Reggepad van Nijverdal naar Goor

Op het Reggepad was ik 22 december 2012 in het buurtschap en landgoed Schuilenburg boven Hellendoorn geëindigd. Openbaar vervoer vanaf Nijverdal terug naar Schuilenburg zou een uur kosten. Dus heb ik het startpunt voor de etappe van vandaag verlegd naar het in april na verplaatsing in het kader van de Salland Twentetunnel heropende station Nijverdal, om vandaar eerst een lus langs de beide rivieroevers te doen, vóór af te dalen naar het station van Goor. “Werk in uitvoering” en “niet onderhouden” waren de 2 thema’s vandaag. De navigator stuurt je begrijpelijk naar het oude, gesloten station en P+R terrein. Het nieuwe station ligt een eind terug richting de kerk. Wil je checken of je navigator is bijgewerkt, moet je de Leo ten Brinkeweg ingeven. Bij het station zelf, maar ook achter de Lidl kun je gratis parkeren. Ik wilde de 2 routes aan de noordzijde van het spoor van het Reggepad lopen uit het routeboekje. De markering laat je direct bij het spoor in de steek. Op goed geluk en een blik op de uit Google Maps gemaakte print heb ik me zo dicht mogelijk bij de Regge gehouden, en toch zat er een rondje in. Aan de westoever is de markering helemaal weg na de herinrichting van de Regge. Het ommetje was toch mooi in de vroege ochtend tussen de vissers, watervogels en zon.

De gevels van de koninklijke stoomweverij, nu TenCate, aan de Grotestraat imponeren nog steeds. Ook nooit geweten, hoe jong Nijverdal eigenlijk is (in 1836 gesticht door Thomas Ainsworth). Ten zuiden van Nijverdal bleef het verrassend hoe slecht de markeringspaaltjes, routebeschrijving klopten met de werkelijkheid. Het stuk tussen de Mozartlaan en de N347 kende ik nog van een wandeling vanuit Haarle. Terugkijkend op de kaart, is het onduidelijk waarom de route even verderop in Zuna’s Hooilanden een omweg neemt weer naar de N347 toe en dan weer naar de Regge te buigen, terwijl je de westoever van de rivier zou kunnen volgen. De “kapitale boerderij aan de overkant van de Regge” (p.37) heb ik niet gezien. Het pad op dit stuk naar Rijssen loopt anders dan beschreven, maar volgt wel de rivier. Het laten meanderen van de Regge, maar ook de nieuwe entree van Rijssen bij het kantoor van glasvezel ‘evangelist’ Reggefiber (rotonde, fiets- en voetgangerstunnel) ontbraken in de beschrijving. Iets verderop bij de Pelmolen, één van de toeristische trekkers ter plaatse, weer geen markering, terwijl het wel dé manier is om weer terug te komen bij de Regge.


Het stuk tussen de beek Elsgraven en Enter klopte wel goed. De situatie bij de Bornerbroekseweg was weer verwarrend. De markering wijst rechtdoor, de weg over, zandweg volgen…..tot je met de Regge nog steeds aan je linkerhand voor de A1 staat en niet verder kunt. Teruggelopen, foto van de foute markering gemaakt en de wat vreemde omweg die de beschrijving hier in gedachten had (p.43) vervangen door de eerste weg rechts naar Enterbroek die naar een viaduct over de snelweg leidde. Met het landgoed Het Rheins tegen de A1 aan, zit je dan weer ‘op de route’.

De Kartelaarsdijk leidde weer naar de Regge. Het stuk Reggepad naar Goor werd duidelijk niet vaak bewandeld. Een paar stukken gingen zonder wandelpad gewoon door weilanden. En de graspaden langs de Regge waren zó volgegroeid met riet en allerhande onkruid, dat het behoorlijk ‘ploegen’ was om deze kilometers te doen. De steekvliegen konden m’n tempo wel bijhouden, menig watervogel, scharrelkip, fazant en kikker moest zich uit de voeten maken. Boven m’n hoofd werd het donkerder en het de wind werd feller. Onvermijdelijk begon het te regenen en onweren. Zo langs de Regge is er dan maar één mogelijkheid: regenjas aan en doorlopen. De beschrijvingen op p.47 van het boekje konden vergeten worden. De markering laat je de rivier volgen, terwijl tussen de Twickelerweg en de N347 de rechteroever het pad is afgesloten aan de westoever. De regen daalde overvloedig neer, en dus het laatste stukje graspad aan de Regge naar Goor, waar ook weer ruimte voor de rivier werd gemaakt, verwisseld voor de Enterweg ‘bewoonde wereld’. Op zo’n verregende zaterdagmiddag was er trouwens weinig te beleven in de stad. Als je de route nakijkt op de kaart die je volgens de wegwijzers naar het station moet lopen/rijden, maak je opnieuw een behoorlijke omweg. Gelukkig was ik enkele minuten vóór de Syntus trein naar Hengelo kwam op het station.


Verregend, met kleddernatte schoenen, maar met een afwisselende wandeling van 39,25km achter de rug. 95% onverhard; voor de inwendige mens desgewenst op diverse plekken rustpunten bij boerderijen. De treinen van Syntus en NS bracht me met een overstap in Hengelo weer terug op het nieuwe station Nijverdal. En gelukkig was er thuis in Balkbrug een douche om het zweet, zand en ander stof weg te spoelen.