Nationale Parken wandeltocht vanuit Uffelte

Het was alweer een paar maanden geleden, dat ik met een FLAL wandeltocht meedeed. Deze Friese wandelvereniging organiseert vooral in de winter lange afstandstochten op diverse plekken in de noordelijke provincies. Vandaag was het de beurt aan Drenthe, Uffelte aan de Drentse Hoofdvaart om precies te zijn voor de Nationale Parken wandeltocht. Café-restaurant Frederikshaven was uitgekozen als start- en finishplek. Het dorp heeft de toestroom van auto’s kunnen merken. En bij de start het toch ook wel voor FLAL wandelingen kenmerkende duwen en trekken bij de inschrijving en bemachtigen van een routebeschrijving plus snel, zo niet overhaast vertrekken. Positief gesteld oefeningen in geduld en verdraagzaamheid.

Een unieke uitvalsbasis, want nergens anders in Nederland vind je 3 Nationale Parken op loopafstand van elkaar, drie ‘natuurmonumenten’ in de meest ware betekenis van het woord.

  1. Het Dwingelerveld is sinds 1991 een Nationaal Park: het grootste en onbetwist mooiste natte heideveld dat in West-Europa bewaard is gebleven.
  2. Het Drents-Friese Wold is sinds 1999 een Nationaal Park waar dankzij de natuurorganisaties het unieke brongebied van de Vledder Aa behouden blijft.
  3. Het Holtingerveld, nog maar enkele jaren geleden ‘veroverd’ op het ministerie van Defensie ligt het als een krans van prachtige natuurterreinen op de flanken van de Havelterberg.

Uffelte zelf is één van de oudste dorpen in Drenthe. In 1040 werd het Landgoed Uffelte door de Duitse koning Hendrik III aan de bisschop van Utrecht in leen gegeven. De route vanaf Frederikshaven voerde de deelnemers aan de 3 afstanden (25, 40, 60km) over het Holtingerveld, de overblijfselen van het voormalige vliegveld Havelte dat de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog hebben aangelegd. Op 24 maart 1945 werd het vliegveld door de geallieerden gebombardeerd en vlak voor de bevrijding bliezen de Duitsers zelf alle gebouwen op. Bij de ‘rolbaan’ waarlangs de vliegtuigen vanuit de hangars moesten taxiën was het even de routebeschrijving lezen. Eén pijltje extra had geen kwaad gekund.

De eerste rust in Wapse was pas bij 18,65km, voor mij te ver. Zelf rust ik op een 40km tocht om de anderhalf uur. Langs het schouwpad aan de Wapserveensche Aa dus maar een ANWB paddenstoel gebruikt om andere wandelaars te bekijken onder het eten en drinken.

Tot aan de rust in de Wapser herberg was het behoorlijk druk. Daarna splitste de 40 en 25km route zich. OK, er zaten heel wat mensen binnen aan de koffie, maar ook van de vele 40km lopers was opeens heel weinig over.

Dat bleef ook de rest van de tocht. Een paar man voor me en wat mensen achter me, voor de rest rust en ruimte. Opvallend, dat ik de enige was die de afslag in het landgoed Berkenheuvel naar het Onderduikershol Diever nam.  

verberg de verdrevenen, verraad de vluchtelingen niet.

Hoe actueel de oproep uit Jesaja 16:3b in tijden van vluchtkerken in Nederland en tienduizenden vluchtelingen in de buurlanden van Syrië om maar twee voorbeelden te noemen.

Weer buiten het bos wachtte het dorp Diever, waar bij restaurant De Lange een rust- en stempelpost was ingericht. De Lange is vaak uitvalsbasis op de winterkwartet wandelingen van TIGO uit Steenwijk, bekend terrein dus. Van 23-26 mei hoop ik de Vierdaagse in Diever (4x40km) te lopen.

Via Dieverbrug ging de route naar Dwingeloo om het dorp via het Westeinde weer te verlaten. Langs de Havezate Oldegaerde en bossen van het Dwingelerveld. Helaas vanaf Dieverbrug wel tot vóór landgoed Rheebruggen allemaal verharde wegen, dus ik heb weinig bospaden in het Dwingelderveld gezien. Vanuit Rheebruggen kwamen we vlak voor de brug over de Drentse Hoofdvaart tegenover Frederikshaven weer uit.


Inclusief de routewijziging halverwege was het 41,54km. In 6:31u niet verkeerd, ofwel behoorlijk rap doorgelopen.