Verslag donderdag en vrijdagmiddag Flavor Festival 2013 in Liempde

Van donderdagmiddag 15 t/m zondagmorgen 18 augustus was het landgoed Velder in het Brabantse Liempde het toneel van het vanuit de as van het (Xnoizz) Flevo Festival herrezen Flavor Festival. De Flevo-jaren op het landgoed (2000 – 2007) heb ik als jonge vader gemist, de laatste keer kamperen was met Klazien in augustus 1997 op het festivalterrein naast wat nu Walibi Holland heet in Biddinghuizen. De relatieve luxe overnachtingen bij m’n moeder in Deventer in de afgelopen edities van Flevo heb ik verruild voor kamperen. Voor de gelegenheid de stokoude als tienerjaren bij de V&D gekochte tent onlangs ingewisseld voor een goedkope, moderne ‘werptent’ van de Lidl.

Donderdag 15 augustus

Donderdag na de lunch Jeffrey en Denise opgepikt in Meppel om vervolgens in zo’n anderhalf uur – natuurlijk met bijpassende muziek – af te zakken naar Liempde. Is voor de jongelui toch al gauw een uur sneller dan met de trein.

Tenten opgezet om vanaf 18u met heel veel meer festivalgangers tegen €8 een vleespakket, brood, salade en drinken op te halen en samen te gaan bbq’en in Oma’s Tuintje (een deel van de tuin achter het landhuis Velder. Gaaf idee, gezelligheid voor jong en oud rond de bakplaten, zomerse muziek op de achtergrond; een prima aftrap voor het festival.

In de Loudness tent met hoofdpodium donderdagavond werden de liefhebbers van dance bediend door Stefan Hulsbergen, Rob van Rossum & DJ Maxem (het alter ego van Gert van ‘t Wout) en Jesus Loves Electro.

Vrijdag 16 augustus

Na 8u opgestaan te zijn, buiten voor de tent ontbeten te hebben een wandeling over de lanen van het landgoed gemaakt. Kunstobjecten, stille lanen en geritsel van vogels markeren het ommetje. Ontzag voor de natuur en de Schepper ervan, genietend van de stilte voor een dag vol muziek.

In de Volkoren schuur met gastheer Admiraal Oosterbroek opende Marijn Walraven met een ontbijtconcert. De zanger/gitarist uit Ede  presenteerde met zijn band een Goed Verhaal. Na de album release in juni 2012 in Theater Kikker in Utrecht speelt de band nu regelmatig op verschillende podia’s in Nederland. De beperkt van woorden voorziene sound scapes om je ‘een beleving’ mee te geven, deed me sterk denken aan het Britse Note for a Child, dat een decennium geleden met even wonderschone muziek je bepaalde bij de Vader en zijn Goede Verhaal.

Op het openluchtpodium Bitterzoet speelde het Nederlandse MoonradioBe like the Moon, reflect the Sun! Steaming rock with feet in the mud. Modderig was het nog niet vóór de mannen die ooit met Michael Pritzl (The Violet Burning) op Flevo optraden. Daarna op Bitterzoet lekkere waverock van Magnavox Radio (bandleden kom je ook tegen bij How To Throw A Christmas Party, VanDryver en Mensenkinderen).

Luisterliedjes op het scherpst van de snede in een volgepakt Youth for Christ tentje: Roald Schaap. Bidden om langzaam gebroken te worden, eerlijk te zijn over de herkomst van goedkope Primark spijkerbroeken, moderne slavernij en echt wat te betekenen voor Nederland. Petje op, gitaar in de hand, en raak! Naast bekende liedjes ook alvast wat van een nog uit te brengen album.

‘s Middags is het in Volkoren metal middag. Een plaatselijk walhalla voor Jeffrey die met diverse bands een fotoreportage maakt over de christelijke metal scene. Ik luisterde eerst op Bitterzoet naar Mistaken for Strangers: een door the National, Immanu El, Explosions in the Sky, Bon Iver en het oudere werk van Snow Patrol geïnspireerde band. Ambient indie rock. Er staat niet al te veel publiek, overdag niet ongebruikelijk.

Mijn smaakmaker van de vrijdagmiddag: Lieve Bertha in Loudness. Nederpop meets kleinkunst. Verliefdheid, dromen, afscheid, ondeugende, liedjes van Koen Brouwer en Rens Polman met band. In 2012 bereikte Lieve Bertha met haar band de finale van de Grote Prijs van Nederland in de catogorie Singer-Songwriter en wonnen de publieksprijs met een recordaantal van 40% van alle stemmen. Binnenkort nog maar eens een concert van ze bezoeken.

Tijd voor wat ruiger werk in de Volkoren schuur. Eerst Killing Goliath, geformeerd uit voormalige Poultry leden en gepassioneerd om ‘eerlijke, snelle en gepassioneerde hardcore’ te maken. En The Circle Ends: een Nederlands/Zwitserse nu-metal band. “Let the moshpit begin” is het motto van de mannen met make-up, helaas met een beperkte uitwerking ter plaatse.

Maandag deel 2 van mijn verslag van het eerste Flavor Festival.