtige liedjes het publiek helemaal mee. De cover van Joan Oborne‘s (What if God was) One of Us maakte het af. Buiten op Bitterzoet gaf Janine Beens met band een reeks liedjes van haar in oktober 2012 uitgebrachte debuutalbum Janine uit ten gehore. Jazz, soul en pop. In Loudness de nog altijd indie The Gentlemen waren terug in Nederland, trokken met hun dansbare funk en pop sounds weer vrijwilligers uit het publiek op het podium om te komen dansen en lieten naast de huidige single The Lights of Tokyo meer horen van hun 18 november 2013 te verschijnen nieuwe album Departures. Vanaf 19 augustus is het vooruit te bestellen.

Van 21u tot middernacht was je in Volkoren welkom bij Snoeiharde shit uit Utrecht. Een bonte dj set met moderne dansstijlen. Even gekeken, maar op de sandalen danste het niet zo fijn 😉 Met andere woorden: not my cup of tea. Heel compact bijeen op het grote Loudness podium stond Michael Pritzl met zijn bassist en drummer om de harten van het (oudere) publiek te raken. The Violet Burning was maar wat blij deel van de nieuwe festivaltraditie te zijn. De al sinds 1990 actieve band was de oude songs als Song of the Harlot en The Killing nog niet verleerd. En in plaats van een toegift te spelen wilde Pritzl best nog eens de kern van het evangelie uitleggen. Rauw, direct en puur.

Zaterdag 17 augustus

Het in Volkoren geprogrammeerde ontbijtconcert van Lynn ging onverwacht niet door. Jonas David was opgetrommeld om – met vertraging – nogmaals het publiek te betoveren met zijn loops en vocoder. Zelf had ik om 8.30u al muesli als ontbijt gehad, vanaf 11u bakte Volkoren eieren en serveerde koffie en brood bij het ontbijtconcert. De rappers van Damascus hadden op Bitterzoet niet veel bekijks, hoewel de muziek en teksten op niveau zijn: van creatieve wordplay tot de meest diepzinnige poëzie.

Goudblad bracht vanaf Bitterzoet tijdens de lunchpauze nederlandstalige popmuziek over Vlieland, het sprookje dat huwelijk heet . Goudblad met o.a. neerlandicus Roeland Smith en Richard Schuddebeurs (Psalmen voor Nu, Schrijvers voor Gerechtigheid) bracht onlangs Toen ik wakker was uit.

Een gratis ijsje van BEAM sloeg ik niet af. EO-lidmaatschap als rechtvaardiging 😉 bracht me bij de jonge gasten van About Something die op Bitterzoet hun pop/rockliedjes vertolkten.

De Psalmen voor nu viering in de PKN tent was letterlijk en figuurlijk geprogrammeerd tegen het Noorse Jesus Loves Electro op Bitterzoet. Het leven van David als rode draad in de samenzang van opnieuw ‘vertaalde’ en op muziek gezette Psalmen en bijbellezingen versus een herhaling van de house party voor hen die genoeg hebben aan ‘we like to party’ en ‘Jesus loves to dance’ frasen, waterpistolen en van bijvoorbeeld Armin van Buuren geleende tracks als herhaling van de set van donderdagavond.

Eind van de middag was ik met enkele tientallen anderen in de grotere Hemelen tent, waar het Vreemdelingencollectief hun aan sociale gerechtigheid en het leven in de hemel, op aarde en er tussenin appellerende liedjes bracht van hun boek + album Niemandsland. Videoprojectie als ondersteuning van de lekker spelende band. Op de terugweg nog even in Loudness het laatste nummer, de cover van Katy Perry‘s Wide Awake door Rachel Louise meegepakt. Rachel had ik 25 mei nog live in Patronaat, Haarlem gezien.

Volkoren had zaterdagavond een indie avond met Mensenkinderen (Bas van Nienes met vrienden) voor een volgepakte schuur als opening act. Helaas was de belichting sterk versoberd. Naast bekende nummers van het debuutalbum, zoals Plastic bijbel, Zwarte water en Hemels huis ook nieuwe liedjes van het 2e album in wording als Lente met gaste mevrouw TamaraMariecke Borger hield flink wat publiek vast met haar luisterliedjes naar aanleiding van de release van Through My Eyes.

Draw The Parade opende in Loudness: De als Make Up You Mind in 2008 en 2011 op Flevo gespeeld hebbende band, speelt tegenwoordig ‘paradepop’ met een dot ska. Arjan van Wijk kwam het Volkoren indie feestje met zijn bandmaatjes van VanDryver meevieren door nieuwe tracks en oudjes uit de This Beautiful Mess tijd (grofweg: achterliggend decennium) te spelen. Met familie en vrienden, emotioneel en indrukwekkend. De volle schuur genoot met dito teugen. Verderop in Loudness speelde The Black Atlantic (in 2010 speelden de Groningers op Flevo) hun intrigerende luisterliedjes voor een groot publiek.

De bandwisselingen bij de Finse symfonische metal band HB hadden nu de blonde zangeres Joanne geraakt. Het jarenlange boegbeeld van de band was opgevolgd door Miia Rautkoski. Net wat te brave outfit (Jeffrey typeerde een doorsnee wit H&M blousje), onzekerheid over het begrijpen van haar Finse Engels en het geaccepteerd worden door het Nederlandse publiek. Muzikaal zat het nog steeds snor, zingen kon Miia ook best. Nu nog behalve de Engelse versie The Evil Song meer nieuw materiaal graag van deze herziene versie van HB.

LZ7 speelde in vergelijking met de EO Jongerendag 2013 hier een huiskamerconcert, maar boeide ook hier veel jongelui met een greep uit hun danceable, tegen Black Eyed Peas zittende fuifnummers als 27 Million, Strobot, Aftershow, This Little Light, etc. Wie ze nog niet kende na zoveel exposure op de Nederlandse podia, heeft echt liggen slapen of een andere muzieksmaak.

Zondag 18 augustus
De regen stroomde ‘s morgens neer op de tentdaken. Voordeel van de Loudness tent voor de afsluitende samenkomst ‘Flavor Fusion’ onder leiding van Kees Kraayenoord was meteen duidelijk. Met wat inschikken van de meegebrachte stoelen richting podium konden ook achterin nog meer mensen droog staan of zitten. De dienst met hoog evangelische gemeente gehalte trok veel ‘dagjesmensen’, ouders die hun kinderen kwamen oppikken of andere belangstellenden. Zo vol had de tent nog niet gezeten voor welke optredende band dan ook. Een mooie brug naar heimwee naar Gods huis uit Psalm 42, dat Kraayenoord in zijn woordverkondiging combineerde met de ontmoeting van Jezus en de Samaritaanse vrouw uit Johannes 4. Vorig jaar werkte ik over deze ontmoeting een preek Eeuwig feest! uit.

Op naar Flavor Festival 2014 en kinderen!
Eindelijk mocht het bekend worden (‘s morgens vroeg had ik het zelf al gehoord): 2400 bezoekers maakten genoeg ruimte om ook in 2014 een Flavor Festival te gaan organiseren. In de samenkomst werd gecollecteerd voor de kosten.

Het dankgebed voor de relaties die tijdens het festival waren ontstaan en de kinderen die daaruit voortkomen, zoals dat ook eerder op Flevo gebeurde, was voor een bezorgde ouder, niet handig geformuleerd. Misschien moet Esther Kaper ook in 2014 terugkomen om Hot Issues bespreekbaar te maken 😉
Overall indrukken
De sfeer was goed en gezellig. Zelf vond ik het terrein opener, afzettingen waren er nauwelijks, bewaking bij het Loudness podium alleen bij een paar bands ‘s avonds. De vele ouders met kinderen, waarmee het Flevo erfgoed letterlijk werd doorgegeven, spreekt. De liggen bij het landgoed is schitterend. Voor elk wat wils is gebleven. De sfeerreportages, flauwe presentatoren, commercials tijdens het ombouwen en de goodie bags heb ik niet gemist. Eten en drinken was prima, prijzen voor de horeca lager dan op Bussloo en de alternatieve drankuitgiften bij Riemer, Tear of Volkoren een verademing. Ja, met meer bezoekers heb je meer financiële armslag en kun je andere bands uitnodigen. De jarenlange stortvloed van Amerikaanse bands heeft echter niet altijd kwaliteit geleverd. Lokaal of Europees talent is er ook voldoende. Neem dit weekend alleen al Lieve Bertha, Humming People of Blaise als voorbeelden. Ik blijf graag verrast worden.Zelf werd ik opnieuw geraakt door de diepgang en persoonlijke insteek van de Psalmen. Zelf vrijdagmorgen Psalmen 55 en 56 gelezen, de tijdens de Psalmen voor nu viering gezongen Psalmen. Met alle in herhaling vallende Opwekkingsliederen die vooral het lofprijzing-deel uit de Psalmen pakken, is samenzang zo oppervlakkig en eenzijdig geworden. Het leven is veel complexer, moeilijker, kleurrijker en smaakvoller! Mijn 217 foto’s van het festival vind je op Flickr.

En waar haal ik die t-shirts vandaan?

Ik heb veel opmerkingen gekregen over de gedragen t-shirts. Hier de herkomst:

Andere Flavor Festival verslagen