Paramore – Paramore

      4 Comments on Paramore – Paramore

paramore paramoreEen titelloos album markeert de doorstart van Paramore. In 2010 verlieten gitarist Josh Farro en diens broer, drummer Zac de band. Laat het tweetal nou net het gros van de liedjes op eerdere albums hebben geschreven. Dat vroeg om een bezinning op de toekomst als trio en het vierde album. Met 64 minuten speeltijd verspreid over 17 nummers hebben zangeres Hayley Williams, gitarist Taylor York en bassist Jeremy Davis in elk geval hun best gedaan. Opener is Fast In My Car, een 90’s rock song met electronica meelopend. Het is een gok die live nog wel bewezen moet worden. Proof, Be Alone en afsluiter Future zijn ook uit dit hout gesneden. Tot eerste single is Now gekozen, een nog aan de oude Paramore songs associërende rocker. “If there’s a future, I’m coming!” Still Into You doet dat ook nog wel, zij het dat de wilde haren, hoe rood geverfd ook, afgevallen lijken.

Met producer Justin Meldal-Johnsen (M83, Neon Trees) zijn duidelijk nieuwe wegen ingeslagen. Puntige poprock in Grow Up (met wel een heel langdradig synth loop einde) en catchy melodie in Still Into You “And baby, even on our worst nights/I’m into you”. New jack swing in Ain’t It Fun, compleet met gospelkoor aan het eind. Echt ondermaats daarentegen is Daydreaming, dat langzaam op gang komt en ronduit verveeld klinkt, aardig bij de songtitel, maar ver van de felle punkrock van Brand New Eyes (2009) en Riot! (2007)

Folksy is het eerste interlude (Move On). Part II is muzikaal geen uitblinker aan het begin. Pas bij de bridge barst het gitaargeweld los en zie je in gedachten Hayley spinnen. “Let Your glory and mercy shine!”, zo duidelijk hebben we het alweer even niet gehad. Last Hope, op eerste luisterbeurt een oppervlakkige mid-tempo rocker, is bij nader inzien toch mooier geworden. Welja, Anklebiters met nog een punkrock deuntje, maakt na 2 minuten plaats voor een 2e interlude Holiday, andermaal met akoestisch gitaar en folksy inslag. Hate To See Your Heart Break, een brave mid-tempo open semi-akoestische countryrocksong zal wel tot volgende single gekozen worden. (One of those) Crazy Girls, een 60’s rockballad, het is wel schakelen op dit album. I’m Not Angry Anymore is het 3e interlude, ditmaal op banjo. Een onderkoelde start van 3,5 minuut (!) van de 8 minuten tellende afsluiter Future. Je moet blijven zitten voor de gitaren echt gebruikt worden, maar afhaakmomenten zijn er dan al genoeg geweest. Een opvallende keuze voor het einde, maar de vele stijlwisselingen op Paramore zijn ook riskant.

Enhanced by Zemanta